TEST – Volvo S60 II (2010-2018) silnik 2.0 16V Turbo turbo benzyna moc 203 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo S60 II produkowane w latach 2010-2018 to klasyczny sedan segmentu D, który na rynku wtórnym często jest wybierany przez osoby szukające wygodnego auta na co dzień, ale bez wrażenia, że jeżdżą typową flotówką. Model celował w kierowców oczekujących komfortu, bezpieczeństwa i spokojnej elegancji, a dziś przyciąga tym, że nawet po latach potrafi dawać poczucie solidności i dojrzałego prowadzenia. Wersja benzynowa 2.0 16V Turbo o mocy 203 KM jest ciekawym kompromisem, bo zapewnia bardzo przyzwoite osiągi i elastyczność w trasie, a jednocześnie nie wymaga takiej dyscypliny kosztowej jak mocniejsze odmiany, jeśli trafi się egzemplarz z sensowną historią serwisową i bez zaniedbań w układzie doładowania.

Stylistyka S60 II jest wyraźnie bardziej dynamiczna niż w poprzedniej generacji, a auto ma proporcje, które dobrze znoszą upływ czasu. Długi przód, czytelnie poprowadzona linia boczna i charakterystyczny tył sprawiają, że sedan wygląda nowocześnie nawet w podstawowych wersjach, a w bogatszych odmianach, z większymi kołami, prezentuje się naprawdę rasowo. W codziennym użytkowaniu docenia się dobre spasowanie elementów i to, że drzwi zamykają się z przyjemnym, ciężkim odgłosem, który buduje wrażenie jakości. Z drugiej strony lakier i elementy ozdobne potrafią zdradzić, czy auto było garażowane i jak je myto, bo czarne listwy i błyszczące detale szybko łapią ślady zużycia.

W mieście S60 prowadzi się pewnie, choć czuć, że to sedan o dość szerokiej karoserii, więc na ciasnych parkingach liczy się sprawna kamera lub czujniki. Widoczność do przodu jest dobra, ale przy cofaniu przeszkadza wysoka linia bagażnika, dlatego kierowcy szybko uczą się pracy lusterkami i korzystania z asystentów. Na nierównościach auto potrafi być zaskakująco dojrzałe, jeśli zawieszenie jest w dobrej kondycji, bo wtedy tłumi typowe miejskie dziury bez nerwowego podbijania, a jednocześnie nie robi się zbyt miękkie i pływające.

Wnętrze to Volvo z epoki, w której stawiano na ergonomię, czytelność i wygodne fotele, a nie na futurystyczne eksperymenty. Siedzi się nisko i naturalnie, a zakres regulacji kierownicy i fotela pozwala dobrze się ułożyć zarówno w krótkiej jeździe po mieście, jak i na długiej trasie. Materiały w kabinie często wyglądają dobrze nawet po latach, ale w autach intensywnie użytkowanych pojawiają się przetarcia na boczkach foteli, wyślizgane przyciski i drobne trzaski w okolicy tunelu środkowego. Praktyczność jest typowa dla sedana, czyli z przodu jest wygodnie, z tyłu jest przyzwoicie dla dorosłych, ale wysoki tunel środkowy ogranicza komfort środkowego pasażera. Bagażnik jest ustawny i na co dzień spokojnie mieści zakupy, walizki czy wózek, choć nie jest to pojemność kombi, więc przy rodzinnych wyjazdach trzeba pakować rozsądnie.

Silnik 2.0 16V Turbo 203 KM ma charakter, który pasuje do S60, bo łączy spokojną kulturę pracy z wyraźnym zapasem mocy. W codziennym użytkowaniu najbardziej czuć elastyczność, bo auto nie wymaga kręcenia wysoko, żeby sprawnie przyspieszać, a reakcja na gaz jest przewidywalna i płynna. Turbo buduje moment w średnim zakresie i pozwala wyprzedzać bez nerwowej redukcji kilku biegów, co w trasie odczuwalnie zmniejsza zmęczenie. W mieście silnik potrafi być cichy i kulturalny, ale przy mocniejszym wciśnięciu gazu słychać, że to jednostka doładowana, która lubi oddychać i pracować pod obciążeniem, a wtedy auto staje się zauważalnie żwawsze.

