Mercedes 190E generacji W201 to jeden z tych modeli, które na stałe zapisały się w historii motoryzacji jako symbol jakości, trwałości i inżynierskiej precyzji marki z gwiazdą. Wprowadzony do produkcji na początku lat 80, był dla Mercedesa przełomem, ponieważ po raz pierwszy firma zdecydowała się na tak kompaktowy sedan klasy średniej, zachowując jednocześnie wszystkie cechy kojarzone z większymi modelami. Charakterystyczna, kanciasta sylwetka, doskonałe właściwości jezdne i legendarna trwałość sprawiły, że 190E bardzo szybko zdobył uznanie zarówno wśród klientów prywatnych, jak i w motorsporcie, czego najlepszym przykładem były wersje 2.3 i 2.5 16V startujące w DTM. Do dziś W201 uznawany jest za jeden z najbardziej udanych klasycznych Mercedesów lat 90 i coraz częściej traktowany jest jako pełnoprawny youngtimer.
Egzemplarz należący do Marcina pochodzi z 1991 roku i został wybrany całkowicie przypadkowo. Samochód przez długi czas stał wystawiony na sprzedaż i przyciągnął uwagę właśnie dlatego, że był kultowym modelem z tamtych lat. Stan przed rozpoczęciem prac nie był tragiczny, jednak blacharka była już mocno nadgryziona zębem czasu, a całe auto wymagało solidnego odświeżenia. Od początku założeniem było stworzenie klasycznego Mercedesa z wyraźnym charakterem, bez udawania nowoczesności, ale z mocnym naciskiem na wygląd i prezencję.
Inspiracją w dużej mierze był samochód Artura Wojtaszka, którego Marcin zobaczył po raz pierwszy na zdjęciu aukcji przedniego zderzaka. Ten widok wystarczył, aby zakochać się w stylistyce i obrać konkretny kierunek. Jednocześnie od początku pojawiło się założenie, aby nie tworzyć wiernej kopii, dlatego wiele rozwiązań powstawało wspólnie z ekipą, często metodą prób i błędów, z dużą ilością własnych pomysłów. Głównym celem było stworzenie auta w klimacie stance i show car, a wybór W201 wynikał zarówno z sentymentu do starych Mercedesów, jak i chęci udowodnienia, że bez profesjonalnego warsztatu i przy bardzo ograniczonym budżecie da się osiągnąć ciekawy efekt wizualny.
Pod maską pozostał seryjny silnik 1.8 z mechanicznym wtryskiem K-Jetronic, współpracujący z 4 biegową skrzynią manualną. Zawieszenie zostało częściowo wymienione i odświeżone, ponieważ część elementów była już wcześniej zmieniana przez poprzedniego właściciela. Zastosowano krótsze sprężyny, z tyłu pojawiły się regulowane wahacze, a z przodu wykonano przeróbkę wahacza umożliwiającą uzyskanie negatywu. Tył auta został dokładnie odświeżony, a wszystkie zużyte gumy wymienione na nowe. Układ hamulcowy również przeszedł zmiany, ponieważ zastosowano większe tarcze oraz zaciski pochodzące z modelu W124, a przewody hamulcowe zostały wymienione, co poprawiło pewność działania całego układu.
Najwięcej pracy pochłonęły jednak modyfikacje wizualne, a w szczególności blacharka. Konieczna była wymiana i poszerzenie tylnych nadkoli, naprawa progów, fragmentów bagażnika, podłogi oraz wielu mocowań. Auto zostało całkowicie oczyszczone z korozji, zakonserwowane i polakierowane na kolor pochodzący z nowszego modelu CLK W209. Przedni zderzak otrzymał dokładkę Kamei wygładzoną na gładko, z tyłu pojawił się zderzak AMG 2 oraz spoiler Evo 1 od benzfamilia.com, a całość dopełniają progi Zender wykonane z włókna. Samochód stoi na szerokich stalowych felgach w rozmiarze 16 cali, o szerokości 9.5J z przodu i 10J z tyłu, z oryginalnymi kołpakami Mercedesa polakierowanymi w piano black. Całość została dodatkowo uzupełniona o autorską okleinę, która jest dość kontrowersyjna, ale zdaniem właściciela i ekipy idealnie wpisuje się w charakter auta i wyróżnia je na tle innych.
Wnętrze zachowano w dużej mierze w klasycznym stylu. Podarty fotel kierowcy został wymieniony na oryginalny egzemplarz w bardzo dobrym stanie, a seryjna kierownica ustąpiła miejsca drewnianej kierownicy z Alfy Romeo 156, która została odpowiednio dopasowana do kolumny Mercedesa. Zmiany te nadały kabinie nieco bardziej oldschoolowego klimatu, pasującego do charakteru W201.
W zakresie elektroniki i oświetlenia przednie lampy zostały wypolerowane i przyciemnione przy użyciu lakieru oraz czarnego akrylu, a następnie wyposażone w żarówki LED. Tylne lampy wymieniono na wersję red smoke, co dodatkowo podkreśliło nietypowy charakter samochodu.
Jeśli chodzi o wrażenia z jazdy, wprowadzone modyfikacje nie miały na celu poprawy osiągów czy komfortu. Największą wartością była sama możliwość odświeżenia i zbudowania tego auta własnymi rękami przy bardzo niskim budżecie, co dało ogromną satysfakcję całej ekipie. Samochód już w seryjnej formie prowadził się bardzo dobrze, a po zmianach, jak to bywa w przypadku stance, jest sztywno, nisko i bez kompromisów. Auto użytkowane jest głównie okazjonalnie, pojawia się na zlotach, weekendowych spotach i wydarzeniach motoryzacyjnych.
Największym wyzwaniem okazały się własne ograniczenia, brak lakierni, odpowiedniego miejsca, sprzętu i bardzo napięty budżet. Prace blacharskie i wykończeniowe były szczególnie wymagające i czasochłonne, jednak wspólnymi siłami udało się doprowadzić całość do etapu, z którego Marcin jest naprawdę dumny. To jednak nie jest koniec zmian. W planach znajduje się montaż zawieszenia air ride, swap na większy silnik, najprawdopodobniej 3.0 M103 lub 2.3K M111, zabudowa bagażnika w klimacie marki SwagDetailing, zmiana felg na inny zestaw oraz dalsze dopracowanie oświetlenia i wnętrza. Wszystko to ma być rozwijane stopniowo, z zachowaniem filozofii działania własnymi siłami i w ramach rozsądnego budżetu, który do tej pory nie przekroczył 9000 zł.
Na koniec Marcin podkreśla, że w życiu każdego pasjonata motoryzacji prędzej czy później pojawia się myśl o zakupie starego Mercedesa. Nie jest to rozsądne finansowo, wymaga ogromu pracy i cierpliwości, ale satysfakcja z efektu końcowego, reakcje ludzi i uśmiech po każdej przejażdżce są absolutnie bezcenne. Jego rada dla innych jest prosta, wiara w siebie, konsekwencja i nieustępliwość w dążeniu do celu, bo samochody budowane własnymi rękami dają największą radość.
Zdjęcia: https://www.instagram.com/bbm_crew_official/
