TEST – Volvo C70 II (2006-2013) silnik 2.0 R4 turbo diesel moc 136 KM kod D4204T – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo C70 II z lat 2006-2013 to kabriolet z twardym, składanym dachem, który na rynku wtórnym często wybierają osoby chcące połączyć styl i całoroczną użyteczność. W porównaniu z klasycznymi miękkimi dachami daje poczucie większego bezpieczeństwa i lepszej izolacji zimą, a jednocześnie pozwala cieszyć się jazdą z otwartym niebem, gdy tylko pogoda na to pozwala. Wersja z dieslem 2.0 D4204T o mocy 136 KM jest kierowana do tych, którzy chcą tego nadwozia, ale liczą na rozsądniejsze koszty paliwa i spokojną eksploatację na dojazdach oraz trasach, bez konieczności karmienia turbobenzyny w mieście.

Stylistyka C70 II jest bardziej nowoczesna i zaokrąglona niż w pierwszej generacji, a jednocześnie zachowuje elegancję, która dobrze pasuje do kabrioletu. Z dachem auto wygląda jak coupe o dość masywnej linii bocznej, a po złożeniu dachu sylwetka nabiera lekkości, choć wciąż widać, że mechanizm musi gdzieś się zmieścić. W codziennym użytkowaniu ważne jest to, że auto jest dość długie i ma szerokie drzwi, więc na ciasnych parkingach trzeba wybierać miejsca z zapasem. Widoczność do tyłu z dachem bywa ograniczona, dlatego sprawne lusterka i wyczucie gabarytu są tu ważniejsze niż w zwykłym kompakcie.

Jakość wykonania nadwozia zwykle stoi na dobrym poziomie, ale w kabriolecie kluczowe są uszczelki, odpływy i mechanika dachu. Zaniedbane odpływy potrafią prowadzić do wilgoci w kabinie, a wilgoć jest wrogiem elektroniki, której w tym modelu nie brakuje. Przy oględzinach warto sprawdzić, czy dach składa się płynnie, bez zacięć i niepokojących dźwięków, a także czy w bagażniku nie ma śladów wody. Lakier i reflektory często zdradzają, czy auto stało pod chmurką, bo matowiejące klosze i zmęczony lakier na masce to częsty widok.

Wnętrze C70 II jest zaprojektowane pod komfort, z typową dla Volvo ergonomią i czytelną logiką obsługi. Materiały w lepszych wersjach są przyjemne, a fotele potrafią być bardzo wygodne na trasie, szczególnie gdy mają rozbudowaną regulację. Pozycja za kierownicą jest bardziej turystyczna niż sportowa, ale to pasuje do charakteru auta. Z tyłu miejsca jest raczej symbolicznie, zwłaszcza przy wyższych pasażerach, dlatego w praktyce to auto najczęściej jeździ jako 2+2, gdzie tylna kanapa służy bardziej na krótkie przejazdy albo jako dodatkowa przestrzeń na rzeczy.

Praktyczność w codziennym życiu zależy od tego, czy dach jest złożony. Gdy dach jest na miejscu, bagażnik jest sensowny i pozwala normalnie korzystać z auta, natomiast po złożeniu mechanizm dachu zabiera sporą część przestrzeni i trzeba pakować się z głową. W mieście docenia się, że mimo kabrioletowego charakteru auto zachowuje się jak normalne coupe, o ile zawieszenie jest w dobrym stanie. Komfort akustyczny z twardym dachem jest zwykle lepszy niż w miękkich kabrioletach, choć po latach uszczelki potrafią generować szumy i drobne trzaski na nierównościach.

