TEST – Volvo S40 I (1995-2004) silnik 1.9 R4 turbo diesel moc 115 KM kod D4192T2 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo S40 I produkowane w latach 1995-2004 było odpowiedzią marki na potrzeby kierowców, którzy chcieli bezpiecznego i wygodnego sedana w rozmiarze segmentu C, z ergonomią typową dla Volvo i spokojnym prowadzeniem na trasie. Na rynku wtórnym ten model bywa wybierany jako auto do pracy, rodzinnych dojazdów i wyjazdów, bo przy rozsądnym stanie technicznym potrafi zapewnić przewidywalną eksploatację i przyjemny komfort. Wersja 1.9 turbo diesel o mocy 115 KM z kodem D4192T2 jest jedną z ciekawszych odmian dla osób, które chcą lepszej dynamiki niż w słabszych dieslach, ale nadal liczą na niskie spalanie i dobrą elastyczność w trasie.

Nadwozie S40 I jest stonowane i dojrzałe stylistycznie, a w codziennym ruchu auto nie wygląda na przesadnie stare, bo linia jest prosta i nieprzekombinowana. Proporcje sedana sprawiają, że samochód prezentuje się solidnie, a jednocześnie nie jest przytłaczający gabarytami, co docenia się w mieście. Widoczność jest poprawna, a parkowanie ułatwia fakt, że bryła jest czytelna, choć cofając zawsze warto pamiętać o końcówce bagażnika. Przy oględzinach na rynku wtórnym trzeba sprawdzić progi, dolne krawędzie drzwi i okolice nadkoli, bo tam najczęściej widać, czy auto żyło w zimowych warunkach i czy ktoś dbał o mycie oraz zabezpieczenie antykorozyjne.

Wnętrze to mocna strona S40, jeśli trafi się egzemplarz zadbany, bo ergonomia jest logiczna, a większość elementów obsługuje się intuicyjnie. Fotele potrafią być wygodne na długie trasy, a pozycja za kierownicą nie męczy, o ile regulacje działają i pianki nie są już całkiem zmęczone. Materiały są twarde, ale zwykle trwałe, natomiast po latach potrafią pojawić się skrzypienia, szczególnie gdy zawieszenie było długo wybite i kabina dostawała drgania. Miejsca z tyłu jest tyle, ile w typowym segmencie C, a bagażnik sedana jest ustawny i przydatny, choć warto sprawdzić uszczelki i odpływy, bo wilgoć w kabinie i bagażniku szybko kończy się problemami w elektryce oraz zaparowanymi szybami.

W codziennej jeździe S40 I jest nastawione na spokój i komfort, więc zawieszenie dobrze tłumi nierówności, jeśli elementy gumowo metalowe są w formie. Na trasie auto zachowuje stabilność i nie wymaga ciągłego poprawiania toru jazdy, co jest ważne przy dłuższych przebiegach. Układ kierowniczy nie jest sportowy, ale daje wystarczającą kontrolę, a największą różnicę robi stan tulei, sworzni i amortyzatorów, bo w tym modelu zużyte podwozie od razu odbiera pewność. W mocniejszym dieslu 115 KM czuć, że auto chętniej przyspiesza i mniej męczy przy wyprzedzaniu, co w praktyce jest dużą zaletą, bo nie trzeba planować manewrów z tak dużym zapasem jak w słabszych odmianach.

Silnik D4192T2 to 1.9 turbo diesel, który w tej wersji mocy daje przyjemną elastyczność i bardziej zdecydowaną reakcję na gaz niż 102 KM. W mieście moment obrotowy pozwala ruszać sprawnie i jechać płynnie bez częstych redukcji, a na trasie wyprzedzanie jest mniej stresujące, zwłaszcza gdy auto jest obciążone. Charakter pracy jest typowy dla diesla z tej epoki, czyli na zimno słychać wyraźny klekot, a po rozgrzaniu robi się spokojniej i bardziej miękko w odbiorze. Najważniejsze w codziennym użytkowaniu jest to, że silnik nie wymaga wysokich obrotów, więc łatwo utrzymać spokojny styl jazdy i jednocześnie korzystać z momentu, który ułatwia jazdę w ruchu mieszanym.

