TEST – Volvo V60 I (2011-2015) silnik 2.0 D4 turbo diesel moc 163 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo V60 I z roczników 2011-2015 to kombi klasy średniej, które powstało jako bardziej dynamicznie narysowana alternatywa dla statecznych, rodzinnych wagonów i jednocześnie propozycja dla kierowców, którzy chcą jednego auta do wszystkiego. Na rynku wtórnym ten model przyciąga wyglądem, dobrą pozycją za kierownicą i poczuciem solidności, a wersje z dieslem D4 są często wybierane przez osoby robiące dużo kilometrów, ale bez potrzeby sięgania po największą jednostkę. Odmiana 2.0 D4 163 KM to wariant, który w codziennej eksploatacji potrafi być oszczędny, a jednocześnie daje spokojny zapas momentu do wyprzedzania, dzięki czemu V60 nie sprawia wrażenia ciężkiego kombi, które trzeba ciągle kręcić.

Nadwozie V60 ma proporcje bardziej sportowe niż typowe kombi, bo linia dachu opada szybciej, a tył jest mocno zarysowany, przez co auto wygląda na zebrane i zwarte. W codziennym użytkowaniu widać, że projektanci postawili na styl, ale nie kosztem praktyczności w takim stopniu, żeby samochód przestał być rodzinny. Lakier i spasowanie elementów zwykle sprawiają dobre wrażenie, a drzwi zamykają się z charakterystycznym, ciężkim odgłosem, który buduje poczucie jakości. W mieście docenia się rozsądne gabaryty jak na segment D, choć przy parkowaniu przydają się czujniki, bo opadająca linia szyb i masywne słupki potrafią ograniczać widoczność. Na trasie V60 wygląda dojrzale, a po latach nadal prezentuje się świeżo, o ile egzemplarz nie był po naprawach blacharskich robionych na szybko, bo wtedy różnice w odcieniu i spasowaniu potrafią wyjść na światło dzienne.

Wnętrze to mocny punkt V60, bo ergonomia jest logiczna, a kokpit otula kierowcę i daje wrażenie, że to samochód zaprojektowany do dłuższych dystansów. Materiały na górze deski i w miejscach dotyku są zazwyczaj przyjemne, a przyciski mają wyczuwalny skok, dzięki czemu obsługa jest intuicyjna nawet po latach. Pozycja za kierownicą jest niska jak na kombi, fotele często okazują się świetne na trasie, a regulacje pozwalają dopasować ustawienie pod wzrost i styl jazdy. Z tyłu miejsca jest wystarczająco dla rodziny, choć przez kształt dachu wysokie osoby mogą odczuć mniejszy zapas nad głową niż w bardziej pudełkowatych konkurentach. Bagażnik jest praktyczny, ale widać, że priorytetem była sylwetka, więc liczy się realne wykorzystanie przestrzeni, a nie rekord w tabelce, za to po złożeniu oparć V60 nadal robi robotę w codziennych zadaniach.

Silnik 2.0 D4 163 KM to turbodiesel nastawiony na moment i elastyczność, który najlepiej pokazuje sens w normalnej jeździe, kiedy samochód płynnie przyspiesza od niskich obrotów i nie wymaga ciągłego redukowania. W codziennym odczuciu jednostka jest wystarczająco cicha jak na diesla, szczególnie po rozgrzaniu, a charakter pracy pasuje do spokojnego, autostradowego tempa. Reakcja na gaz jest przewidywalna, choć przy gwałtownym wciśnięciu pedału czuć typową dla turbodiesla zwłokę, po czym auto zaczyna ciągnąć pewnie i równomiernie. W mieście silnik potrafi być oszczędny, ale to nie jest środowisko, w którym ten wariant jest najszczęśliwszy, bo krótkie odcinki i niedogrzanie zwiększają ryzyko problemów typowych dla nowoczesnych diesli. Na trasie D4 daje wrażenie, że V60 jedzie lekko, a wyprzedzanie nie wymaga planowania z dużym wyprzedzeniem, co w codziennym użytkowaniu jest po prostu wygodne.

Skrzynia biegów w tej wersji bywa manualna lub automatyczna, a niezależnie od konfiguracji najważniejsze jest, żeby zmiany przełożeń były płynne i bez zawahań, bo wtedy całe auto odbiera się jako dopracowane. Napęd trafia na przednią oś, a zestrojenie podwozia jest typowo volvo, czyli stabilnie, dość pewnie w zakrętach, ale bez twardej nerwowości. W mieście zawieszenie dobrze filtruje typowe nierówności, jednak na większych dziurach czuć masę auta i to, że duże felgi w bogatszych wersjach potrafią pogorszyć komfort. Na drogach szybkiego ruchu V60 jest spokojne, dobrze trzyma kierunek i nie męczy hałasem, o ile opony są sensowne, a geometria ustawiona. W długiej trasie wychodzi plus wygodnych foteli, wyciszenia i tego, że diesel nie musi kręcić się wysoko, więc auto jedzie płynnie i bez wysiłku.

