TEST – Volvo S80 I (1998-2006) silnik 2.0 R5 turbo benzyna moc 163 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo S80 I z lat 1998-2006 to duży sedan segmentu E, który miał być wizytówką komfortu i bezpieczeństwa marki, a jednocześnie alternatywą dla niemieckich limuzyn bez konieczności wchodzenia w przesadnie sportowe klimaty. Na rynku wtórnym S80 jest wybierane przez osoby, które chcą miękkiej, długodystansowej jazdy, przestronnej kabiny i spokojnego charakteru, a wersja 2.0 R5 turbo 163 KM jest jednym z rozsądniejszych wyborów dla tych, którzy nie chcą największych pojemności, ale oczekują elastyczności i przyjemnej kultury pracy 5 cylindrów. To auto w codziennym użytkowaniu potrafi dać poczucie jazdy klasą wyżej, szczególnie gdy trafi się egzemplarz bez zaniedbań w zawieszeniu i z działającym komfortowym wyposażeniem.

Stylistyka S80 I jest elegancka i powściągliwa, z długą maską i spokojną linią boczną, która nie krzyczy, ale po latach nadal wygląda reprezentacyjnie. W codziennym użytkowaniu czuć gabaryt, bo auto jest wyraźnie większe od kompaktów, natomiast duże szyby i przewidywalne proporcje pomagają w manewrowaniu, o ile kierowca ma nawyk zostawiania sobie przestrzeni. Jakość wykonania karoserii zazwyczaj jest solidna, ale przy zakupie trzeba obejrzeć progi, dolne krawędzie drzwi i miejsca narażone na odpryski, bo duże przebiegi autostradowe potrafią mocno zmęczyć lakier na przodzie. Warto też sprawdzić, czy egzemplarz nie ma śladów napraw po stłuczkach, bo ciężkie drzwi i duże elementy blacharskie wymagają dokładnego spasowania, a fuszerka szybko wychodzi w szczelinach i odcieniu lakieru.

Wnętrze S80 to jedna z głównych przyczyn, dla których ludzie sięgają po ten model, bo jest przestronne, wygodne i nastawione na długą jazdę. Fotele często robią świetne wrażenie, pozycja za kierownicą jest naturalna, a szeroki zakres regulacji ułatwia znalezienie ustawienia nawet wysokim kierowcom. Materiały w kabinie potrafią trzymać poziom, choć w wielu autach z dużym przebiegiem spotyka się wytarte przyciski, luźniejsze elementy konsoli i drobne trzaski na nierównościach. Praktyczność jest bardzo dobra jak na sedana, bo miejsca na nogi z tyłu jest sporo, a bagażnik spokojnie przyjmuje bagaże na wyjazd, choć warto sprawdzić stan uszczelek i mechanizmu klapy, bo wilgoć w bagażniku potrafi pojawić się w zaniedbanych egzemplarzach.

Silnik 2.0 R5 turbo 163 KM daje S80 przyjemną elastyczność, bo moment pojawia się wcześniej niż w wolnossących benzynach i ułatwia spokojne wyprzedzanie bez ciągłego redukowania. W codziennym użytkowaniu czuć charakter 5 cylindrów, czyli gładką pracę i brzmienie, które odróżnia to Volvo od typowych 4-cylindrowych turbo. Reakcja na gaz jest żywa, ale nie nerwowa, a auto zachęca raczej do płynnego budowania prędkości niż do gwałtownych sprintów, bo masa i komfortowe zestrojenie robią swoje. Ta jednostka dobrze znosi długie trasy, o ile dostaje regularny olej i ma sprawny układ chłodzenia, bo turbo i wysoka temperatura pracy wymagają dbałości bardziej niż w wolnossącej benzynie.

Skrzynia biegów w tej wersji często jest automatyczna, choć zdarzają się także manuale, i w obu przypadkach liczy się płynność oraz brak szarpnięć, bo zaniedbania serwisowe potrafią szybko wyjść. Napęd jest na przód, prowadzenie nastawione na stabilność, a zawieszenie komfortowe, dzięki czemu auto połyka kilometry i nie męczy na autostradzie. W mieście czuć rozmiar i promień skrętu, ale S80 odwdzięcza się spokojem i miękką reakcją na nierówności, o ile amortyzatory, tuleje i łączniki są w dobrym stanie. Na trasie bardzo ważny jest stan zawieszenia przedniego, bo luzy w wahaczach i tulejach potrafią dać wrażenie pływania i stuków, które psują całą klasę tego auta.

Spalanie 2.0T w dużej limuzynie jest mocno zależne od stylu jazdy, bo turbo potrafi być oszczędne przy spokojnym toczeniu, ale przy częstym przyspieszaniu szybko podnosi zużycie. W mieście realnie często wychodzi około 11–14 l na 100 km, w trasie około 7,8–9,2 l na 100 km, a na autostradzie zwykle 9,2–11,0 l na 100 km. Koszty codziennej eksploatacji obejmują typowe elementy dla dużego sedana, czyli opony, hamulce i zawieszenie, a do tego dochodzą tematy specyficzne dla turbo, dlatego lepiej kupić egzemplarz w dobrym stanie niż liczyć, że wszystko da się tanio postawić na nogi.

Do znanych problemów S80 I należą kwestie elektroniki i osprzętu, które powtarzają się wśród użytkowników. W benzynowych wersjach z tego okresu często przewija się temat modułu przepustnicy, który potrafi dawać nierówną pracę i problemy z reakcją na gaz, a do tego dochodzą wycieki oleju, elementy odmy i zabrudzenia dolotu. Turbo wymaga kontroli szczelności przewodów doładowania i intercoolera, bo nieszczelności dają spadek mocy i podnoszą spalanie. W autach z automatem ważne jest zachowanie skrzyni, bo zużyty olej i brak serwisu potrafią skończyć się opóźnionymi zmianami i szarpnięciami. Zawieszenie przednie ma wiele elementów gumowo-metalowych, które po latach się zużywają, a usterki komfortu to najczęściej czujniki, moduły drzwi, centralny zamek i drobiazgi, które nie unieruchamiają auta, ale potrafią irytować.

Serwisowo kluczowe są regularne wymiany oleju, kontrola odmy i układu chłodzenia oraz dbałość o szczelność dolotu, bo to przekłada się na trwałość turbo i stabilną pracę silnika. Części są dostępne, ale przy S80 łatwo wpaść w pułapkę oszczędzania na jakości, co zwykle kończy się powtórką naprawy. Wersje wyposażenia bywają bogate, dlatego przed zakupem warto sprawdzić działanie klimatyzacji, ogrzewania, elektrycznych foteli, modułów drzwi i wszystkich funkcji komfortu, bo ich doprowadzenie do ideału potrafi kosztować. Przy oględzinach dobrze jest zrobić jazdę po nierównej drodze, sprawdzić pracę automatu pod obciążeniem i ocenić temperaturę pracy silnika, a poniższa tabela zbiera parametry, które pomagają porównać tę wersję z innymi odmianami S80.