Honda CRX Del Sol to jeden z najbardziej charakterystycznych modeli marki z lat dziewięćdziesiątych. Zadebiutował jako następca kultowego CRX drugiej generacji, ale zamiast klasycznej, zwartej sylwetki coupe otrzymał nietypowe nadwozie typu targa, co w tamtych czasach było rzadkością wśród samochodów kompaktowych. Model ten wyróżniał się zdejmowanym panelem dachowym, który można było schować w specjalnym mechanizmie w bagażniku, a także wyjątkową stylistyką, zupełnie inną niż ta znana z klasycznych Civiców. Choć początkowo budził mieszane uczucia, z biegiem lat zyskał status auta unikalnego, szczególnie wśród fanów JDM oraz miłośników nietuzinkowych rozwiązań technicznych i stylistycznych. Wersja Del Sol była produkowana z myślą o rynku światowym, ale wiele detali różniło się w zależności od regionu – na przykład japońskie modele nie posiadały tylnej lampy przeciwmgielnej, co dziś bywa inspiracją dla entuzjastów z Europy.
Bartosz od zawsze czuł, że CRX Del Sol to samochód, który wyróżnia się na tle innych. Gdy w 1993 roku Honda wypuściła ten model na rynek europejski, niewielu przewidywało, że stanie się on kolekcjonerskim rarytasem. Dla Bartosza był to jednak samochód marzeń – dwuosobowe nadwozie z otwieranym dachem, zwinna konstrukcja i lekkość, a do tego cała masa stylistycznych smaczków. Auto przez pewien czas służyło mu jako codzienny środek transportu, jednak z czasem zaczęło pełnić bardziej reprezentacyjną funkcję. Niektóre inspiracje przy modyfikacjach czerpał z zagranicznych źródeł, zwłaszcza ze Stanów Zjednoczonych, gdzie scena Del Sol jest dużo silniejsza niż w Europie i gdzie nietypowe konfiguracje stylistyczne oraz techniczne są niemal normą.
Pod maską znajduje się dobrze znany silnik d16z6 o mocy 125 KM. To jednostka znana ze swojej prostoty, trwałości i możliwości tuningu, jednak w tym przypadku pozostała w większości seryjna. Bartosz ograniczył się do wymiany dolotu, montażu kolektora wydechowego typu 4-2-1 oraz wykonania kompletnego układu wydechowego ze stali kwasoodpornej. Taka konfiguracja pozwala cieszyć się przyjemnym brzmieniem i nieco lepszą reakcją na gaz, ale jednocześnie nie wpływa znacząco na niezawodność. Więcej zmian zaszło w zawieszeniu – zastosowano gwintowane amortyzatory z pełną regulacją, w tym camber platesy i regulowane wahacze. Z tyłu pojawił się stabilizator ASR, a całość dopełnia rozpórka przednich kielichów, która zwiększa sztywność nadwozia i poprawia prowadzenie.
W kwestii wyglądu Bartosz postawił na połączenie klasyki z nutą indywidualizmu. Przedni spoiler pochodzi od Civica piątej generacji, ale został przerobiony tak, by pasował do zderzaka Del Sola, co wymagało sporo pracy i dopasowań. Z tyłu pojawił się customowy spoiler, którego pochodzenia właściciel nie chce zdradzać, co tylko podnosi jego unikalność. Lakier również nie jest przypadkowy – kolor A5T pochodzi z palety Mazdy i zdecydowanie wyróżnia się na tle oryginalnych barw Hondy z tamtych lat. Auto porusza się na felgach BBS RS w rozmiarze 15x9J z oponami 175/55/15, co nadaje mu zdecydowanie bardziej agresywny, szeroki stance i zmienia odbiór sylwetki. Takie zestawienie sprawia, że CRX przyciąga wzrok wszędzie tam, gdzie się pojawi, zwłaszcza że linia Del Sola nadal należy do jednych z najbardziej rozpoznawalnych spośród japońskich aut sportowych z lat dziewięćdziesiątych.
Wnętrze, które oryginalnie wyposażone było w rzadki zestaw foteli „Daytona”, zostało poddane kompleksowemu odświeżeniu. Tapicerka została obszyta na nowo, a w oparciach dodano wyszywane napisy CRX, co podkreśla unikatowy charakter auta. Kierownica i gałka zmiany biegów zostały wymienione na modele typu no-name, ale dobrze komponują się z całością kabiny i zachowują spójność stylistyczną. Charakterystycznym elementem wizualnym jest brak tylnej lampy przeciwmgielnej – to świadome nawiązanie do japońskich wersji Del Sola, które również tej lampy nie miały, co czyni tył bardziej czystym i symetrycznym.
Zastosowane modyfikacje wpłynęły przede wszystkim na prezencję auta. Choć Del Sol w tej konfiguracji nie zachował pełni sportowych właściwości, stał się maszyną, która dostarcza frajdy w nieco innym wymiarze. Bartosz przyznaje, że obecnie korzysta z auta głównie w weekendy oraz podczas dobrej pogody, ale zdarza się, że przez jakiś czas CRX służy również jako daily. Mimo wizualnych zmian i sztywnego zawieszenia samochód nadal pozostaje funkcjonalny i całkiem komfortowy, a jego spalanie nie przeraża. Największą nagrodą są reakcje ludzi – auto budzi emocje, uśmiechy i zainteresowanie, zwłaszcza że w takiej formie jest rzadkością na polskich drogach.
W planach są dalsze zmiany, przede wszystkim montaż zawieszenia pneumatycznego, które pozwoli połączyć niską linię z większą użytecznością w codziennej jeździe. Bartosz nie planuje radykalnych modyfikacji silnikowych, stawiając raczej na rozwój stylistyczny i funkcjonalność. Samochód, mimo że ma ponad 30 lat, nadal daje ogromną radość i pozostaje jednym z tych, które trudno zastąpić czymkolwiek innym. CRX Del Sol to dziś coś więcej niż ciekawostka – to dowód na to, że niebanalne pomysły z przeszłości wciąż potrafią budzić emocje, ożywiać wspomnienia i inspirować kolejnych właścicieli do tworzenia aut z charakterem.
Zdjęcia: citop_spotting
