Seat Ibiza z oznaczeniem 021A i charakterystycznym dopiskiem System Porsche z 1991 roku to dziś jeden z tych modeli, które niemal całkowicie zniknęły z krajobrazu polskich dróg. Początek lat 90 to dla marki Seat czas intensywnego poszukiwania własnej tożsamości po przejęciu przez koncern Volkswagena, a jednocześnie okres współpracy z Porsche przy opracowywaniu jednostek napędowych. To właśnie wtedy powstały silniki oznaczane jako System Porsche, które miały wnieść do niewielkich, miejskich aut nutę inżynierskiej solidności i sportowego charakteru. Pierwsza generacja Ibizy była konstrukcją prostą, lekką i surową, ale dzięki temu niezwykle wdzięczną bazą zarówno do codziennej eksploatacji, jak i do późniejszej odbudowy w duchu klasycznej motoryzacji.
Egzemplarz Damiana trafił do niego zupełnym przypadkiem, bez wcześniejszego planu na konkretny model. Poszukiwania samochodu do realizacji dawnej pasji związanej z odbudową i delikatną personalizacją zakończyły się na Ibizie, która była wizualnie w kiepskim stanie, ale jednocześnie idealnie nadawała się do stworzenia czegoś własnego. U poprzedniego właściciela pełniła rolę zwykłego auta użytkowego, natomiast u Damiana już od pierwszych dni po zakupie trafiła do garażu i została rozebrana na części pierwsze, mimo że wcześniej nie miał doświadczenia w tego typu pracach. To właśnie ten moment stał się początkiem długiej drogi nauki, prób, błędów i konsekwentnej odbudowy.
Inspiracją była w pełni autorska wizja, oparta na zachowaniu maksymalnej oryginalności samochodu, ale z przemyconymi detalami, które przyciągają uwagę uważnych obserwatorów, zwłaszcza podczas zlotów klasycznej motoryzacji. Na pierwszy rzut oka auto wygląda jak zadbany seryjny klasyk, jednak im dłużej się mu przygląda, tym więcej niuansów zaczyna się dostrzegać. Głównym celem była odbudowa klasycznego Seata jako samochodu typowo weekendowego i zlotowego, który ma sprawiać radość właścicielowi, a w przyszłości, za około 14 lat, być może stanie się również pasją jego córki. Wybór tego modelu nie był podyktowany osobistą historią związaną z Ibizą, lecz raczej chęcią ocalenia rzadkiego dziś egzemplarza, który coraz trudniej spotkać zarówno na drogach, jak i na imprezach klasyków.
Pod maską pozostał seryjny silnik 1.2 System Porsche, który nie przeszedł żadnych modyfikacji mechanicznych. Jednostka została jedynie uporządkowana wizualnie, tak aby komora silnika cieszyła oko i podkreślała dbałość o detale. Moc na poziomie 71 KM pozostała bez zmian i Damian z dużym dystansem oraz humorem podchodzi do osiągów tego auta, traktując je bardziej jako środek spokojnego przemieszczania się niż maszynę do szybkiej jazdy. Układ napędowy, zawieszenie oraz hamulce pozostały seryjne, jednak podczas odbudowy wszystkie elementy zostały dokładnie wyczyszczone, odnowione i zabezpieczone, co znacząco wpłynęło na ogólne wrażenie solidności i świeżości.
Najwięcej indywidualnego charakteru widać w zmianach wizualnych. Z zewnątrz uwagę zwracają lakierowane na czarno emblematy oraz boczne oklejenie inspirowane stylistyką Fiata Uno Turbo, które subtelnie nawiązuje do sportowych hatchbacków z przełomu lat 80 i 90. Z auta zniknęła tylna wycieraczka, spryskiwacze oraz antena, co oczyściło linię nadwozia i nadało mu bardziej minimalistyczny wygląd. We wnętrzu pojawiła się własnoręcznie wykonana gałka zmiany biegów, czarna podsufitka oraz czarna półka, które skutecznie odświeżyły klimat kabiny.
Felgi pochodzą z wersji GLX i zostały w całości odrestaurowane własnymi rękami. Proces obejmował szlifowanie, lakierowanie oraz ręczne polerowanie, a prawdziwą ciekawostką są dekielki wykonane w technologii znaku wodnego, widoczne tylko pod określonym kątem. Wnętrze przeszło kompleksowy detailing, obejmujący nawet czyszczenie kanałów nawiewu, a materiałowe dywaniki zostały zafarbowane na czarno. Kabina została również wygłuszona pod zabudowę car audio, która stanowi jeden z najmocniejszych punktów tego auta. Zastosowano dwa komplety dwudrożnego systemu Audio System MX EVO w drzwiach przednich oraz tylnych, spięte z czterokanałowym wzmacniaczem Excursion. W bagażniku znalazła się pełna zabudowa z subwooferem Excursion 10 cali o mocy 800 W, dwoma wzmacniaczami, kondensatorem oraz wygłuszeniem, a całość uzupełnia sprytnie ukryty system głośnomówiący z mikrofonem schowanym w zapalniczce.
Elektronika i oświetlenie pozostały w pełni seryjne, co idealnie wpisuje się w założenie zachowania klasycznego charakteru auta. Wrażenia z jazdy Damian opisuje z dużą dawką humoru, określając Ibizę jako spokojny środek transportu z domu na zlot, którego dynamika jest jedynie nieco lepsza od hulajnogi elektrycznej, za to system audio potrafi naprawdę zrobić wrażenie. Samochód jest użytkowany wyłącznie okazjonalnie i tylko w słoneczne dni, co dodatkowo podkreśla jego rekreacyjny charakter.
Cały proces odbudowy był ogromnym wyzwaniem. Brak doświadczenia, ograniczona dostępność części i konieczność renowacji oryginalnych elementów sprawiły, że Damian uczył się wszystkiego na bieżąco, od rozbiórki auta, przez prace blacharsko-lakiernicze, aż po montaż systemu audio. Założenie pozostania blisko oryginału przy jednoczesnym przemycaniu subtelnych modyfikacji wymagało cierpliwości i konsekwencji. Dziś samochód można uznać za ukończony, choć jak to zwykle bywa, nowe pomysły co jakiś czas pojawiają się w głowie i są skrupulatnie zapisywane na przyszłość.
Rada dla innych jest prosta i płynie z własnych doświadczeń. Nie należy bać się wyzwań, warto wierzyć w siebie, uzbroić się w cierpliwość, dobrą dokumentację techniczną oraz ciepły garaż na długie zimowe wieczory, bo to właśnie wtedy rodzą się najlepsze pomysły i największa satysfakcja z własnoręcznie wykonanej pracy.