Zużycie paliwa w D4 163 KM w realnym użytkowaniu jest jednym z powodów, dla których ludzie szukają tej wersji. W mieście typowe wartości mieszczą się w okolicach 6,5-7,8 l na 100 km, choć korki i krótkie odcinki potrafią podnieść wynik wyraźnie. W trasie przy spokojnym tempie da się zobaczyć 4,8-5,6 l na 100 km, natomiast na autostradzie przy wyższych prędkościach zwykle robi się 6,0-6,8 l na 100 km. Koszty eksploatacji zależą od tego, czy auto było serwisowane regularnie, bo zaniedbany diesel potrafi szybko zjeść oszczędności na paliwie przez naprawy osprzętu. W codziennym budżecie trzeba też uwzględnić opony, hamulce i zawieszenie, bo to cięższe kombi, które w ruchu miejskim potrafi zużywać elementy szybciej niż lżejszy kompakt.

Typowe problemy eksploatacyjne w tej generacji V60 z dieslem to tematy związane z układem EGR, DPF i osprzętem doładowania, szczególnie w autach jeżdżonych głównie po mieście. Zdarzają się też wycieki w okolicach dolotu i układu podciśnień, które objawiają się gorszą reakcją na gaz i nierówną pracą, a przy większych przebiegach dochodzi kwestia wtryskiwaczy i ich korekt. W zawieszeniu najczęściej wychodzą tuleje, łączniki i elementy amortyzatorów, co czuć jako stuki i pogorszenie stabilności na nierównościach. Elektronika w V60 jest rozbudowana, więc powtarzają się drobne usterki czujników, modułów komfortu i elementów odpowiedzialnych za multimedia, które bardziej irytują niż unieruchamiają auto, ale potrafią generować koszty diagnostyki. Skrzynie automatyczne wymagają regularnej obsługi olejowej, bo jazda na starym oleju często kończy się szarpaniem i przeciąganiem zmian, a wtedy naprawa robi się dużo droższa niż profilaktyka.

Serwisowo kluczowe jest trzymanie się regularnych wymian oleju i filtrów, kontrola stanu dolotu, przewodów oraz układu chłodzenia, a w dieslu także rozsądna eksploatacja, która pozwala dopalać filtr cząstek stałych. Dostępność części jest dobra, ale ceny oryginałów potrafią być wyraźnie wyższe niż w popularnych markach, dlatego wiele osób sięga po solidne zamienniki, szczególnie w zawieszeniu i hamulcach. Regularne serwisowanie ma tu realny wpływ na trwałość, bo D4 odwdzięcza się długimi przebiegami, jeśli nie jest zamęczany krótkimi odcinkami i jeśli nie odkłada się napraw drobnych nieszczelności. Przy zakupie warto patrzeć na historię obsługi, sposób użytkowania i to, czy auto ma objawy niedogrzewania, dymienia lub falowania obrotów, bo to często zwiastuje większe wydatki. Dobrym nawykiem jest też jazda próbna obejmująca miasto i szybszy odcinek, żeby ocenić, czy przy wyższych prędkościach auto jest stabilne, a skrzynia nie ma opóźnień.

Wyposażenie w V60 I bywa bardzo różne, od sensownie skonfigurowanych baz po wersje z bogatymi pakietami bezpieczeństwa, skórą, lepszym audio i adaptacyjnymi światłami, dlatego dwa egzemplarze tego samego rocznika mogą dawać zupełnie inne wrażenie. Potencjał modyfikacji istnieje, bo diesel lubi program, ale w praktyce rozsądniej jest najpierw doprowadzić serwis do porządku i upewnić się, że osprzęt jest zdrowy, bo podnoszenie momentu przy zaniedbanym układzie dolotowym kończy się problemami. Przed zakupem warto obejrzeć pracę silnika na zimno, sprawdzić, czy nie ma wycieków, ocenić stan zawieszenia na nierównościach i przejrzeć działanie wszystkich systemów komfortu, bo ich naprawy bywają czasochłonne. Dobrze jest też zwrócić uwagę na stan tarcz i klocków, bo ciężkie kombi potrafi je zużywać szybciej, szczególnie w mieście. Żeby zebrać kluczowe parametry tej wersji w jednym miejscu i ułatwić porównanie, poniżej znajduje się tabela danych technicznych.