TEST – Volvo 740 (1984-1992) silnik 2.4 R6 turbo diesel moc 109 KM kod D24T – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo 740 z lat 1984-1992 to klasyczny szwedzki krążownik segmentu E, znany z solidnej konstrukcji, dużego nadwozia i nastawienia na bezpieczeństwo oraz długie przebiegi. Na rynku wtórnym model ma status kultowego youngtimera, który nadal potrafi służyć jako samochód do codziennych dojazdów, jeśli trafi się zadbany egzemplarz. Wersja z silnikiem 2.4 R6 turbo diesel D24T o mocy 109 KM jest interesująca, bo łączy spokojną, ciężką karoserię z wyraźnie lepszą elastycznością niż wolnossący diesel, co w praktyce oznacza mniej nerwów przy włączaniu się do ruchu i w trasie.

Nadwozie 740 pozostaje wierne estetyce epoki, czyli prostym liniom i wyraźnie zarysowanym krawędziom. W codziennym użytkowaniu to pomaga, bo auto jest duże, ale łatwo wyczuć jego gabaryt, a dzięki dużym szybom widoczność jest znakomita. Dobrze utrzymany egzemplarz wygląda solidnie i dostojnie, jednak wiek sprawia, że stan blachy ma ogromne znaczenie. Progi, nadkola, dolne krawędzie drzwi oraz podłoga wymagają dokładnego obejrzenia, bo korozja w tych miejscach jest najczęstszym problemem i potrafi zadecydować o opłacalności zakupu.

Wrażenie jakości budują ciężkie drzwi, grube elementy konstrukcyjne i to, że wiele aut z tej serii nadal jeździ mimo ogromnych przebiegów. W praktyce użytkownik szybko docenia stabilność auta na drodze, a także to, że większość elementów jest naprawialna bez skomplikowanych procedur diagnostycznych. Z drugiej strony, lata eksploatacji oznaczają, że drobiazgi potrafią się kumulować, a egzemplarze po wielu właścicielach bywają składane z części w różnym stanie, co widać po spasowaniu detali i kondycji podwozia.

Wnętrze 740 to klasyczna ergonomia, szerokie fotele i poczucie przestrzeni wynikające z dużych szyb i dość prostej deski rozdzielczej. Pozycja za kierownicą sprzyja długim trasom, a komfort siedzisk to coś, co wiele osób pamięta jako znak rozpoznawczy Volvo. Materiały są trwałe, ale po latach mogą pojawić się pęknięcia plastików, zużyte przełączniki i problemy z elementami wyposażenia, szczególnie jeśli auto długo stało na zewnątrz. Praktyczność jest wysoka, bo bagażnik w sedanie jest duży, a wersje kombi potrafią być wyjątkowo użyteczne.

Zawieszenie nastawiono na komfort i stabilność, więc auto dobrze tłumi nierówności, o ile elementy gumowe nie są sparciałe, a amortyzatory nie są już dawno po życiu. W mieście czuć gabaryt, ale dzięki widoczności i przewidywalnym reakcjom da się nim jeździć bez stresu. Na trasie 740 jedzie stabilnie, a przy odpowiednich oponach i sprawnym układzie kierowniczym nie ma wrażenia pływania, które pojawia się w zaniedbanych egzemplarzach. D24T dodaje do tego przyjemną elastyczność, która w dużym aucie ma ogromne znaczenie.

Silnik D24T to rzędowa szóstka diesel z turbodoładowaniem, która zachowuje spokojny charakter starszego diesla, ale daje wyraźnie lepszy moment obrotowy i łatwiejsze nabieranie prędkości. Turbo nie działa tu jak w nowoczesnych jednostkach, więc reakcja ma swój rytm, ale gdy doładowanie zaczyna pracować, auto przestaje być ospałe. W codziennej jeździe to oznacza mniej redukcji i bardziej swobodną jazdę w trasie, szczególnie przy podjazdach i wyprzedzaniu. Kultura pracy sześciu cylindrów potrafi być przyjemna, a dźwięk jest bardziej gładki niż w czterocylindrowych dieslach, choć na zimno i tak czuć epokę.

Skrzynia biegów w tej wersji to najczęściej manual lub automat, a w obu przypadkach liczy się stan i historia obsługi. Napęd na tył pasuje do charakteru auta, ale zimą wymaga rozsądnych opon i spokojnej prawej nogi, bo duża masa i moment diesla potrafią zaskoczyć na śliskim. W mieście D24T pozwala jechać elastyczniej, na drodze szybkiego ruchu łatwiej utrzymać prędkość, a na długich trasach auto jest relaksujące, jeśli tylko nie przeszkadza starsze wygłuszenie i szumy opływu.

