TEST – Volvo V40 II FL (2016-2019) silnik 2.0 D2 turbo diesel moc 120 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo V40 II po liftingu z lat 2016-2019 to kompakt klasy premium z segmentu C, który na rynku wtórnym często jest wybierany jako alternatywa dla niemieckich hatchbacków i kombi, bo łączy charakterystyczny styl Volvo, wysokie poczucie bezpieczeństwa i wygodne, dojrzałe zestrojenie. To samochód dla osób, które jeżdżą na co dzień po mieście, ale regularnie robią też trasy, dlatego liczy się stabilność na szybkich drogach, przewidywalne prowadzenie i rozsądne koszty paliwa. Wersja 2.0 D2 120 KM jest tu jedną z najbardziej praktycznych, bo oferuje nowocześniejszą konstrukcję niż starsze diesle, niezłą elastyczność w realnym ruchu i spalanie, które przy spokojnej jeździe potrafi być bardzo przyjemne.

Po liftingu V40 wygląda nowocześniej, ma wyraźniejszy przód i świeższe detale, a jednocześnie zachowuje smukłe proporcje i charakterystyczną linię boczną, przez którą auto wydaje się niższe i bardziej zwarte niż typowe kompakty. W codziennym użytkowaniu docenia się dobrą jakość lakieru i solidne spasowanie, chociaż na parkingach trzeba pamiętać o długich drzwiach, które w ciasnych miejscach potrafią utrudniać wysiadanie. Warto też zwrócić uwagę na stan przedniego zderzaka i felg, bo V40 często jeździ w mieście, a niskie krawędzie i większe koła nie wybaczają kontaktu z krawężnikami. Widoczność do przodu jest dobra, ale do tyłu pomaga kamera lub czujniki, bo wąska tylna szyba i masywne słupki dają bardziej przytulne, ale mniej panoramiczne wrażenie.

Wnętrze V40 po liftingu nadal wyróżnia się stylistyką, w tym charakterystyczną konsolą środkową, która wygląda lekko, ale wymaga przyzwyczajenia do układu przycisków. Materiały są przyjemne w dotyku, a w bogatszych wersjach jakość wykończenia potrafi naprawdę cieszyć na co dzień, szczególnie gdy auto ma zadbane skóry i nie jest zmęczone przebiegiem flotowym. Pozycja za kierownicą jest wygodna, fotele często bardzo udane, a wyciszenie przy prędkościach przelotowych stoi na poziomie, który pozwala jechać długo bez zmęczenia. Z tyłu miejsca jest poprawnie jak na kompakt, ale to nie jest samochód, który ma wozić dorosłych pasażerów na długich dystansach z pełnym komfortem, za to w roli auta dla pary lub małej rodziny sprawdza się naturalnie.

Bagażnik w hatchbacku jest użyteczny na co dzień, choć nie bije rekordów segmentu, dlatego w praktyce liczy się dobra organizacja przestrzeni i łatwość załadunku. Na zakupy, wózek lub bagaż na weekend da się go wykorzystać bez problemu, ale przy dłuższych wyjazdach w pełnym składzie warto mieć świadomość ograniczeń typowych dla kompaktu. Plusem jest to, że V40 prowadzi się stabilnie i nie sprawia wrażenia lekkiego, nerwowego auta, nawet gdy jedzie z kompletem osób i bagażem. Komfort resorowania po liftingu jest przyjemny, choć na większych felgach czuć, że auto nie lubi ostrych, poprzecznych nierówności, a stan opon i amortyzatorów mocno wpływa na to, czy jest miękko i cicho, czy twardziej i głośniej.

Silnik 2.0 D2 120 KM w V40 II FL to nowocześniejszy diesel z rodziny Drive-E, który ma pracować oszczędnie i równo, a przy tym dawać przyzwoitą elastyczność w realnym ruchu. W mieście najlepiej czuje się przy spokojnym stylu jazdy, kiedy moment obrotowy pozwala płynnie rozpędzać auto bez ciągłego redukowania, a reakcja na gaz jest przewidywalna i łatwa do dawkowania w korkach. Na trasie ta wersja nie udaje sportu, ale w praktyce wystarcza do dynamicznego włączania się do ruchu i wyprzedzania, jeśli kierowca planuje manewry i korzysta z zakresu, w którym turbo pracuje najefektywniej. Kultura pracy jest typowa dla nowoczesnego czterocylindrowego diesla, czyli po rozgrzaniu jest cicho i równo, natomiast na zimno słychać bardziej twardą nutę, szczególnie gdy auto stoi na biegu jałowym.

