TEST – Volvo S80 II (2006-2016) silnik 2.4 D 20V turbo diesel moc 163 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo S80 II z lat 2006-2016 to limuzyna segmentu E, którą na rynku wtórnym często kupuje się z myślą o długich trasach, bo auto ma spokojny charakter, dobrą stabilność i komfortową kabinę, a przy tym potrafi być bardzo praktyczne w codziennym życiu. Wersje z dieslami pięciocylindrowymi są szczególnie cenione przez kierowców, którzy chcą połączyć kulturę pracy z ekonomią, bez poczucia, że silnik jest za mały do masy auta. Odmiana 2.4 D 20V turbo diesel o mocy 163 KM jest właśnie takim kompromisem, bo daje wyraźnie lepszą elastyczność niż słabsze diesle, a jednocześnie zachowuje rozsądne spalanie w realnej jeździe.

Nadwozie S80 II ma elegancką, stonowaną linię, która nie stara się szokować, tylko buduje wizerunek klasycznej limuzyny. W codziennym użytkowaniu auto wygląda poważnie, a duży rozstaw osi poprawia proporcje i stabilność na drodze. Po latach warto zwrócić uwagę na stan lakieru, bo auta trasowe często mają ślady po kamieniach na masce i zderzaku, oraz na stan reflektorów, bo ich przejrzystość ma duże znaczenie w jeździe nocą. Podwozie i progi najlepiej obejrzeć dokładnie, szczególnie jeśli auto było używane w zimie, bo nawet jeśli korozja nie jest regułą, to miejsca po naprawach i okolice mocowań osłon potrafią ujawnić zaniedbania.

W kabinie S80 II widać nacisk na komfort. Fotele są wygodne na długie przebiegi, pozycja za kierownicą jest naturalna, a wyciszenie na trasie potrafi być bardzo dobre, jeśli zawieszenie i uszczelki są w formie. Materiały często starzeją się przyzwoicie, choć w autach o dużych przebiegach widać przetarcia skóry i zużycie przycisków, zwłaszcza w okolicach konsoli i kierownicy. Z tyłu jest dużo miejsca, więc samochód dobrze znosi wożenie dorosłych pasażerów, a bagażnik jest duży i praktyczny, mimo ograniczeń typowych dla sedana. W codziennym życiu liczy się też to, że wyposażenie bywa bogate, więc warto sprawdzić działanie klimatyzacji, ogrzewania, czujników i elektroniki komfortu, bo drobne usterki potrafią kumulować koszty.

Silnik 2.4 D 20V 163 KM to pięciocylindrowy turbodiesel, który ma swój charakter i kulturę pracy wyraźnie przyjemniejszą niż typowe czterocylindrowe diesle. W realnej jeździe czuć mocny moment, dzięki czemu auto sprawnie przyspiesza bez nerwowego redukowania, a wyprzedzanie na trasie jest spokojniejsze. Najlepiej jeździ, gdy jest rozgrzany, bo wtedy pracuje równiej i ciszej, a reakcja na gaz jest bardziej płynna. Ten silnik lubi regularne wymiany oleju i pilnowanie układu dolotowego, bo zaniedbany EGR i nagar w dolocie potrafią odebrać mu elastyczność, podnieść spalanie i spowodować falowanie mocy. Przy zadbanym egzemplarzu pięć cylindrów odwdzięcza się tym, że auto zachowuje się jak prawdziwy krążownik, a nie jak duży sedan męczony zbyt małym napędem.

W tej wersji spotyka się manual oraz automaty, a stan skrzyni ma ogromne znaczenie dla komfortu. Automat pasuje do charakteru limuzyny i pozwala płynnie wykorzystać moment diesla, ale wymaga regularnej obsługi oleju, bo zaniedbany zaczyna szarpać i przeciągać zmiany. Napęd jest na przód, więc prowadzenie pozostaje przewidywalne, a stabilność na autostradzie jest mocną stroną S80 II, szczególnie jeśli zawieszenie nie ma luzów. Komfort resorowania jest turystyczny, ale zużyte tuleje i łączniki potrafią wprowadzić stuki i drgania, które psują wrażenie klasy wyższej, dlatego podwozie jest jednym z kluczowych punktów przy zakupie.

Spalanie 2.4 D 163 KM potrafi być rozsądne jak na tak duże auto, jeśli styl jazdy jest płynny, a silnik i dolot są w dobrej kondycji. W mieście realnie pojawia się 7,5-9,5 l na 100 km, w trasie przy spokojnym tempie można zejść do 5,3-6,2 l na 100 km, a na autostradzie zwykle wychodzi 6,5-7,8 l na 100 km. Koszty eksploatacji obejmują serwis diesla, hamulce, opony i zawieszenie, a największą różnicę robi to, czy kupuje się egzemplarz z historią serwisową, czy auto z odłożonymi naprawami. W tej klasie nadrabianie zaległości w podwoziu i osprzęcie potrafi szybko zjeść oszczędności na paliwie.

Do typowych problemów eksploatacyjnych należą zabrudzenia EGR i dolotu oraz nieszczelności podciśnień i elementów sterowania turbiną, które objawiają się spadkami mocy i gorszą reakcją na gaz. Przy dużych przebiegach trzeba liczyć się z zużyciem wtryskiwaczy i elementów układu paliwowego, szczególnie jeśli auto robiło krótkie odcinki lub miało zaniedbaną filtrację. Zawieszenie z czasem łapie luzy w przednich wahaczach i łącznikach, a w hamulcach zdarzają się zapieczone prowadnice, zwłaszcza gdy auto długo stało. Elektronika potrafi kaprysić przez utlenione złącza i słabszy akumulator, co w praktyce objawia się losowymi komunikatami i błędami, które wracają, jeśli nie usunie się przyczyny.

Serwisowo najlepiej trzymać się regularnych wymian oleju i filtrów, pilnować układu chłodzenia i szczelności dolotu oraz reagować na pierwsze objawy spadków mocy, zanim problem przerodzi się w tryb awaryjny. Części są dostępne, ale jakość ma znaczenie, bo tanie elementy podciśnień, czujników i osprzętu potrafią szybko wracać tematem. Przed zakupem warto sprawdzić rozruch na zimno, dymienie pod obciążeniem, płynność budowania doładowania i kulturę pracy skrzyni, zwłaszcza automatu. Dobrze jest też przejechać się po nierównościach i posłuchać podwozia, bo to ono decyduje, czy S80 dalej jest limuzyną do komfortowego podróżowania. Żeby zebrać kluczowe parametry tej odmiany w jednym miejscu, poniżej znajduje się tabela danych technicznych.