TEST – Volvo S80 II (2006-2016) silnik 2.4 D 20V turbo diesel moc 175 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo S80 II z lat 2006-2016 to duża limuzyna segmentu E, która na rynku wtórnym przyciąga osoby szukające komfortu klasy wyższej bez konieczności wchodzenia w typową niemiecką trójkę. Ten model jest często wybierany jako samochód na długie trasy, bo potrafi wyciszyć kabinę, stabilnie prowadzić się na autostradzie i dawać poczucie solidności, które czuć od pierwszych kilometrów. Wersja 2.4 D 20V 175 KM to propozycja dla kierowców, którzy chcą pięciocylindrowego diesla o wyraźnym momencie, ale bez ambicji sportowych, za to z naciskiem na spokojną, elastyczną jazdę i sensowne spalanie przy większych przebiegach.

Stylistyka S80 II jest stonowana, elegancka i bardziej ponadczasowa niż efektowna, co w praktyce bywa zaletą, bo auto nie krzyczy, a mimo to wygląda poważnie. Długie drzwi, szeroki przód i klasyczne proporcje limuzyny sprawiają, że na parkingu trudno je pomylić z mniejszym modelem, a na drodze S80 nie ginie w ruchu. W codziennym użytkowaniu docenia się solidne spasowanie, jednak po latach warto przyjrzeć się stanowi dolnych krawędzi drzwi, progów i nadkoli, bo zaniedbane egzemplarze potrafią mieć ślady korozji, szczególnie jeśli auto miało intensywne zimowe życie i było myte głównie doraźnie.

Wnętrze S80 to mocny punkt, bo od razu czuć, że to samochód projektowany pod komfort, a nie pod maksymalną lekkość i sportową prostotę. Fotele są szerokie, wygodne i zwykle świetnie sprawdzają się w dłuższych trasach, zwłaszcza gdy mają pełne elektryczne regulacje i działające podgrzewanie. Materiały są przyjemne w dotyku, a kokpit jest czytelny i logiczny, choć w autach z dużymi przebiegami pojawiają się przetarcia na kierownicy, boczkach i przyciskach. Z tyłu jest dużo miejsca na nogi, a pasażerowie mają wrażenie podróżowania w salonie, co w tej klasie jest jednym z głównych argumentów za wyborem S80.

Praktyczność limuzyny jest wysoka, bo bagażnik ma sporą pojemność i pozwala zabrać walizki na rodzinny wyjazd, a kabina oferuje wiele schowków i wygodnych rozwiązań na co dzień. W mieście S80 wymaga przyzwyczajenia przez gabaryt i promień skrętu, ale gdy auto ma czujniki lub kamerę, życie staje się prostsze, a wysoka kultura pracy układu napędowego pomaga w płynnym toczeniu się w korku. Na nierównościach czuć, że to cięższy samochód, który najlepiej czuje się na długich falach i równych drogach, ale dobrze utrzymane zawieszenie potrafi zaskoczyć komfortem także na gorszym asfalcie.

Silnik 2.4 D 20V 175 KM to pięciocylindrowy turbodiesel, który w S80 pasuje do charakteru auta, bo nie zachęca do kręcenia, tylko do spokojnego wykorzystywania momentu obrotowego. W codziennej jeździe silnik reaguje pewnie, ma wyraźny ciąg w średnim zakresie i sprawia, że wyprzedzanie na trasie nie wymaga długiego rozpędu, o ile kierowca potrafi dobrać bieg. Kultura pracy jest przyjemniejsza niż w typowych czterocylindrowych dieslach, a dźwięk pięciu cylindrów jest miękki i mniej szorstki, szczególnie po rozgrzaniu. Ten motor lubi długie przebiegi, bo wtedy pracuje w stabilnych warunkach i rzadziej męczy osprzęt krótkimi cyklami.