Skrzynia biegów bywa manualna lub automatyczna, a w codziennym użytkowaniu automat jest wygodniejszy, choć wymaga dbałości o serwis i czystość pracy, bo zaniedbania potrafią wyjść w postaci gorszej płynności. Napęd jest na przód, a zestrojenie układu kierowniczego i zawieszenia daje pewność w zakrętach i stabilność na autostradzie, co w Volvo jest mocno odczuwalne. W mieście auto jest poręczne, choć promień skrętu i gabaryt drzwi potrafią przypomnieć, że to kompakt o bardziej dojrzałej konstrukcji, a nie typowy miejski maluch. Na drogach szybkiego ruchu V40 trzyma się pasa pewnie, a przy wyższych prędkościach nie ma wrażenia, że auto pływa, o ile geometria jest ustawiona, a zawieszenie nie ma luzów.

Spalanie to mocna strona tej wersji, ale realne wartości zależą od stylu jazdy i tego, czy auto ma głównie krótkie dojazdy, czy dłuższe przebiegi. W mieście często wychodzi około 5.5-6.8 l na 100 km, w trasie około 4.0-4.8 l na 100 km, a na autostradzie około 5.2-6.2 l na 100 km, przy czym wyższe prędkości i zimne starty szybko podnoszą wynik. Koszty codziennej eksploatacji są rozsądne, ale trzeba pamiętać, że to auto z ambicjami premium, więc hamulce, opony i elementy zawieszenia potrafią kosztować więcej niż w prostszych kompaktach. Najbardziej opłaca się unikać oszczędzania na jakości części, bo słabsze zamienniki potrafią wrócić hałasem i szybszym zużyciem.

Wśród typowych problemów eksploatacyjnych diesli w tym aucie powtarzają się tematy związane z osprzętem nowoczesnego układu wtryskowego, czujnikami oraz układem oczyszczania spalin, zwłaszcza jeśli auto jeździ głównie po mieście. Zdarzają się objawy zapychania DPF przy krótkich odcinkach, a wtedy rośnie spalanie i częściej włącza się dopalanie, co kierowca odczuwa wyższą temperaturą pracy i inną reakcją na gaz. Warto też zwracać uwagę na szczelność dolotu i stan przewodów, bo drobne nieszczelności potrafią odbierać dynamikę i psuć kulturę jazdy. Zawieszenie w kompaktowym Volvo jest dość trwałe, ale na polskich drogach typowe są luzy w łącznikach i tulejach, a ich objawem są stuki na nierównościach i mniej precyzyjne prowadzenie.

Serwisowo kluczowe jest regularne wymienianie oleju i filtrów oraz pilnowanie jakości paliwa, bo nowoczesny diesel źle znosi zaniedbania i potrafi odwdzięczyć się problemami z osprzętem. Jeśli auto ma automat, warto traktować wymianę oleju w skrzyni jako inwestycję w płynność i spokój, bo ignorowanie tematu często kończy się pogorszeniem pracy. Części są dostępne, a do V40 bez problemu kupuje się elementy eksploatacyjne, jednak najlepszy efekt daje trzymanie się sprawdzonych marek, bo różnica w kulturze pracy po serwisie jest wyraźna. Regularność obsługi ma też wpływ na trwałość turbosprężarki i układu dolotowego, bo czysty olej i drożny dolot pomagają utrzymać stabilne parametry pracy.

Wersje wyposażenia w V40 potrafią się mocno różnić, od spokojnych konfiguracji po bogate odmiany z lepszym audio, rozbudowanymi systemami bezpieczeństwa i wygodnymi dodatkami, dlatego przy zakupie warto sprawdzać nie tylko rocznik, ale też realną kompletność funkcji. W tej wersji silnikowej potencjał modyfikacji jest raczej użytkowy, czyli lepsze opony, odświeżenie hamulców, poprawa oświetlenia i doprowadzenie zawieszenia do ideału, bo to daje największą różnicę w codziennej jeździe. Przed zakupem dobrze jest sprawdzić, czy auto nie ma historii typowo miejskiej, czyli zapchanych układów spalin i zaniedbanych przeglądów, oraz czy silnik pracuje równo na zimno i na ciepło. Warto też zrobić jazdę próbną obejmującą odcinek szybkiej drogi, bo wtedy słychać łożyska, opony, szumy i łatwiej wychwycić, czy auto jest wyciszone tak, jak powinno.

Żeby zebrać w jednym miejscu kluczowe parametry tej wersji i łatwiej porównać ją z innymi odmianami V40, poniżej znajdują się dane techniczne.