TEST – Volvo V40 II (2013-2019) silnik 2.5 T5 turbo benzyna moc 254 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo V40 II z lat 2013-2019 w wersji T5 to jedna z tych konfiguracji, które na rynku wtórnym przyciągają osoby szukające kompaktu o charakterze premium, ale z mocą, która potrafi zaskoczyć niejednego kierowcę. Model jest przedstawicielem segmentu C, jednak Volvo od początku budowało go jako alternatywę dla niemieckich hatchbacków, stawiając na bezpieczeństwo, dopracowaną kabinę i spokojny, solidny styl. Silnik 2.5 T5 turbo benzyna o mocy 254 KM czyni z V40 auto bardzo dynamiczne, a jednocześnie nadal praktyczne na co dzień, o ile ktoś akceptuje wyższe koszty paliwa i serwisu typowe dla mocnej benzyny z turbodoładowaniem.

Nadwozie V40 II ma dynamiczną linię, która w wersji T5 dobrze pasuje do mocniejszego napędu, bo auto wygląda zgrabnie i nowocześnie nawet po latach. W codziennym użytkowaniu łatwo docenić kompaktowe wymiary, szczególnie w mieście, gdzie parkowanie nie wymaga kombinowania jak w większych modelach marki. Jednocześnie widoczność do tyłu bywa ograniczona przez masywny tył i słupki, więc czujniki i kamera parkowania są bardzo praktyczne. Warto zwrócić uwagę na stan lakieru i elementów zderzaków, bo mocne wersje bywają używane bardziej dynamicznie i częściej łapią ślady po kamieniach oraz drobne uszkodzenia parkingowe. Dobrze jest też obejrzeć felgi i opony, bo w T5 często jeździ się na większych rozmiarach, a to zdradza, czy zawieszenie i geometria były utrzymywane w porządku.

Wnętrze V40 II jest jednym z powodów, dla których wiele osób wybiera ten model zamiast bardziej oczywistych konkurentów. Fotele potrafią być świetne, pozycja za kierownicą jest wygodna, a kabina ma minimalistyczny, skandynawski klimat z charakterystyczną konsolą i detalami. Jakość materiałów jest dobra, choć w autach z przebiegiem widać zużycie na kierownicy i boczku fotela kierowcy, a w wersjach z bogatym wyposażeniem trzeba sprawdzić działanie elektroniki, bo naprawy potrafią być droższe niż w zwykłym kompakcie. Z tyłu jest typowo dla segmentu C, więc dla dorosłych jest poprawnie, ale bez luksusu, natomiast bagażnik jest praktyczny w codziennym życiu, choć nie należy do największych. W T5 ważne jest też wyciszenie, które przy dobrym stanie podwozia pozwala jechać szybko bez męczącego hałasu, co w mocnym aucie ma realne znaczenie.

Silnik 2.5 T5 254 KM to turbodoładowana benzyna o wyraźnie sportowym zacięciu, która w kompaktowym nadwoziu potrafi dać wrażenie bardzo mocnego przyspieszenia już od średnich obrotów. W codziennej jeździe czuć rezerwę mocy, bo wyprzedzanie odbywa się praktycznie bez planowania, a reakcja na gaz jest szybka i wyraźna, szczególnie gdy silnik jest rozgrzany. Kultura pracy jest wysoka, a pod obciążeniem pojawia się charakterystyczny, przyjemny dźwięk, który pasuje do tej wersji. Jednocześnie to napęd, który wymaga pilnowania jakości oleju i regularności serwisu, bo turbo i wysoka moc nie wybaczają zaniedbań, a nieszczelności dolotu czy zmęczony osprzęt szybko wychodzą w postaci spadków mocy i wzrostu spalania. W realnym użytkowaniu najlepiej traktować T5 jako wersję dla osób, które potrafią dbać o auto, a nie tylko korzystać z osiągów.

W tej konfiguracji bardzo często spotyka się automatyczną skrzynię, która pasuje do charakteru auta, bo pozwala płynnie przenosić moc na koła, ale tylko wtedy, gdy była serwisowana i nie ma oznak przegrzewania czy szarpnięć. Napęd jest na przód, więc przy mocnym przyspieszaniu trakcja zależy mocno od opon i nawierzchni, a w deszczu łatwo poczuć, że to dużo mocy na przednią oś. W mieście auto bywa zaskakująco cywilizowane, bo można jeździć płynnie i cicho, natomiast na trasie i na drogach szybkiego ruchu T5 daje poczucie bardzo dużej rezerwy. Zawieszenie jest raczej sprężyste niż miękkie, co poprawia prowadzenie, ale na większych felgach potrafi pogorszyć komfort na nierównościach, dlatego stan amortyzatorów i tulei jest ważny dla ciszy w kabinie.

Spalanie w tej wersji zależy głównie od tego, czy ktoś wykorzystuje moc, czy jeździ spokojnie. W mieście realnie pojawia się 11,0-14,0 l na 100 km, w trasie przy spokojnym tempie da się zejść do 7,5-9,0 l na 100 km, a na autostradzie zwykle wychodzi 9,0-11,0 l na 100 km. Koszty eksploatacji to nie tylko paliwo, ale też opony, hamulce i serwis olejowy, bo mocna benzyna z turbo lubi mieć wszystko w idealnym stanie. Warto też pamiętać, że wiele egzemplarzy ma bogate wyposażenie, więc ewentualne naprawy elektroniki i komfortu potrafią podnieść koszty utrzymania.

Typowe problemy eksploatacyjne w T5 dotyczą głównie osprzętu i elementów, które w mocnej benzynie pracują intensywniej. Zdarzają się nieszczelności dolotu i problemy z układem doładowania, które objawiają się spadkami mocy, a przy zaniedbaniach potrafią przyspieszyć zużycie turbiny. W praktyce trzeba też zwracać uwagę na układ chłodzenia, bo przegrzewanie w turbo benzynie jest ryzykowne, oraz na stan zapłonu, bo cewki i świece w mocnym silniku mają ciężej. Skrzynia automatyczna potrafi sprawiać kłopoty, jeśli olej był ignorowany, a w zawieszeniu po latach pojawiają się luzy w tulejach i łącznikach, co słychać na nierównościach. Elektronika komfortu bywa kapryśna, szczególnie jeśli auto miało problemy z akumulatorem lub było po naprawach instalacji, dlatego warto sprawdzić, czy nie ma losowych błędów i komunikatów.

Serwisowanie T5 wymaga konsekwencji, czyli regularnego oleju, dobrych filtrów, kontroli szczelności dolotu i kondycji układu chłodzenia, a także dbałości o skrzynię automatyczną, jeśli taka jest na pokładzie. Części są dostępne, ale warto stawiać na jakość, bo w mocnej wersji oszczędzanie na elementach zapłonu i osprzętu często kończy się powrotem problemu. Przed zakupem najlepiej sprawdzić rozruch na zimno, równą pracę na biegu jałowym, płynność oddawania mocy oraz zachowanie skrzyni w spokojnej jeździe i przy mocnym przyspieszaniu. Dobrze jest też obejrzeć opony i hamulce, bo ich stan sporo mówi o stylu jazdy poprzedniego właściciela. Żeby zebrać najważniejsze parametry w jednym miejscu, poniżej znajduje się tabela danych technicznych tej wersji.