Zużycie paliwa w tej wersji potrafi pozytywnie zaskoczyć jak na duże Volvo, ale nadal trzeba pamiętać o masie i aerodynamice. W mieście realne jest około 9,5-12,0 l na 100 km, w trasie przy spokojnej jeździe około 6,8-8,5 l na 100 km, a na autostradzie zwykle około 8,5-10,0 l na 100 km. Koszty eksploatacji mogą być rozsądne, jeśli auto jest zadbane, ale przy zaniedbaniach dochodzi ryzyko droższych napraw osprzętu, turbiny i układu chłodzenia.

Wśród typowych problemów D24T powtarza się temat układu chłodzenia i wrażliwości na przegrzewanie, co w dieslu tej epoki bywa zabójcze dla trwałości. Turbosprężarka potrafi żyć długo, ale wymaga czystego oleju i rozsądnego traktowania na zimno, bo inaczej pojawia się dymienie i wzrost zużycia oleju. Zdarzają się wycieki z uszczelnień, starzenie przewodów olejowych i paliwowych oraz problemy z rozruchem związane ze świecami żarowymi. Zawieszenie i układ kierowniczy w dużym aucie po latach często domagają się odświeżenia, a elektryka potrafi mieć swoje humory, szczególnie jeśli auto miało wilgoć w kabinie lub było naprawiane bez dbałości o wiązki.

Serwisowanie D24T wymaga konsekwencji, bo regularne wymiany oleju, filtrów i kontrola chłodzenia decydują o tym, czy auto będzie wdzięczne. Dostępność części jest wciąż możliwa, ale nie zawsze tak prosta jak do współczesnych aut, a dobre jakościowo podzespoły mogą kosztować więcej, niż sugeruje wiek auta. Regularny serwis znacząco obniża ryzyko przegrzania i problemów z turbiną, a to w praktyce klucz do długoterminowej trwałości.

Wersje wyposażenia 740 bywają bogate jak na swoje czasy, ale dziś trzeba sprawdzić, czy działają elementy komfortu, bo ich naprawa bywa bardziej czasochłonna niż mechanika. Potencjał modyfikacji w dieslu istnieje, jednak w tym modelu najwięcej sensu ma doprowadzenie auta do idealnego stanu bazowego i dbanie o chłodzenie oraz szczelność układów. Przed zakupem warto obejrzeć nadwozie pod kątem rdzy, sprawdzić temperaturę pracy w korku, ocenić rozruch na zimno, zobaczyć, czy auto nie kopci przy obciążeniu i posłuchać turbiny, bo to najszybciej zdradza kondycję tej jednostki.

Poniżej znajduje się komplet danych technicznych tej wersji, który pozwala szybko uporządkować parametry i porównać D24T z innymi odmianami Volvo 740.

Dane techniczne
Marka Volvo
Model 740
Segment E
Lata produkcji 1984-1992
Silnik 2.4 R6 turbo diesel
Kod silnika D24T
Pojemność silnika 2383 cm3
Moc silnika 109 KM
Moment obrotowy 230 Nm
Rodzaj paliwa Diesel
Skrzynia biegów 5-biegowa manualna lub 4-biegowa automatyczna
Napęd Na tylne koła
Przyspieszenie 0 do 100 km na godzinę około 13,5-15,5 s
Średnie zużycie paliwa około 7,5-9,2 l na 100 km
Długość 4785 mm
Szerokość 1750 mm
Wysokość 1420 mm
Rozstaw osi 2770 mm
Masa własna około 1480-1650 kg
Pojemność bagażnika około 470-500 l
Norma emisji spalin przednormowa / wczesne normy europejskie (zależnie od rocznika i rynku)
Znane usterki korozja nadwozia, wrażliwość na przegrzewanie, nieszczelności układu chłodzenia, zużycie turbosprężarki przy zaniedbaniach, wycieki oleju, problemy ze świecami żarowymi, luzy w zawieszeniu i układzie kierowniczym, drobne usterki instalacji
Marcin Dębowski
Jako redaktor naczelny portalu selected.pl od lat śledzę świat motoryzacji, testując i opisując samochody, które wyróżniają się designem, technologią i charakterem. W swoich tekstach stawiam na autentyczne wrażenia z jazdy, konkrety i spojrzenie na auta nie tylko przez pryzmat danych technicznych, ale przede wszystkim emocji, jakie potrafią wywołać.