Volvo V40 II po liftingu z lat 2016-2019 to kompakt segmentu C o wyraźnie premium charakterze, który na rynku wtórnym jest wybierany przez osoby chcące mieć wygodne, bezpieczne auto do codziennych dojazdów, ale też samochód, który nie będzie męczył na autostradzie i da przyjemność z jazdy. Wersja D4 190 KM jest w tej gamie jedną z najmocniejszych dieslowskich propozycji i trafia do kierowców robiących długie przebiegi, którzy chcą połączyć moment obrotowy z bardzo dobrą dynamiką, a jednocześnie nadal korzystać z rozsądnego spalania. To odmiana, która sprawia, że V40 przestaje być tylko oszczędnym kompaktem, a zaczyna zachowywać się jak mały samochód do szybkich tras, szczególnie gdy ma dobrą konfigurację zawieszenia i opon.
Po liftingu V40 wygląda nowocześniej, ma dopracowane detale przodu i lepiej wpisuje się w stylistykę nowszych modeli Volvo, a jednocześnie zachowuje zwartą, smukłą sylwetkę. W codziennym użytkowaniu auto prezentuje się bardzo dobrze, zwłaszcza w ciemnych kolorach i na większych kołach, choć większe felgi potrafią zbierać ślady miejskiej eksploatacji na krawężnikach. Widoczność do przodu jest dobra, ale tył wymaga przyzwyczajenia przez wąską szybę i masywne słupki, dlatego czujniki i kamera są tu naprawdę przydatne. Jakość spasowania zwykle jest solidna, ale w używanych egzemplarzach warto obejrzeć stan lamp, uszczelek i lakieru, bo naprawy parkingowe na dużych powierzchniach potrafią być widoczne.
Wnętrze V40 jest charakterystyczne, z konsolą środkową, która wygląda lekko i nowocześnie, ale wymaga chwili, żeby wszystko stało się intuicyjne. Fotele są zwykle bardzo wygodne, a pozycja za kierownicą daje poczucie kontroli, które przy mocniejszym dieslu ma znaczenie, bo auto potrafi przyspieszać zdecydowanie. Materiały w kabinie są dobrej jakości, choć w egzemplarzach flotowych zdarzają się przetarcia i zużycie elementów często dotykanych, co obniża wrażenie premium. Wyciszenie jest mocnym punktem na trasie, a komfort resorowania zależy od konfiguracji kół, bo na większych felgach auto jest bardziej bezpośrednie i ostrzej reaguje na poprzeczne nierówności.
Praktyczność w codziennym użytkowaniu jest dobra, choć to nadal hatchback, więc bagażnik ma typową pojemność segmentu C i wymaga rozsądnego pakowania na dłuższe wyjazdy. Dojazdy, zakupy i weekendowe wypady są bezproblemowe, a w mieście kompaktowy rozmiar ułatwia parkowanie, o ile auto ma czujniki. Z tyłu miejsca jest poprawnie, ale nie jest to auto rodzinne w sensie wożenia dorosłych pasażerów na długich trasach, za to dla pary lub małej rodziny będzie w sam raz. Zaletą jest to, że V40 sprawia wrażenie zwartego i pewnego, a w mocnym D4 potrafi też dać frajdę z dynamicznej jazdy bez wchodzenia w nerwowość.
Silnik 2.0 D4 190 KM to diesel z rodziny Drive-E, który oferuje bardzo dobry moment obrotowy i wyraźnie lepszą reakcję na gaz niż słabsze odmiany. W mieście można jechać spokojnie i płynnie, ale gdy trzeba, auto wyraźnie ciągnie i łatwo nabiera prędkości, co w praktyce daje sporo komfortu w krótkich oknach do wyprzedzania. Na trasie D4 czuje się jak w domu, bo przyspiesza pewnie, utrzymuje tempo bez wysiłku i pozwala jechać szybciej, nie męcząc kabiny hałasem. Kultura pracy jest typowa dla nowoczesnego diesla, czyli na zimno jest bardziej twardo, ale po rozgrzaniu silnik pracuje równo i cicho, a w kabinie dominuje raczej szum opon niż dźwięk jednostki.
Skrzynia biegów często jest automatyczna i w D4 pasuje bardzo dobrze, bo pozwala wykorzystać moment bez szarpania, o ile skrzynia jest utrzymana i serwisowana. Manual też się zdarza, ale wielu kierowców wybiera automat ze względu na wygodę w mieście i płynność w trasie. Napęd jest na przód, prowadzenie jest stabilne, a układ kierowniczy daje przewidywalne reakcje, choć w mocnej wersji warto zwrócić uwagę na stan opon i geometrię, bo to wpływa na trakcję przy przyspieszaniu. Komfort resorowania jest dobry, ale zużyte tuleje i łączniki potrafią szybko popsuć ciszę w kabinie, a w tej wersji dynamiczniejsze tempo może przyspieszyć zużycie hamulców.
