TEST – Honda Legend Hybrid (2014-2020) silnik 3.5 V6 24V HYBRYDA moc systemowa 377 KM kod J35Y – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Honda Legend z lat 2014-2020 to przykład dużej, japońskiej limuzyny z segmentu E, która na rynku wtórnym przyciąga osoby szukające komfortu klasy premium, ale bez typowo niemieckiej stylówki i bez konieczności godzenia się na bardzo skomplikowane diesle. W tej odmianie mówimy o klasycznej hybrydzie HEV, czyli takiej, która nie wymaga ładowania z gniazdka i sama zarządza energią w baterii, a w codziennej jeździe daje przede wszystkim ciszę w mieście, sprawne ruszanie i realnie niższe zużycie paliwa w korkach, zamiast polowania na ładowarki.

Nadwozie Legendy ma spokojne, eleganckie proporcje i wygląda bardziej jak dojrzały sedan do długich tras niż krzykliwy gadżet. Na co dzień docenia się to, że lakier i spasowanie elementów trzymają poziom, a drzwi zamykają się ciężko i pewnie, bez wrażenia blachy jak z puszki. Wersja hybrydowa zdradza się detalami, które robią różnicę w aerodynamice i toczeniu, bo często spotyka się inne wzory felg, dodatkowe emblematy oraz osłony podwozia i zderzaki zaprojektowane tak, żeby ograniczać opór. Z perspektywy użytkowania w mieście ważna jest też widoczność do przodu i szerokie lusterka, choć gabaryt auta wymaga przyzwyczajenia przy ciasnych miejscach parkingowych.

W kabinie Legendy czuć nastawienie na komfort, a nie na sportową pozę. Fotele są miękkie, ale potrafią dobrze trzymać plecy na dłuższym odcinku, a pozycja za kierownicą jest naturalna i łatwa do ustawienia nawet dla wysokich osób. Materiały zwykle starzeją się godnie, chociaż po latach potrafią wyjść na wierzch rysy na lakierowanych wstawkach oraz przetarcia na boczkach foteli, zwłaszcza gdy auto dużo jeździło po mieście. W hybrydzie warto spojrzeć na praktykę bagażnika, bo bateria trakcyjna i osprzęt potrafią zabrać część przestrzeni lub zmienić głębokość wnęk, a brak pełnowymiarowego koła zapasowego zdarza się częściej, co w trasie bywa irytujące, jeśli ktoś jest przyzwyczajony do klasycznego zapasu.

Największą różnicę robi tu układ napędowy, bo 3.5 V6 o kodzie J35Y współpracuje z elektryką w sposób, który czuć od pierwszych metrów. Ruszanie jest lekkie i natychmiastowe, bo moment z silników elektrycznych pojawia się od zera, a w typowym, miejskim toczeniu auto potrafi przemykać cicho i płynnie bez nerwowego wkręcania V6. Kiedy kierowca mocniej dociśnie gaz, układ przechodzi w tryb mieszany i wtedy słychać pracę silnika spalinowego, ale charakter pozostaje bardziej luksusowy niż agresywny, a przyspieszenie jest dostępne bez długiego namysłu skrzyni. W codziennym stylu jazdy ważne jest też to, że hybryda zachęca do płynności, bo każde odpuszczenie gazu uruchamia rekuperację i pozwala odzyskać energię zamiast zamieniać ją w ciepło na hamulcach.

Hamowanie odzyskowe ma tu wyczuwalny charakter i po krótkim czasie można je wykorzystać jak narzędzie do jazdy po mieście. Delikatne odjęcie gazu często wystarcza, żeby zwolnić do skrzyżowania bez dotykania pedału hamulca, a w korku da się jechać spokojniej i rzadziej przegrzewać tarcze. Trzeba jednak pamiętać, że kiedy bateria jest mocno naładowana albo warunki wymagają mocnego hamowania, do gry wchodzą klasyczne hamulce i wtedy odczucie na pedale może się minimalnie zmienić, co jest typowe dla wielu hybryd. Na autostradzie układ stabilizuje się w trybie, w którym silnik spalinowy częściej pracuje jako główne źródło mocy, ale elektryka nadal pomaga przy wyprzedzaniu i chwilowych zmianach tempa, przez co nie ma wrażenia, że ciężkie auto nagle traci oddech.

