TEST – Ferrari SF90 Stradale (2019-) silnik 4.0 V8 32V HYBRYDA moc systemowa 1000 KM kod F154 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Ferrari SF90 Stradale od 2019 roku to samochód z segmentu supersportowego, który powstał nie po to, żeby kogoś przekonać do ekologii, tylko żeby udowodnić, że hybryda plug-in może być narzędziem do budowania osiągów i kontroli, a nie jedynie sposobem na obniżanie spalania w cyklu miejskim. To PHEV, więc ma baterię trakcyjną i możliwość jazdy w trybie elektrycznym, ale w realnym użytkowaniu różnica polega głównie na tym, że elektryczne wsparcie działa jak natychmiastowy dopalacz momentu, poprawia trakcję i pozwala na chwilową ciszę przy manewrach, a nie na długie, relaksacyjne podróże bez benzyny.

Z zewnątrz SF90 jest od razu czytelne jako Ferrari nowej generacji, tylko że zamiast klasycznej lekkości formy dostaje bardzo techniczny, aerodynamiczny język, gdzie każdy wlot i każde załamanie ma sens. W codziennym kontakcie najbardziej uderza to, jak nisko siedzi przód i jak łatwo wyobrazić sobie, że zwykły krawężnik jest przeciwnikiem, a nie elementem infrastruktury. Hybrydowa specyfika nie jest tu wlepiona na siłę, bo oznaczenia są dyskretne, a największą różnicą są detale chłodzenia i prowadzenia powietrza, które w wersji z mocnym układem elektrycznym i spalinowym muszą obsłużyć więcej źródeł ciepła. Nawet w spokojnym tempie czuć, że karoseria jest zrobiona pod wysokie prędkości, bo auto wygląda jak napięte do skoku, a przy myciu i oględzinach łatwo zauważyć, ile jest kanałów, szczelin i miejsc, gdzie brud potrafi się odkładać szybciej niż w klasycznych autach.

Wnętrze SF90 jest zaskakująco futurystyczne jak na markę, która przez lata lubiła analogowy klimat, bo dominuje tu cyfrowy kokpit i przyciski w kierownicy, które wymagają przyzwyczajenia. Pozycja za kierownicą jest bardzo niska, nogi są wyciągnięte, a widoczność do przodu jest świetna w sensie precyzji prowadzenia, ale w mieście trzeba zaakceptować, że szerokość auta i ograniczona widoczność w tył wymagają czujności i dobrego wyczucia gabarytu. Jakość materiałów jest na poziomie, którego oczekuje się w tej klasie, choć to nie jest wnętrze nastawione na praktyczność, tylko na koncentrację. Bateria trakcyjna w PHEV nie jest tu tematem bagażowym w sensie rodzinnym, ale wpływa na układ przestrzeni i masę, a z tyłu nie ma miejsca na normalną funkcjonalność, więc bagażnik i schowki traktuje się jako dodatek, a nie argument zakupowy.

Najważniejsze dzieje się w napędzie, bo SF90 łączy 4.0 V8 biturbo z rodziny F154 z trzema silnikami elektrycznymi, co daje około 1000 KM mocy systemowej i wrażenie, że auto reaguje zanim zdążysz dopowiedzieć w myślach, czego chcesz. W spokojnej jeździe da się poruszać w trybie elektrycznym, co bywa użyteczne przy wyjeździe z garażu, w strefach ciszy albo przy manewrach, ale to wciąż supersamochód, który przy pierwszym mocniejszym żądaniu mocy przechodzi w tryb hybrydowy i pokazuje prawdziwy sens elektryki. Moment od ruszenia jest natychmiastowy, a kiedy dołącza V8, nie ma klasycznej zwłoki turbodoładowania w tym sensie, w jakim kojarzy się ją ze starszymi autami, bo elektryczne wsparcie maskuje przerwy i buduje ciągłość przyspieszenia. Przejścia między trybami są szybkie i techniczne, a kierowca bardziej czuje zmianę charakteru dźwięku i intensywności niż jakiekolwiek szarpnięcia, o ile układ jest w dobrej kondycji i nie ma problemów z kalibracją.

Rekuperacja w takim aucie jest ciekawa, bo z jednej strony pozwala odzyskać energię przy zwalnianiu i utrzymać gotowość układu elektrycznego, a z drugiej wymaga przyzwyczajenia do tego, jak auto wytraca prędkość po odpuszczeniu gazu. W mieście można to wykorzystać do płynnej jazdy, ale SF90 i tak wymaga uwagi, bo hamowanie przy wyższych prędkościach jest potężne, a masa i przyczepność działają w innym świecie niż w zwykłych autach. Jako PHEV SF90 wymaga ładowania, jeśli chce się korzystać z pełni możliwości trybów elektrycznych i mieć stały dostęp do wydajnego wsparcia, ale realny zasięg w trybie EV jest raczej narzędziowy, a nie turystyczny. Temperatura i styl jazdy potrafią szybko zmienić zużycie energii, bo intensywne przyspieszanie i wysoka prędkość po prostu drenują baterię, a system będzie wtedy częściej opierał się na benzynie.