Spalanie w D4 potrafi zaskoczyć pozytywnie, jeśli jeździ się płynnie, ale przy częstym korzystaniu z mocy wyniki naturalnie rosną. W mieście często wychodzi około 6.5-8.0 l na 100 km, w trasie około 4.6-5.6 l na 100 km, a na autostradzie około 6.0-7.2 l na 100 km. Koszty eksploatacji obejmują droższe opony i hamulce niż w bazowych kompaktach, bo moc i masa robią swoje, a do tego dochodzi typowa profilaktyka diesla związana z dolotem i układem oczyszczania spalin. Największą oszczędność daje kupno egzemplarza z historią serwisową i bez zaległości, bo nadrabianie zaniedbań w mocnym dieslu potrafi szybko zjeść budżet.
Do typowych problemów eksploatacyjnych należą tematy wynikające z jazdy miejskiej, czyli ryzyko kłopotów z DPF przy krótkich odcinkach i częste dopalanie, które bywa odczuwalne wzrostem spalania i inną pracą silnika. Zdarzają się nieszczelności dolotu i przewodów, które potrafią odbierać dynamikę, a przy większych przebiegach wychodzi zużycie osprzętu, które w nowoczesnym dieslu nie jest niczym niezwykłym. W zawieszeniu typowe są luzy w łącznikach i tulejach, a w mocniejszej wersji szybciej wychodzą też drgania od zużytych tarcz hamulcowych, jeśli auto jeździło dynamicznie. Elektronika zwykle jest solidna, ale przy bogatym wyposażeniu trzeba liczyć się ze sporadycznymi problemami czujników i modułów, szczególnie gdy auto miało wilgoć lub było serwisowane chaotycznie.
Serwisowo kluczowe jest pilnowanie wymian oleju, filtrów i jakości paliwa, bo to przekłada się na trwałość turbosprężarki i osprzętu. W automacie warto dbać o olej, bo płynność pracy skrzyni jest ważna zarówno dla komfortu, jak i dla przeniesienia momentu bez szarpnięć. Części do V40 są dostępne, ale najlepiej trzymać się sensownej jakości, bo oszczędności na elementach zawieszenia i hamulców szybko wracają gorszym prowadzeniem. Regularność obsługi ma też znaczenie dla tego, jak często auto będzie miało regeneracje układu spalin, bo zaniedbany silnik szybciej łapie problemy wynikające z nagaru i niedogrzania.
Wersje wyposażenia w V40 bywają bardzo różne, dlatego warto sprawdzić działanie wszystkich systemów bezpieczeństwa, klimatyzacji, multimediów i komfortu, bo w premium kompakcie to one budują codzienną wartość. W D4 potencjał modyfikacji jest raczej użytkowy, czyli doprowadzenie opon, hamulców i zawieszenia do świetnej formy, bo to pozwala bezpiecznie wykorzystać dynamikę. Przed zakupem warto zrobić jazdę próbną w mieście i na szybkiej drodze, sprawdzić pracę skrzyni pod obciążeniem i posłuchać zawieszenia na nierównościach. Żeby zebrać parametry tej odmiany w jednym miejscu, poniżej znajdują się dane techniczne.
| Dane techniczne | |
|---|---|
| Marka | Volvo |
| Model | V40 II FL |
| Segment | C |
| Lata produkcji | 2016-2019 |
| Silnik | 2.0 R4 turbo diesel |
| Kod silnika | D4204T21 |
| Pojemność silnika | 1969 cm3 |
| Moc silnika | 190 KM |
| Moment obrotowy | 400 Nm |
| Rodzaj paliwa | Diesel |
| Skrzynia biegów | Manualna 6-biegowa lub automatyczna 8-biegowa |
| Napęd | Na przód |
| Przyspieszenie 0 do 100 km na godzinę | 7.2 s |
| Średnie zużycie paliwa | 4.9 l na 100 km |
| Długość | 4369 mm |
| Szerokość | 1783 mm |
| Wysokość | 1445 mm |
| Rozstaw osi | 2647 mm |
| Masa własna | 1485 kg |
| Pojemność bagażnika | 335 l |
| Norma emisji spalin | Euro 6 |
| Znane usterki | przy jeździe miejskiej ryzyko problemów z DPF i częstym dopalaniem, nieszczelności dolotu, zużycie osprzętu doładowania przy dużych przebiegach, luzy w tulejach i łącznikach, drgania tarcz hamulcowych, hałas łożysk kół, sporadyczne awarie czujników i modułów |




