TEST – Volvo S40 II (2004-2012) silnik 2.4 R5 benzyna NA moc 140 KM kod B5244S4 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo S40 II z roczników 2004-2012 to kompaktowy sedan, który miał być spokojniejszą i solidniejszą alternatywą dla masowych propozycji segmentu C, oferując przy tym charakter Volvo w mniejszym formacie. Na rynku wtórnym ten model często jest wybierany przez osoby szukające komfortu i bezpieczeństwa bez konieczności wchodzenia w duże silniki premium, a wersja z wolnossącym 5-cylindrowym 2.4 B5244S4 o mocy 140 KM jest ciekawa dla kierowców, którzy wolą prostszą benzynę bez turbiny i bez typowych dieslowskich tematów, a jednocześnie chcą czegoś bardziej kulturalnego niż zwykłe 4 cylindry. To odmiana, która nie robi z auta sportowca, ale daje przyjemną kulturę pracy i przewidywalność w codziennej eksploatacji.

Nadwozie S40 II jest stonowane i eleganckie, z dość prostą linią i proporcjami, które dobrze wyglądają także dziś, zwłaszcza w zadbanych egzemplarzach. W codziennym użytkowaniu auto sprawia wrażenie zwartego i łatwego do manewrowania, a sedanowa bryła daje klasyczny wygląd, który nie kojarzy się z typowym hatchbackiem. Widoczność jest dobra z przodu, natomiast z tyłu trzeba przyzwyczaić się do linii nadwozia i tego, że cofanie w ciasnych miejscach bywa mniej intuicyjne bez czujników. Jakość wykonania karoserii zwykle stoi na dobrym poziomie, ale przy zakupie warto sprawdzić stan progów, dolnych krawędzi drzwi i okolic tylnego nadkola, bo lata jazdy w polskich warunkach potrafią ujawnić ogniska korozji lub ślady napraw po kolizjach.

Wnętrze w S40 II ma przyjemną ergonomię, a fotele należą do tych elementów, które najczęściej zostają w pamięci po dłuższej jeździe, bo dobrze podpierają i pozwalają przejechać trasę bez bólu pleców. Jakość materiałów jest wyraźnie ponad przeciętną dla segmentu, a projekt kabiny daje poczucie, że to auto budowane z myślą o długim użytkowaniu. Po latach typowe są wyślizgane przyciski, zużycie fotela kierowcy i drobne skrzypienia plastików, ale wiele zależy od tego, czy auto było zadbane i czy ktoś nie rozbierał wnętrza po tanich naprawach. Z tyłu miejsca jest sensownie dla 2 pasażerów, a bagażnik sedana jest praktyczny na co dzień, choć przy większych walizkach ograniczeniem bywa otwór załadunku i wysokość progu.

Silnik B5244S4 to wolnossące 2.4 w układzie R5, które wyróżnia się kulturą pracy i charakterystycznym brzmieniem, nawet jeśli w tej wersji moc nie jest wysoka jak na pojemność. W codziennej jeździe czuć, że silnik pracuje gładko, reakcja na gaz jest liniowa, a przy spokojnym operowaniu pedałem auto jedzie płynnie i bez nerwowości. Ta jednostka lubi spokojne budowanie prędkości, nie ma turbodziury ani nagłych skoków momentu, więc łatwo utrzymać komfortowy styl jazdy w mieście i na trasie. Przy wyprzedzaniu trzeba planować manewr i często zredukować, bo 140 KM w sedanie kompaktowym jest wystarczające, ale nie daje takiego zapasu jak mocniejsze wersje, jednak kultura pracy i płynność potrafią to wynagrodzić, szczególnie na dłuższych dystansach.

