TEST – Honda City Hybrid II (2020-) silnik 1.5 R4 16V HYBRYDA moc systemowa 126 KM kod LEB – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Honda City Hybrid II od 2020 roku to kompaktowy sedan lub praktyczny hatchback w zależności od rynku, który celuje w kierowców szukających oszczędnego auta do miasta i okolic, z naciskiem na niskie koszty paliwa, łatwość parkowania i bezproblemowe dojazdy w codziennym rytmie.

W tej odmianie mamy klasyczną hybrydę HEV, więc nie musisz jej ładować z gniazdka, a układ sam zarządza energią, wykorzystując rekuperację i krótkie odcinki jazdy na prądzie, co w praktyce oznacza, że największy efekt czuć w korkach, w ruchu osiedlowym i na powtarzalnych dojazdach.

Stylistycznie City jest stonowane i dojrzałe jak na klasę B, z proporcjami nastawionymi na dobrą widoczność i praktyczność, a w codziennym użyciu to właśnie rozsądny kształt nadwozia daje przewagę, bo łatwo ocenić gabaryty, a auto nie męczy kierowcy w ciasnych uliczkach.

W hybrydzie pojawiają się oznaczenia e:HEV oraz często detale felg dobrane pod efektywność, co z perspektywy codzienności oznacza, że auto potrafi być ciche przy spokojnej jeździe i mniej męczące na nierównościach, o ile nie stoi na zbyt dużych kołach z twardą oponą.

Jakość wykonania w praktyce jest solidna, szczególnie w elementach, które mają przetrwać flotową codzienność, choć jak w większości aut tej klasy trzeba liczyć się z twardszymi tworzywami w dolnych partiach kabiny, które są mniej efektowne, ale łatwiejsze do utrzymania w czystości.

Wnętrze City jest ergonomiczne, z pozycją za kierownicą, która pasuje do miasta, bo siedzisz wystarczająco wysoko, żeby widzieć ruch, ale jednocześnie nie masz wrażenia busa, a to pomaga zarówno w parkowaniu, jak i w płynnym włączaniu się do ruchu.

Praktyczność kabiny jest mocną stroną, bo z tyłu zwykle jest więcej miejsca niż sugeruje segment, a bagażnik w sedanie potrafi pomieścić codzienne zakupy i walizki, przy czym w hybrydzie trzeba zwrócić uwagę na układ podłogi i ewentualne ograniczenia wynikające z zabudowy baterii oraz osprzętu.

Napęd opiera się o benzynowe 1.5 i silnik elektryczny, a sposób działania jest podobny do większych hybryd Hondy, czyli w mieście często masz wrażenie jazdy elektrycznej, bo ruszanie i powolne przyspieszanie odbywa się bardzo gładko, a silnik spalinowy dołącza wtedy, gdy układ potrzebuje energii lub gdy rośnie zapotrzebowanie na moc.

Charakterystyka gazu jest przewidywalna, a moment dostępny od ruszenia pomaga w dynamicznym włączaniu się do ruchu, co w codziennym stylu jazdy daje poczucie, że auto jest żwawe mimo umiarkowanej mocy systemowej, szczególnie przy prędkościach typowo miejskich.

Przejścia między trybami są zwykle mało zauważalne, ale przy mocniejszym przyspieszaniu można usłyszeć specyficzną pracę silnika spalinowego, który nie zawsze brzmi tak, jak w klasycznym aucie z automatem, bo w hybrydzie część pracy odbywa się pod utrzymanie odpowiedniej energii w systemie.

Rekuperacja jest odczuwalna podczas odpuszczania gazu i hamowania, więc z czasem zaczynasz jeździć bardziej płynnie, odpuszczasz wcześniej i rzadziej wciskasz hamulec do końca, co w mieście przekłada się na spokojniejszą jazdę, niższe zużycie hamulców i lepsze wyniki spalania.

Skrzynia określana jako e-CVT w praktyce jest przekładnią hybrydową, która ma zapewnić płynność i sprawność, więc w normalnej jeździe nie czujesz klasycznych zmian biegów, a w trasie auto potrafi utrzymać spokojne obroty, choć przy wyprzedzaniu dźwięk silnika może stać się bardziej jednostajny niż w manualu.

W prowadzeniu City jest lekkie i przewidywalne, nastawione na komfort i stabilność, a masa baterii w HEV nie jest na tyle duża, żeby dramatycznie zmieniać zachowanie auta, choć w szybszych łukach czuć, że to wciąż miejski samochód, a nie sportowy hatch.

Zużycie paliwa w mieście potrafi być bardzo dobre, zwłaszcza przy spokojnej jeździe i przewidywaniu ruchu, natomiast na autostradzie spalanie rośnie, bo hybryda ma mniej okazji do odzysku, a prędkość i opory powietrza robią swoje, co jest normalne w tej klasie.

Koszty eksploatacji są zwykle rozsądne, ale w hybrydzie dochodzą elementy układu wysokonapięciowego, czyli inwerter, przetwornice i układ chłodzenia baterii, dlatego warto unikać egzemplarzy z powracającymi błędami systemu i sprawdzić, czy auto nie ma historii zalania lub nieprofesjonalnych napraw elektryki.

Typowe problemy eksploatacyjne mogą dotyczyć czujników, drobnych usterek elektroniki i osprzętu, a w autach eksploatowanych głównie na krótkich dystansach ważna jest też kondycja akumulatora 12 V, bo jego spadki napięcia potrafią wywołać dziwne komunikaty, które wyglądają groźnie, a bywają prozaiczne.

Serwisowo kluczowe jest regularne dbanie o olej silnikowy, kontrola płynów i układu chłodzenia, a w hybrydzie okresowa diagnostyka systemu oraz kontrola kanałów chłodzenia baterii, bo zaniedbania w tym obszarze są częstym problemem w autach miejskich, gdzie kurz i brud potrafią robić szkody.

Przy zakupie warto sprawdzić pracę układu w trybie mieszanym, płynność ruszania, skuteczność rekuperacji, brak szarpnięć i wibracji, a także stan hamulców i opon, bo hybryda potrafi maskować styl jazdy poprzedniego właściciela ciszą, a zużycie elementów eksploatacyjnych powie prawdę.

Różnice w wyposażeniu zwykle dotyczą multimediów, kamer i asystentów, więc w mieście warto dopłacić do rzeczy, które realnie ułatwiają życie, bo w segmencie B komfort codzienny bywa ważniejszy niż pojedynczy gadżet, który dobrze wygląda w ogłoszeniu.

Żeby uporządkować to wszystko w liczbach, poniżej znajdują się dane techniczne City Hybrid, po których łatwiej porównać je z innymi hybrydami w tej klasie.