2.0 BlueHDi DW10FUC to topowa, 163-konna wersja diesla dla segmentu klasy średniej PSA, montowana w Peugeot 508, Citroën C5 oraz rodzinnych minivanach Opel Zafira III (Tourer). To jednostka czterocylindrowa, 16-zaworowa, o pojemności 1997 cm³, wyposażona w common rail trzeciej generacji, turbosprężarkę VTG, intercooler i nowoczesną elektronikę sterującą spalaniem oraz emisją (pełny pakiet DPF/SCR/AdBlue/EGR). Osiągi: 163KM/3750 obr./min, 370 Nm przy 2000 obr./min. Największe zalety to imponująca elastyczność już od dolnych partii obrotów – auto świetnie radzi sobie zarówno w dynamicznej jeździe, jak i z pełnym obciążeniem (np. na autostradzie lub w trybie rodzinnej podróży). Silnik ceniony jest za wyraźnie wyższą kulturę pracy względem starszych 2.0 HDI, przy zachowaniu bardzo niskiego spalania (5,4–6,6 l/100 km) i dobrej odporności na przeciążenia. Długie interwały serwisowe sugerowane przez producenta powinny być jednak skrócone do 12 tys. km – podziękuje za to każda turbina i DPF; w przeciwnym razie pojawiają się typowe bolączki: notoryczne wypalanie DPF, błędy AdBlue (czujniki, grzałki, wycieki) i drogie naprawy turbo czy wtryskiwaczy. Użytkownicy podkreślają kosztowność napraw przy zaniedbaniach, ale też wyjątkowo niską awaryjność głównej mechaniki i dobre wyciszenie, nawet w minivanach. Wady: podatność na zanieczyszczenia, wycieki intercoolera powyżej 180 tys. km, awarie układu dolotowego (łopatki VTG, zawory EGR) oraz po latach zużycie uszczelek pod głowicą. Podsumowanie: wybór dla intensywniej podróżujących – gdy serwisowany regularnie, odwdzięcza się klasową dynamiką i długowiecznością.