Skrzynia biegów w S80 II z dieslem często jest automatyczna, co świetnie pasuje do limuzyny, ale wymaga regularnego serwisu olejowego, bo zaniedbania kończą się szarpnięciami, opóźnieniami i pogorszeniem płynności. Manual też się zdarza, jednak w tak dużym aucie większość kierowców docenia automat, szczególnie w korkach i na trasie, gdzie auto płynie bez wysiłku. Napęd najczęściej jest na przód, a prowadzenie ma charakter stabilny i przewidywalny, z nastawieniem na komfort, chociaż stan tulei i amortyzatorów mocno wpływa na to, czy auto trzyma tor jazdy na koleinach. Na autostradzie S80 jedzie bardzo pewnie, a wyciszenie i masa sprawiają, że prędkość potrafi rosnąć niepostrzeżenie.

Spalanie w tej wersji jest rozsądne jak na segment E, ale realne wartości zależą od skrzyni i stylu jazdy. W mieście typowo można zobaczyć około 8.5-10.0 l na 100 km, w trasie około 5.8-6.8 l na 100 km, a na autostradzie przy stałej wyższej prędkości około 7.0-8.2 l na 100 km. Do kosztów eksploatacji trzeba doliczyć opony, hamulce i zawieszenie, bo masa auta robi swoje, a oszczędzanie na jakości elementów szybko odbija się na komforcie i bezpieczeństwie. W praktyce lepiej przyjąć strategię regularnej profilaktyki niż jazdę do momentu, aż zacznie stukać i telepać.

Typowe problemy eksploatacyjne diesli Volvo z tego okresu to nieszczelności w dolocie i podciśnieniach, zabrudzenia EGR, a także zużycie elementów osprzętu, które przy dużych przebiegach są normalne. Zdarzają się wycieki oleju i pot, szczególnie w okolicach uszczelnień, a w autach jeżdżących po mieście szybciej wychodzą problemy z układem spalin, bo silnik nie ma warunków do dłuższej, stabilnej pracy. W zawieszeniu typowe są luzy w tulejach i łącznikach, a objawy to stuki na poprzecznych nierównościach i mniej precyzyjne prowadzenie. Elektronika w S80 bywa solidna, ale po latach potrafią dać znać moduły komfortu, czujniki parkowania, elementy klimatyzacji i utlenione złącza, zwłaszcza jeśli auto miało wilgoć w kabinie.

Serwisowo ta wersja wymaga regularnej wymiany oleju, filtrów i kontroli szczelności dolotu, bo to ma bezpośredni wpływ na spalanie i dynamikę. W automacie warto pilnować wymian oleju, nawet jeśli poprzedni właściciel twierdzi, że jest bezobsługowy, bo w praktyce płynność pracy i trwałość są wtedy lepsze. Części do S80 są dostępne, ale koszty obsługi potrafią być wyższe niż w mniejszych modelach, dlatego opłaca się kupić egzemplarz z historią serwisową i bez zaległości. Przed zakupem dobrze jest sprawdzić rozruch na zimno, równą pracę pod obciążeniem, brak dymienia, zachowanie skrzyni w korku i przy kickdownie oraz stan zawieszenia na nierównościach.

Wersje wyposażenia S80 potrafią się mocno różnić, od skromniejszych odmian po bardzo bogate konfiguracje z lepszym audio, skórą, wentylacją foteli i rozbudowanymi systemami bezpieczeństwa, dlatego przy zakupie warto patrzeć nie tylko na rocznik, ale na realny stan i kompletność wyposażenia. Ten model ma też potencjał do subtelnych modyfikacji komfortowych, jak lepsze oświetlenie, odświeżenie multimedia i poprawa wygłuszenia, ale najważniejsze jest utrzymanie mechaniki i zawieszenia w porządku. Przy oględzinach warto zwrócić uwagę na pracę klimatyzacji, działanie wszystkich funkcji foteli, stan reflektorów i to, czy auto nie ma błędów związanych z elektroniką bezpieczeństwa. Żeby zebrać parametry tej odmiany w jednym miejscu, poniżej znajdują się dane techniczne.