Skrzynia biegów najczęściej jest manualna i pasuje do diesla, ale podczas oględzin warto sprawdzić, czy biegi wchodzą pewnie i czy sprzęgło nie zdradza ślizgania przy mocniejszym przyspieszaniu. Napęd na przód jest przewidywalny, a przy sprawnym zawieszeniu auto zachowuje stabilność zarówno w deszczu, jak i na suchym. Na autostradzie S40 potrafi utrzymywać tempo bez wysiłku, choć przy wyższych prędkościach słychać szumy, co jest naturalne dla tej klasy i roczników. Komfort resorowania zależy od stanu amortyzatorów i tulei, dlatego jazda po nierównościach powinna być stałym elementem oceny auta przed zakupem, bo to tam najszybciej wychodzą stuki i luzy.

Spalanie w tej wersji zwykle wypada korzystnie, jeśli silnik jest sprawny, a dolot i układ paliwowy nie mają zaległości serwisowych. W mieście realnie można zobaczyć około 6,6-8,0 l na 100 km, w trasie około 4,8-5,7 l na 100 km, a na autostradzie przy szybszej jeździe około 5,9-7,2 l na 100 km. Koszty codziennej eksploatacji potrafią być niskie, ale starszy diesel wymaga pilnowania filtrów, oleju i drobiazgów osprzętu, bo zaniedbania szybko prowadzą do spadku mocy, dymienia i gorszej kultury pracy. W praktyce najbardziej opłacalne są egzemplarze z regularnymi trasami i udokumentowanym serwisem, bo takie auta zwykle mniej zaskakują.

Typowe problemy tej konfiguracji to nieszczelności dolotu i podciśnień, które objawiają się spadkiem mocy i nierównym przyspieszaniem, a także kwestie rozruchu w chłodne dni, jeśli świece żarowe i instalacja są zaniedbane. Zdarzają się też usterki czujników i osprzętu układu paliwowego, zwłaszcza gdy auto długo jeździło na przypadkowym paliwie i z rzadko wymienianymi filtrami. W podwoziu często wychodzą tuleje i łączniki, a hamulce potrafią mieć zapieczone prowadnice, co w mieście jest klasycznym scenariuszem. Elektronika komfortu, taka jak centralny zamek czy podnośniki szyb, potrafi wymagać naprawy, szczególnie jeśli w kabinie była wilgoć albo ktoś wcześniej grzebał w instalacji.

Serwis diesla D4192T2 powinien być regularny, z naciskiem na olej, filtry i kontrolę szczelności dolotu oraz podciśnień. Warto pilnować sprawnego układu chłodzenia i ładowania, bo problemy z akumulatorem i alternatorem potrafią nasilać trudności z rozruchem i udawać usterki silnika. Części są dostępne, a koszty obsługi da się utrzymać w ryzach, o ile nie kupi się auta po prowizorkach, które wymaga wszystkiego naraz. Przed zakupem najlepiej sprawdzić rozruch na zimno, brak nadmiernego dymienia, równość pracy, zachowanie pod obciążeniem oraz stan zawieszenia na nierównościach, bo to najszybciej pokazuje, czy auto jest gotowe do codziennej jazdy.

Wyposażenie S40 I zależy od konkretnej sztuki, więc warto sprawdzić działanie klimatyzacji, szyb, zamków i wszystkich przełączników, bo drobne usterki potrafią zabrać czas. Potencjał modyfikacji w tej wersji istnieje, ale najbardziej sensowne są modyfikacje poprawiające codzienną jazdę, czyli odświeżenie zawieszenia, porządne hamulce i dobre opony, bo wtedy auto w pełni pokazuje swoją stabilność. Przy zakupie na rynku wtórnym opłaca się szukać egzemplarza z przejrzystą historią serwisową i bez amatorskich przeróbek instalacji, bo to właśnie one najczęściej robią później największy bałagan. Poniżej znajduje się tabela danych technicznych, która domyka opis tej wersji i pozwala szybko porównać ją z innymi odmianami S40.