W zależności od wersji można trafić na automat lub manual, a od stanu skrzyni i osprzętu zależy, czy jazda jest idealnie płynna, czy pojawiają się wahania lub szarpnięcia. W mieście najbardziej docenia się spokojne ruszanie i przewidywalną pracę przy pełzaniu w korku, bo to właśnie tam wychodzi, czy przekładnia i sprzęgło są w dobrej kondycji. Na drogach szybkiego ruchu S60 pokazuje swoją mocną stronę, czyli stabilność i pewność prowadzenia przy wyższych prędkościach, a zawieszenie daje poczucie bezpieczeństwa, nawet gdy nawierzchnia nie jest idealna. W dłuższych trasach liczy się też wyciszenie, bo Volvo potrafi dobrze odseparować kabinę od hałasu, o ile uszczelki i opony są w porządku.

Spalanie w tej wersji zależy głównie od stylu jazdy i tego, czy auto pracuje częściej w mieście czy w trasie. W codziennym ruchu miejskim realne jest około 9,5-12,0 l na 100 km, w trasie przy spokojnym tempie około 7,0-8,5 l na 100 km, a na autostradzie przy wyższych prędkościach około 8,5-10,5 l na 100 km. Koszty eksploatacji obejmują nie tylko paliwo, ale też opony i hamulce, bo auto jest dość ciężkie jak na segment, a moc potrafi zachęcać do dynamiczniejszej jazdy. Do tego dochodzą typowe dla turbobenzyny wydatki na olej dobrej jakości i regularną obsługę, bo zaniedbania w tej kategorii szybko wracają w postaci drogich napraw.

Wśród znanych problemów eksploatacyjnych powtarzają się tematy związane z osprzętem doładowania i układem dolotowym, czyli nieszczelności, zużyte przewody, zawory sterujące i spadki mocy, które potrafią pojawiać się stopniowo. W silnikach turbobenzynowych ważne jest też pilnowanie jakości oleju i jego poziomu, bo przy dłuższych interwałach rośnie ryzyko przyspieszonego zużycia elementów, a w skrajnych przypadkach pojawiają się problemy z nagarem w dolocie i na zaworach, szczególnie przy jeździe miejskiej. Zdarzają się również awarie cewek zapłonowych i świec, które objawiają się nierówną pracą i wypadaniem zapłonu, a także problemy z układem chłodzenia, gdy auto ma za sobą lata eksploatacji i ktoś oszczędzał na płynach oraz elementach plastikowych. Elektronika w S60 bywa kapryśna w drobiazgach, zwłaszcza w autach z bogatym wyposażeniem, gdzie czujniki, moduły komfortu i multimedia potrafią wymagać diagnostyki, gdy pojawiają się losowe komunikaty.

Serwisowo kluczowe jest regularne skracanie interwałów wymiany oleju, kontrola stanu turbo i dolotu oraz pilnowanie układu chłodzenia, bo przegrzewanie w turbobenzynie nie wybacza. Części eksploatacyjne są dość łatwo dostępne, ale ceny potrafią być wyższe niż w popularnych modelach flotowych, więc opłaca się trzymać auto w dobrym stanie zamiast gasić pożary. Regularne serwisowanie wyraźnie wpływa na trwałość, bo w tym modelu dużo problemów zaczyna się od pozornie małych zaniedbań, takich jak przeciągnięty olej, nieszczelny dolot czy zbyt rzadko wymieniany filtr powietrza.

Wyposażenie w S60 II potrafi się mocno różnić, dlatego przed zakupem warto sprawdzić działanie klimatyzacji, podgrzewania foteli, elektryki szyb, systemów bezpieczeństwa i całej elektroniki pokładowej. Różnice między odmianami widać też w zawieszeniu i kołach, bo wersje na większych felgach potrafią być mniej komfortowe na dziurach, choć lepiej trzymają się w zakrętach. Potencjał modyfikacji jest rozsądny, ale najwięcej sensu ma doprowadzenie serii do świetnego stanu, czyli świeże tuleje, amortyzatory, dobre opony i profilaktyka dolotu, bo wtedy auto odwdzięcza się pewnością i spokojem. Przed zakupem na rynku wtórnym warto zwrócić uwagę na równą pracę silnika na zimno, brak dymienia pod obciążeniem, kulturę pracy skrzyni, stan zawieszenia na progach zwalniających oraz historię wymian oleju i osprzętu, bo to zwykle mówi więcej niż wypolerowany lakier.

Aby domknąć obraz tej wersji i zostawić w jednym miejscu najważniejsze parametry, poniżej znajduje się zestaw danych technicznych.