Skrzynia biegów w SF90 to 8-biegowa przekładnia dwusprzęgłowa, która z założenia ma łączyć brutalną szybkość zmian z płynnością, gdy jedzie się spokojnie. W mieście potrafi być zaskakująco cywilizowana, ale w korku nadal czuć, że to konstrukcja sportowa, a nie klasyczny automat, więc trzeba nauczyć się delikatnie operować gazem. Przeniesienie napędu jest nietypowe, bo część trakcji buduje oś elektryczna z przodu, a spalinowe V8 napędza tył, co daje wrażenie ogromnej stabilności przy wyjściu z zakrętu, ale też sprawia, że układ jest bardzo złożony. Masa baterii i elementów hybrydowych wpływa na wyważenie, jednak Ferrari robi to tak, że auto nie sprawia wrażenia ciężkiego, tylko bardzo zwartego i dociążonego, a przy hamowaniu czuć, że hamulce i aerodynamika pracują razem, choć zużycie opon i hamulców w normalnej eksploatacji zależy w ogromnym stopniu od tego, czy ktoś traktuje gaz jak włącznik.

Zużycie paliwa w SF90 jest sprawą drugorzędną, ale w praktyce można zauważyć, że w mieście, przy spokojnej jeździe i częstym korzystaniu z EV, auto potrafi spalić zaskakująco mało jak na 1000 KM, natomiast przy dynamicznym stylu wszystko wraca do praw fizyki i spalanie rośnie gwałtownie. Zużycie energii elektrycznej również jest mocno zależne od tempa, bo krótki sprint potrafi zjeść więcej niż dłuższa spokojna jazda. Koszty eksploatacji to nie tylko paliwo i prąd, ale też opony, hamulce, serwis układów chłodzenia oraz potencjalne naprawy elektroniki i komponentów hybrydowych, które w tej klasie są drogie i wymagają specjalistycznej obsługi.

Od strony problemów eksploatacyjnych trzeba pamiętać, że to bardzo zaawansowany układ, więc typowe usterki to często nie pojedyncza część, tylko objaw w systemie. Po stronie spalinowej w mocnych V8 biturbo kluczowe są temperatury, kondycja układu chłodzenia, szczelność dolotu i osprzętu, a także stan turbosprężarek i elementów pracujących pod wysokim obciążeniem. Po stronie hybrydy dochodzi bateria trakcyjna, inwertery, przetwornice, układ chłodzenia baterii i elektronika sterująca, a problemy mogą objawiać się komunikatami o ograniczeniu mocy, błędami ładowania, nierówną dostępnością trybów albo nietypową pracą wentylatorów. Okablowanie wysokiego napięcia i złącza są wrażliwe na nieprofesjonalne naprawy po uszkodzeniach, dlatego historia auta i jakość serwisu są ważniejsze niż niska cena. Do tego dochodzi specyfika rekuperacji i hamulców, bo przy jeździe głównie delikatnej tarcze mogą łapać nalot, a przy jeździe agresywnej zużycie potrafi być błyskawiczne.

Serwis SF90 wymaga regularności i świadomości, że to auto ma kilka obiegów chłodzenia i kilka źródeł ciepła, które muszą działać idealnie, aby całość była trwała. Kontrola płynów, szczelności, chłodnic, układu klimatyzacji i chłodzenia baterii jest kluczowa, podobnie jak stan akumulatora 12 V, który w nowoczesnych autach potrafi generować dziwne problemy, gdy jest słaby. Części i obsługa są dostępne w sieci serwisowej, ale koszty są wysokie, a improwizacja w naprawach potrafi skończyć się lawiną błędów. Przy zakupie używanego egzemplarza ważne jest sprawdzenie działania ładowania, logów błędów systemu hybrydowego, płynności przejść między trybami oraz tego, czy auto nie ma śladów przegrzewania, nietypowych wibracji i szarpnięć przy zmianie biegów, bo DCT i hybrydowa współpraca muszą działać perfekcyjnie, aby SF90 było tak płynne, jak powinno.

Wersje wyposażenia i konfiguracje różnią się detalami, ale w praktyce bardziej liczy się stan, historia i to, czy auto było użytkowane rozważnie, bo supersamochód z hybrydą potrafi być bezproblemowy, jeśli był serwisowany jak trzeba, a potrafi też stać się skarbonką, jeśli ktoś oszczędzał albo jeździł bez rozgrzewania i bez dbałości o temperatury. Potencjał modyfikacji istnieje, ale w tak złożonym układzie każda ingerencja w mapy, chłodzenie czy sterowanie może zaburzyć równowagę między spaliną a elektryką, dlatego rozsądniej skupić się na utrzymaniu auta w idealnym stanie niż na gonieniu liczb. Przed zakupem trzeba zwrócić uwagę na stan baterii i jej chłodzenia, działanie trybów jazdy, sprawność rekuperacji, zużycie hamulców i opon, a także na to, czy nie pojawiają się nietypowe komunikaty i czy ładowanie przebiega stabilnie, bo w PHEV to fundament codziennej użyteczności.

Żeby uporządkować to, jak SF90 łączy spalinowe V8 z trzema silnikami elektrycznymi i jak przekłada się to na osiągi, masę oraz zasięg elektryczny, najlepiej spojrzeć na konkretne dane techniczne, które wyjaśniają, skąd bierze się ta spójność wrażenia jazdy.