Skrzynia biegów w tej odmianie zazwyczaj jest manualna, a jej praca jest przyjemna, jeśli nie ma zużytych synchronizatorów i jeśli sprzęgło bierze równo. Napęd trafia na przód, prowadzenie jest bezpieczne i przewidywalne, a zawieszenie zapewnia kompromis między komfortem a stabilnością, dzięki czemu S40 dobrze czuje się na trasie. W mieście auto jest poręczne, a na drogach szybkiego ruchu zachowuje spokój i nie wymaga ciągłych korekt toru jazdy, co buduje poczucie dojrzałości. Komfort resorowania jest dobry, ale wiele egzemplarzy ma już za sobą lata eksploatacji, więc kluczowe jest sprawdzenie stanu tulei, amortyzatorów i geometrii, bo od tego zależy zarówno komfort, jak i zużycie opon.

Spalanie wolnossącego 2.4 trzeba przyjąć bez złudzeń, bo pojemność i masa auta robią swoje, choć przy spokojnej trasie potrafi być przyzwoicie. W mieście realnie często wychodzi około 10,5–12,5 l na 100 km, w trasie około 7,2–8,5 l na 100 km, a na autostradzie zwykle 8,8–10,2 l na 100 km, zależnie od prędkości. Koszty eksploatacji są przewidywalne, bo brak turbiny i dieslowskiego osprzętu zmniejsza ryzyko drogich niespodzianek, ale trzeba liczyć się z tym, że paliwo jest większym udziałem w budżecie niż w dieslu.

Typowe problemy eksploatacyjne tej wersji wynikają częściej z wieku i zaniedbań niż z jednej wady konstrukcyjnej. Zdarzają się wycieki oleju z uszczelek, zapocenia w okolicach pokrywy zaworów i uszczelniaczy, a także problemy z osprzętem zapłonowym, cewkami i świecami, które objawiają się nierówną pracą i wypadaniem zapłonów. W starszych autach potrafią pojawić się tematy z przepustnicą, czujnikami i nieszczelnościami dolotu, które psują reakcję na gaz i spalanie. Układ chłodzenia wymaga kontroli, bo stary termostat, pompa wody czy chłodnica mogą doprowadzić do przegrzewania, a to jest coś, czego lepiej nie sprawdzać w praktyce. W zawieszeniu typowe są luzy na tulejach i łącznikach stabilizatora, a elektronika komfortu potrafi płatać figle w drobiazgach, takich jak zamki, przyciski czy czujniki.

Serwisowo ważne jest pilnowanie regularnej wymiany oleju, filtrów i kontroli układu zapłonowego, bo to utrzymuje kulturę pracy i zmniejsza spalanie. Trzeba też pamiętać o rozrządzie, bo terminowa wymiana paska i rolek jest kluczowa dla spokoju, a odkładanie tego tematu bywa najdroższą oszczędnością. Części są dostępne, a koszty obsługi są do przełknięcia, jeśli auto nie jest zaniedbane i nie wymaga od razu kompleksowego odświeżenia zawieszenia. Regularne serwisowanie w tej wersji zwykle bardziej się opłaca niż szukanie najtańszych zamienników i cięcie kosztów, bo 5-cylindrowa benzyna najlepiej odwdzięcza się wtedy, gdy ma równe warunki pracy.

Wersje wyposażenia S40 II potrafią się różnić, dlatego warto wybierać egzemplarz, w którym działa klimatyzacja, nawiewy, elektryka szyb i centralny zamek, bo naprawy komfortu po latach zabierają czas. Potencjał modyfikacji w 2.4 NA istnieje głównie w obszarze zawieszenia i hamulców, bo z wolnossącej jednostki trudno uzyskać duży przyrost mocy bez kosztów, natomiast można poprawić prowadzenie i odświeżyć auto tak, by jeździło jak powinno. Przed zakupem warto sprawdzić równą pracę na zimno i na ciepło, brak dymienia, brak niepokojących stuków w zawieszeniu, a także historię wymian rozrządu i oleju. W dobrze utrzymanym egzemplarzu ta wersja potrafi być spokojnym, kulturalnym autem do codziennej jazdy, które mniej stresuje niż skomplikowane turbodoładowane odmiany.

Poniżej znajduje się tabela danych technicznych, która zbiera najważniejsze parametry tej odmiany i ułatwia szybkie porównanie z innymi wersjami S40 II.