BMW E24, znane szerzej jako kultowy „rekin”, to jedna z najbardziej charakterystycznych sylwetek w historii marki. Debiutując w drugiej połowie lat 70., stało się dla BMW symbolem luksusowego sportowego coupe. Smukła linia, długi przód, nisko poprowadzona maska i wyraźnie zarysowany przód przypominający otwartą paszczę drapieżnika sprawiły, że model ten szybko zdobył ikonę status wśród miłośników motoryzacji. W latach 80. E24 stało się synonimem elegancji połączonej z potężnymi silnikami serii M oraz charakterystycznym prowadzeniem typowym dla BMW tamtych lat. Nic więc dziwnego, że Kamil od dziecka marzył właśnie o takim samochodzie, a gdy pojawiła się możliwość zakupu egzemplarza z Japonii z 1988 roku, nie wahał się ani chwili. Celem od początku było stworzenie klasycznej, dopracowanej i pięknie odświeżonej wersji, która w pełni odda ducha tego modelu.
W przeciwieństwie do wielu współczesnych realizacji, Kamil miał bardzo klarowną wizję, pozbawioną nadmiaru inspiracji. Od początku wiedział, że chce zachować klasykę i subtelną elegancję, ponieważ według niego to właśnie w tym tkwi piękno E24. Sam przyznaje, że choć jego styl wizualny przypomina wiele innych rekinów z tamtej epoki, to dokładnie o to chodziło. Niczego nie wymyślał na siłę i nie chciał przesadzać, bo właśnie ta forma, lekko odświeżona i oczyszczona, była jego marzeniem. Odrestaurowana sylwetka miała wyglądać tak, jakby dopiero co zjechała z taśmy produkcyjnej, ale jednocześnie powinna pasować do dzisiejszego podejścia do klasyków.
Pod maską pozostał silnik M30B35, czyli klasyczna rzędowa szóstka o pojemności 3.5 litra, jedna z tych jednostek, które stały się legendą BMW dzięki swojej trwałości i charakterystycznej kulturze pracy. Kamil nie planował tutaj żadnych rewolucji. W zimie chce założyć barany i wykonać nowy wydech, jednak nie będzie to agresywny układ, a raczej cywilna konstrukcja podkreślająca naturalne brzmienie sześciocylindrówki. Kamil nie dążył do zrobienia z E24 ani auta torowego, ani sleepera, ani żadnej ekstremalnej odmiany. Najważniejsze było to, by zachować klasyczny charakter samochodu.
Choć na pierwszy rzut oka może się wydawać, że auto jest bliskie serii, w rzeczywistości modyfikacji było naprawdę sporo. Największym założeniem było dopracowanie detali i wykonanie pełnej renowacji w taki sposób, aby E24 wyglądało jak nowe. Samochód został kompletnie rozebrany, a lakier zdjęty do gołej blachy. Kamil bardzo dbał o to, by uniknąć szpachli i innych wypełniaczy, dlatego renowacja była czasochłonna, ale efekt końcowy przywrócił autu perfekcyjną, gładką i czystą powierzchnię. Kolejnym kluczowym elementem był dechroming, który nadał całości bardziej współczesny, wyostrzony charakter. Felgi wykonano na wzór klasycznych BBS RS, jednak zostały zbudowane jako customy w rozmiarze 18 cali, z szerokościami 9.5J z przodu i 11J z tyłu oraz rantami wykonanymi z radinoxa. Auto stoi na zawieszeniu pneumatycznym, ale cały zestaw został zbudowany na bazie gwintu MTS, który połączono z komponentami od Mapeta, dzięki czemu udało się połączyć klasyczny charakter sylwetki z funkcjonalnością nowoczesnej pneumatyki.
Kamil nie wprowadził żadnych zmian w oświetleniu poza odświeżeniem reflektorów, ponieważ uznał, że fabryczne lampy są wystarczająco eleganckie i idealnie pasują do stylu samochodu. Całość zmian wizualnych miała jedynie podkreślać linię E24, a nie ją przekształcać.
Dziś Kamil mówi wprost, że kocha ten samochód. To spełnienie jego dziecięcych marzeń, auto, które daje mu ogromną satysfakcję i przy każdej okazji wywołuje uśmiech. Choć E24 jest używane okazjonalnie, w obecnym sezonie przejechał nim około tysiąca kilometrów, co jak na jego styl użytkowania jest naprawdę sporo. Różnica względem serii jest niewielka, pomijając wyraźnie twardsze odczucia za kierownicą wynikające z zawieszenia pneumatycznego zestawionego z gwintem. Jednak wrażenia z jazdy pozostają bardzo zbliżone do klasycznego charakteru modelu, co dla Kamila jest ogromnym plusem.
Budowa trwała 5 lat i była pełna problemów, głównie związanych z dostępnością części oraz długimi terminami realizacji. Kamil nadzorował cały proces, a niektóre elementy, takie jak pasowanie nadwozia, wykonywał samodzielnie. Lakier, pneumatyka oraz inne specjalistyczne prace powierzał fachowcom, ponieważ zależało mu na jakości, nie na czasie. Auto jest jego zdaniem wystarczająco dopracowane, by cieszyć oko i być pokazywane, chociaż wciąż nie uważa go za całkowicie ukończone, bo zawsze znajdzie się coś do poprawy lub udoskonalenia.
Na końcu podkreśla, że najważniejsze w budowie auta tego typu są wytrwałość, konsekwencja i zaufanie do osób, które pracują przy samochodzie. Trzeba szukać odpowiednich fachowców i nigdy nie oddawać takiego klasyka w niepewne ręce. Jeśli ktoś chciałby podjąć się budowy E24, Kamil chętnie pomoże, ale podkreśla, że nie ma drogi na skróty. Trzeba mieć wizję, cierpliwość i ludzi, którzy potrafią ją zrealizować.
Instagram : wisnia_bmw