W tej Legendzie spotyka się rozwiązanie z automatyczną przekładnią o sportowym zacięciu i specyficznym dla hybrydy sposobem łączenia źródeł napędu, przez co reakcje na gaz potrafią być bardziej bezpośrednie niż w typowym e-CVT. W praktyce najważniejsze jest to, że w mieście auto jest miękkie i wygodne, a przy wyższych prędkościach zachowuje stabilność, którą wzmacnia masa baterii i nisko położone elementy układu. Dodatkowy ciężar oznacza jednak, że opony i hamulce mogą znikać szybciej niż w lżejszym sedanie, a wybór dobrego kompletu ogumienia ma realny wpływ na ciszę w kabinie i na poczucie pewności w deszczu.

Zużycie paliwa w hybrydowej Legendzie najmocniej zależy od tego, czy jeździ ona w środowisku, dla którego powstała, czyli w mieście i w ruchu mieszanym. W korkach i na odcinkach z częstym hamowaniem da się zauważyć sens całego układu, bo spalanie potrafi spaść do poziomu, który jak na duży V6 robi dobre wrażenie, natomiast na autostradzie, przy stałych wysokich prędkościach, przewaga hybrydy topnieje i auto zaczyna palić bardziej jak klasyczna, mocna benzyna. W codziennych kosztach liczy się też to, że hybryda obciąża mniej rozrusznik i alternator w klasycznym rozumieniu, ale w zamian wymaga dbałości o układ chłodzenia i stan osprzętu wysokonapięciowego.

Wśród powtarzalnych problemów użytkownicy zwykle bardziej obawiają się nie samego V6, tylko elementów hybrydowych i elektroniki sterującej. Zdarzają się przypadki spadku wydajności baterii trakcyjnej wraz z wiekiem, problemy z chłodzeniem baterii przez zapchany kanał lub zabrudzony wentylator oraz usterki czujników, które powodują komunikaty o błędach układu hybrydowego i przechodzenie w tryb awaryjny. Do tego dochodzą typowe tematy dla rozbudowanej elektryki, czyli zmęczone wiązki, zaśniedziałe złącza i wrażliwość na słaby akumulator 12 V, który potrafi wywoływać kaskadę losowych alertów. W napędzie warto słuchać, czy przy ruszaniu nie pojawiają się nienaturalne szarpnięcia, a przy przejściach między trybami nie ma zwłoki, bo te objawy czasem wskazują na temat wymagający diagnostyki sterowników i adaptacji.

Serwisowo to auto lubi regularność, bo wtedy odwdzięcza się spokojem. Oprócz standardowych wymian oleju i filtrów ważne jest kontrolowanie układu chłodzenia, bo pracuje on intensywnie nie tylko dla silnika spalinowego, ale też dla inwertera i podzespołów odpowiedzialnych za przepływ energii. W starszych egzemplarzach warto dopilnować płynów eksploatacyjnych, stanu układu hamulcowego, który w hybrydzie bywa nierówno obciążany przez rekuperację, oraz okresowego przeglądu elementów wysokiego napięcia w serwisie, który wie, jak bezpiecznie pracować z takim układem. Zaniedbania typowe dla aut jeżdżących głównie na krótkich dystansach to niedogrzewanie, zabrudzenia w dolocie, zużycie świec i cewek oraz ogólna kondycja układu paliwowego, bo hybryda potrafi długo pracować na zimno, jeśli ktoś jeździ wyłącznie kilka kilometrów dziennie.

Przy zakupie na rynku wtórnym kluczowe jest spokojne sprawdzenie auta w trybie miejskim i na szybszej drodze, bo dopiero wtedy widać, czy układ hybrydowy przełącza się płynnie, czy rekuperacja działa przewidywalnie, a hamulce nie biją po dłuższym postoju. Warto też zweryfikować historię serwisową i to, czy ktoś nie maskował błędów układu hybrydowego kasowaniem kodów, bo ich powrót bywa szybki. Dobrą praktyką jest kontrola pracy baterii w diagnostyce, sprawdzenie temperatur modułów, działania wentylatora i ogólnego stanu instalacji, a także ocena zużycia opon, bo nierówne zużycie w ciężkim sedanie potrafi zdradzić zaniedbaną geometrię lub zużyte tuleje zawieszenia. Jeśli ktoś planuje modyfikacje, sensowniejsza jest poprawa komfortu i audio niż pogoń za mocą, bo układ hybrydowy jest zestrojony jako całość i nie lubi przypadkowych ingerencji.

Jeżeli egzemplarz jest zadbany, Legend Hybrid potrafi być nietypową, ale bardzo przyjemną alternatywą dla klasycznych limuzyn, a jej największą wartością jest spokój w mieście i rezerwa mocy na trasie bez codziennego drenowania portfela w korkach. Żeby domknąć obraz tej wersji, poniżej znajdują się dane techniczne, które pomagają szybko porównać ją z innymi hybrydami i klasycznymi sedanami o podobnej klasie.