Silnik 2.0 D4204T o mocy 136 KM to diesel, który ma zapewniać rozsądny kompromis między osiągami a spalaniem. W codziennej jeździe najważniejsza jest elastyczność, bo turbodoładowanie pozwala sprawnie ruszać i przyspieszać bez konieczności kręcenia silnika wysoko. Kultura pracy jest typowa dla 4-cylindrowego diesla, czyli na zimno słychać więcej, ale po rozgrzaniu auto staje się przyjemniejsze, a na trasie silnik pracuje spokojnie. Reakcja na gaz jest wystarczająca do normalnej jazdy, jednak w porównaniu z mocniejszymi wersjami trzeba pogodzić się z tym, że wyprzedzanie przy pełnym obciążeniu wymaga planowania i redukcji.

W tej wersji spotyka się najczęściej manualną skrzynię 6-biegową, czasem automat, a wybór wpływa na wrażenia z jazdy i koszty. Manual pozwala lepiej wykorzystać moment diesla, a na autostradzie szósty bieg obniża obroty i hałas. Napęd na przód jest przewidywalny, a auto prowadzi się stabilnie, o ile zawieszenie nie jest wybite. W mieście C70 II jest komfortowe, ale trzeba uważać na krawężniki i stan opon, bo szeroki rozstaw i masa auta potrafią szybciej zużywać elementy zawieszenia niż w lżejszych kompaktach.

Spalanie w tej wersji jest głównym argumentem za dieslem w kabriolecie. W mieście realne wartości to zwykle 7,0-8,5 l na 100 km, w trasie przy spokojnej jeździe można zejść do 5,2-6,0 l na 100 km, a na autostradzie najczęściej wychodzi 6,2-7,2 l na 100 km. Koszty eksploatacji obejmują jednak nie tylko paliwo, bo w dieslu liczy się stan układu dolotowego, EGR, turbiny i osprzętu, a w tym nadwoziu dochodzi jeszcze temat dachu i elektroniki. Najbardziej opłaca się więc kupić egzemplarz z udokumentowanym serwisem, zamiast liczyć na tanie doprowadzenie do ładu.

Wśród typowych usterek powtarzają się problemy charakterystyczne dla nowocześniejszych diesli, czyli zapychający się EGR, zanieczyszczony dolot i spadki mocy przy zaniedbanych wymianach oleju. Turbosprężarka zwykle wytrzymuje długo, jeśli silnik nie był gaszony zaraz po ostrzejszej jeździe, a olej był wymieniany regularnie, ale egzemplarze po krótkich miejskich trasach potrafią szybciej ujawniać problemy z osprzętem. Pojawiają się też usterki osprzętu elektrycznego, czujników i drobne wycieki, a w samym aucie ważnym punktem jest szczelność kabiny i odpływów, bo wilgoć potrafi powodować kaprysy modułów i złączy.

Serwis tej wersji powinien obejmować regularny olej, kontrolę układu dolotowego, stan przewodów podciśnienia oraz pilnowanie jakości paliwa. Warto też obserwować pracę sprzęgła i koła dwumasowego, bo w dieslach to elementy podatne na zużycie, szczególnie w mieście. Dostępność części jest dobra, ale koszty rosną, gdy dochodzą elementy typowe dla kabrioletu, takie jak mechanika dachu, siłowniki i uszczelki. Regularne czyszczenie odpływów i kontrola szczelności potrafią oszczędzić wielu nerwów, bo elektronika nie lubi wilgoci, a w kabriolecie jej ryzyko jest większe.

Przed zakupem najlepiej sprawdzić działanie dachu kilka razy, w różnych warunkach, i obejrzeć bagażnik oraz wnętrze pod kątem wilgoci. Silnik powinien odpalać równo na zimno, bez nadmiernego dymienia, a podczas jazdy próbnej warto ocenić, czy auto przyspiesza płynnie i nie wpada w tryb awaryjny. Trzeba też posłuchać zawieszenia na nierównościach, bo stuki w cięższym kabriolecie potrafią szybko przełożyć się na koszty. A gdy wszystko wygląda dobrze, dane techniczne poniżej pozwalają szybko zestawić tę wersję z mocniejszymi odmianami w gamie.