TEST – Volvo S60 II (2010-2018) silnik 2.0 D4 turbo diesel moc 163 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo S60 II z lat 2010-2018 to sedan segmentu D, który na rynku wtórnym bywa wybierany przez osoby szukające wygodnego auta do jazdy mieszanej, czyli miasta, tras i autostrad, bez poczucia, że trzeba godzić się na surowy charakter typowego auta flotowego. S60 ma w sobie sporo klasy i bezpieczeństwa, a jednocześnie potrafi dawać przyjemne prowadzenie na dłuższych odcinkach. Wersja 2.0 D4 o mocy 163 KM jest jedną z najbardziej uniwersalnych, bo łączy sensowne osiągi z rozsądnym spalaniem i elastycznością, która w codziennej jeździe ma większe znaczenie niż sama moc na papierze.

Z zewnątrz S60 II wygląda dynamicznie, a jego proporcje są na tyle ponadczasowe, że auto nadal prezentuje się świeżo, szczególnie w ciemnych kolorach i z większymi felgami. W codziennym użytkowaniu docenia się solidność nadwozia i dobre spasowanie, ale też trzeba pamiętać o typowych śladach eksploatacji, takich jak odpryski na masce i zarysowania na zderzakach, bo sedan często pracuje w mieście. Widoczność do tyłu jest przeciętna, więc czujniki parkowania realnie ułatwiają życie, a w trasie liczy się to, że auto jest stabilne i nie sprawia wrażenia lekkiego, podatnego na podmuchy.

Wnętrze oferuje typowy dla Volvo komfort, czyli świetne fotele i ergonomię, która sprzyja długiej jeździe. Pozycja za kierownicą jest naturalna, a kokpit jest czytelny i nie wymaga przekopywania menu, żeby zrobić podstawowe rzeczy. Materiały w wielu egzemplarzach dobrze się starzeją, choć po latach widać przetarcia na kierownicy, fotelach i boczkach drzwi, szczególnie gdy auto miało intensywną eksploatację. Z tyłu jest dość miejsca dla dorosłych, ale tunel środkowy ogranicza komfort trzeciej osoby. Bagażnik jest ustawny i w codziennym użytkowaniu spokojnie wystarcza, choć przy wyjazdach rodzinnych trzeba pamiętać, że sedan ma swoje ograniczenia w porównaniu z kombi.

Silnik 2.0 D4 163 KM daje wyraźnie lepszą dynamikę niż słabsze diesle, a w codziennej jeździe najważniejsze jest to, że auto chętniej reaguje na gaz i sprawniej przyspiesza w średnim zakresie. Turbo pozwala utrzymać przyjemną elastyczność, co docenia się szczególnie przy wyprzedzaniu i włączaniu do ruchu na krótkich pasach. Kultura pracy jest typowa dla diesla, czyli na zimno słychać charakter, ale po rozgrzaniu silnik uspokaja się i w trasie jest dość cichy. W mieście pomaga to, że nie trzeba wysoko kręcić obrotów, a w trasie silnik lubi stałe tempo, co sprzyja spalaniu.

Skrzynia biegów może być manualna lub automatyczna, a w dieslu kluczowe jest to, czy nie ma drgań i szarpnięć przy ruszaniu, bo zużyta dwumasa lub sprzęgło szybko ujawniają się właśnie w codziennych warunkach. W mieście S60 D4 jeździ spokojnie i przewidywalnie, a zawieszenie potrafi dobrze tłumić nierówności, o ile tuleje i amortyzatory są w porządku. Na drogach szybkiego ruchu auto jest stabilne, a moc 163 KM pozwala utrzymać tempo bez wrażenia, że silnik pracuje na granicy. W dłuższych trasach największą zaletą jest połączenie komfortu, stabilności i ekonomii, jeśli auto nie jest męczone krótkimi odcinkami.

Spalanie w tej wersji jest zwykle rozsądne, choć realnie zależy od stylu jazdy i warunków. W mieście często wychodzi około 6,8-8,5 l na 100 km, w trasie około 5,0-6,2 l na 100 km, a na autostradzie około 6,2-7,2 l na 100 km. Koszty codziennej eksploatacji mogą być niskie, jeśli auto jeździ głównie w trasach, ale przy typowo miejskiej eksploatacji rośnie ryzyko problemów z DPF i EGR, co potrafi szybko zjeść oszczędności na paliwie. Do tego dochodzą opony i hamulce, bo masa auta sprawia, że elementy cierne pracują intensywniej niż w lżejszych kompaktach.

Typowe usterki diesla D4 obejmują układ oczyszczania spalin, czyli DPF i EGR, szczególnie w autach jeżdżących na krótkich dystansach. Zdarzają się też nieszczelności dolotu i przewodów doładowania, które powodują spadek mocy i błędy, a czasem są diagnozowane zbyt późno. Układ paliwowy wymaga regularnych filtrów i dobrego paliwa, bo zaniedbania odbijają się na kulturze pracy i osiągach. Po latach typowe są też zużycia zawieszenia, szczególnie tulei i łączników stabilizatora, a w egzemplarzach z bogatym wyposażeniem zdarzają się usterki elektroniki komfortu, czujników i modułów, które dają objawy losowe i trudne do uchwycenia bez diagnostyki.

Serwis w tej wersji ma kluczowe znaczenie, bo regularne wymiany oleju i filtrów oraz pilnowanie drożności dolotu i stanu EGR realnie wpływają na trwałość. Warto też dbać o to, by auto robiło dłuższe trasy, co pomaga układowi DPF pracować poprawnie. Części eksploatacyjne są dostępne, ale koszty osprzętu potrafią być zauważalne, dlatego przy zakupie opłaca się wybierać egzemplarze z udokumentowanym serwisem, zamiast liczyć na szczęście.

Wersje wyposażenia różnią się detalami, które w codziennym użytkowaniu robią dużą różnicę, takimi jak reflektory, audio, skóra, czujniki, systemy bezpieczeństwa i rodzaj felg. Przed zakupem warto sprawdzić pełną elektrykę, działanie klimatyzacji, stan reflektorów i modułów, a także to, czy auto nie ma historii jazdy wyłącznie po mieście. Potencjał modyfikacji w dieslu jest kuszący, ale najrozsądniej jest zacząć od doprowadzenia serii do świetnego stanu, bo sprawne zawieszenie, świeże hamulce i czysty dolot dają większą różnicę niż sama mapa. Przy oględzinach trzeba zwrócić uwagę na dymienie, równą pracę na zimno, płynność skrzyni oraz objawy problemów z DPF, bo to najczęstszy punkt zapalny w miejskich egzemplarzach.

Żeby zebrać kluczowe dane tej wersji w jednym miejscu i ułatwić porównanie z innymi odmianami, poniżej znajduje się tabela danych technicznych.