TEST – Volkswagen Touran II (2015-2020) silnik 2.0 TDI SCR turbo diesel moc 190 KM kod DFHA – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volkswagen Touran II z lat 2015-2020 jest autem, które z pozoru wygląda jak spokojny rodzinny minivan, ale w najmocniejszych wersjach potrafi mieć osiągi bliższe dynamicznym kombi niż typowym vanom. Na rynku wtórnym Touran przyciąga tych, którzy potrzebują przestrzeni i praktyczności, a jednocześnie chcą mieć zapas mocy do tras, wyprzedzania i jazdy z pełnym obciążeniem. Wersja 2.0 TDI SCR o mocy 190 KM i kodzie DFHA jest właśnie takim wariantem, bo łączy duży moment obrotowy z nowocześniejszym układem oczyszczania spalin i często występuje z DSG, co daje komfort i szybkie reakcje w codziennym ruchu.

Nadwozie Tourana II pozostaje funkcjonalne, z dużymi szybami, dobrą widocznością i praktycznym kształtem, który łatwo wykorzystać. W codziennym użytkowaniu widać, że to auto jest stworzone do przewożenia ludzi i rzeczy, a nie do bycia stylowym dodatkiem, i właśnie to jest jego siłą. Drzwi są duże, dostęp do drugiego rzędu wygodny, a pakowanie bagażu nie wymaga gimnastyki. Jednocześnie mocniejszy diesel często idzie w parze z bogatszym wyposażeniem i większymi kołami, co wpływa na wygląd auta i daje mu bardziej dojrzały charakter.

Wnętrze jest typowo volkswagenowskie, czyli logiczne, uporządkowane i nastawione na ergonomię. W codziennej eksploatacji docenia się fotele, które dobrze znoszą długie trasy, szeroki zakres regulacji oraz to, że wszystkie przełączniki są w zasięgu ręki. Drugi rząd foteli jest bardzo praktyczny, bo daje się przesuwać i składać, a duża liczba schowków pomaga utrzymać porządek w rodzinnym rytmie. Bagażnik jest ogromnym atutem, bo w wersji 5-osobowej pozwala realnie spakować się na wakacje bez kompromisów, a przy złożeniu siedzeń robi się z tego niemal mały dostawczak do okazjonalnych zadań.

Silnik 2.0 TDI DFHA z układem SCR oferuje wysoki moment obrotowy, który w praktyce całkowicie zmienia odczucia z jazdy Touranem. Auto rusza lekko, przyspiesza pewnie i nie sprawia wrażenia przeciążonego nawet wtedy, gdy jest pełne pasażerów i bagażu. Reakcja na gaz jest zdecydowana, a wyprzedzanie na trasie odbywa się bez długiego rozpędzania, co w rodzinnym aucie ma ogromny wpływ na komfort psychiczny kierowcy. Kultura pracy diesla jest dobra, a przy stałej prędkości silnik utrzymuje niskie obroty i nie męczy hałasem, o ile auto ma sprawne wyciszenie i nie jest na zużytych oponach o głośnym bieżniku.

W tej wersji bardzo często spotyka się DSG, które dobrze współgra z momentem obrotowym i zapewnia płynność w mieście, a na trasie szybkie redukcje bez szarpnięć. Napęd pozostaje na przód, ale trakcja jest zwykle wystarczająca, jeśli opony są dobre, a zawieszenie i geometria są w porządku. Prowadzenie jest stabilne i przewidywalne, a przy wyższych prędkościach Touran zachowuje się dojrzale, bez nerwowości, co docenia się na autostradzie i drogach ekspresowych. Komfort resorowania jest dobry, choć w wersjach na większych kołach można czuć twardszą reakcję na poprzeczne nierówności.

Zużycie paliwa w 190-konnym dieslu bywa zaskakująco rozsądne, jeśli nie jeździ się cały czas na pełnym bucie. W mieście realnie można zobaczyć około 7,0-8,0 l na 100 km, w trasie 5,2-6,0 l, a na autostradzie przy szybkim tempie wartości rosną w okolice 6,5-7,5 l. Do codziennych kosztów dochodzi AdBlue, a także fakt, że mocniejsza wersja często ma większe hamulce i droższe opony, więc obsługa eksploatacyjna może być droższa niż w słabszych odmianach.

Typowe problemy eksploatacyjne obejmują elementy znane z nowoczesnych diesli, czyli EGR, DPF oraz układ SCR z czujnikami NOx i osprzętem AdBlue. Przy jeździe głównie miejskiej rośnie ryzyko kłopotów z DPF i EGR, a przy większych przebiegach mogą pojawić się wycieki, zużycie osprzętu turbiny i elementów dolotu. W DSG kluczowe jest regularne serwisowanie, bo skrzynia pracuje z wysokim momentem i zaniedbania potrafią skrócić jej życie. Zawieszenie, jako że auto często jeździ obciążone, może wymagać wymiany tulei, łączników i amortyzatorów, a elektronika komfortu potrafi generować drobne, irytujące usterki czujników i modułów.

Serwisowo najważniejsze jest trzymanie się regularnych wymian oleju i filtrów, kontrola pracy układu SCR, poziomu i zużycia AdBlue oraz dbanie o to, żeby auto regularnie jeździło w trasie, bo to sprzyja utrzymaniu kondycji DPF. Dostępność części jest dobra, ale elementy emisji i elektroniki bywają kosztowne, więc lepiej kupić egzemplarz z udokumentowaną obsługą i bez historii walki z kontrolkami. W długim okresie regularny serwis opłaca się bardziej niż doraźne kasowanie błędów, bo w tych jednostkach problem zwykle wraca, jeśli nie rozwiąże się przyczyny.

Wersje wyposażenia w mocniejszych odmianach często obejmują lepsze światła, asystentów, kamerę i wygodniejsze fotele, co mocno podnosi komfort. Przy zakupie warto sprawdzić, czy auto nie było użytkowane jako intensywnie eksploatowany samochód firmowy, bo wtedy przebiegi i zużycie wnętrza mogą być większe niż sugerują ogłoszenia. Konieczna jest jazda próbna z pełnym rozgrzaniem, ocena pracy DSG, płynności przy ruszaniu, zachowania przy redukcjach oraz sprawdzenie, czy nie ma wibracji pod obciążeniem. Zanim zostaną podjęte decyzje, dobrze jest zamknąć temat liczbami, które prowadzą bezpośrednio do tabeli danych technicznych tej wersji.