TEST – Volvo V60 II (2018-2023) silnik 2.0 D3 turbo diesel moc 150 KM – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo V60 II z lat 2018-2023 to nowocześniejsze kombi segmentu D o wyraźnie bardziej przestronnej kabinie i innym podejściu do komfortu niż poprzednik. Ten model na rynku wtórnym interesuje osoby, które chcą świeżego auta rodzinnego, dobrze wyciszonego i pewnego na trasie, ale bez rozmiarów dużego kombi segmentu E. Diesel 2.0 D3 150 KM jest wersją dla kierowców, którzy chcą rozsądnego spalania i spokojnej elastyczności, a jednocześnie nie potrzebują topowych osiągów, bo dla nich liczy się codzienna przewidywalność i długodystansowy charakter.

Stylistycznie V60 II wygląda bardziej nowocześnie, z ostrzejszymi liniami i charakterystycznym światłem, które sprawia, że auto jest łatwe do rozpoznania. W codziennym użytkowaniu nadwozie ma dobrą widoczność w lusterkach, a proporcje kombi są bardzo udane, bo auto jest dłuższe i bardziej dojrzałe niż poprzednik, ale nadal poręczne w mieście. Jakość wykonania karoserii zwykle stoi wysoko, choć w egzemplarzach po trasach można znaleźć odpryski na masce i przodzie oraz zmęczone szkło reflektorów od piasku i soli. Warto też obejrzeć felgi i opony, bo nowoczesne V60 często jeździ na większych rozmiarach, które nie wybaczają krawężników i szybko pokazują, czy poprzedni właściciel parkował z wyczuciem.

Wnętrze V60 II jest bardziej minimalistyczne, z nowoczesnym układem i dużą rolą ekranu, ale ergonomia nadal potrafi być dobra, gdy kierowca przyzwyczai się do obsługi. Pozycja za kierownicą jest wygodna, fotele w wielu odmianach są świetne na dłuższe trasy, a kabina potrafi być naprawdę cicha, jeśli auto ma dobre opony i nie jest zaniedbane w serwisie zawieszenia. Materiały są przyjemne, choć w autach używanych intensywnie można spotkać ślady na elementach dotykowych i szybciej zużywające się powierzchnie w okolicach uchwytów. Praktyczność bagażnika jest jedną z większych zalet tej generacji, bo przestrzeń jest większa i łatwiej ją wykorzystać, a kombi realnie pomaga w codziennych obowiązkach, nie tracąc przy tym eleganckiego charakteru.

Silnik 2.0 D3 150 KM to turbodiesel nastawiony na ekonomię i spokojną elastyczność, który najlepiej czuje się w trasie i w równym tempie. W mieście daje przyjemną płynność, o ile nie oczekuje się sportowych reakcji, bo to wersja do normalnej jazdy, a nie do ciągłego gonienia. Na drogach szybkiego ruchu D3 dobrze radzi sobie z utrzymaniem prędkości przelotowej i wyprzedzaniem, ale przy pełnym obciążeniu warto planować manewry, bo to nie jest odmiana, która wciska w fotel. Kultura pracy po rozgrzaniu jest dobra, natomiast jak w każdym nowoczesnym dieslu krótkie odcinki potrafią pogorszyć zachowanie przez częstsze regeneracje i większą ilość pracy osprzętu.

W V60 II często spotyka się automatyczną skrzynię Geartronic, która przy sprawnym stanie pasuje do spokojnego charakteru D3 i pozwala jeździć płynnie w mieście. Napęd zwykle jest na przód, a prowadzenie jest pewne i stabilne, z wyraźnym nastawem na komfort i bezpieczeństwo. W mieście auto jest wygodne, choć większe gabaryty niż w poprzedniej generacji wymagają przyzwyczajenia na parkingach, a na trasie V60 II pokazuje stabilność, wyciszenie i poczucie pewnego, cięższego auta. Resorowanie zależy od kół i zawieszenia, bo większe felgi pogarszają komfort na poprzecznych nierównościach, dlatego w codziennym użytkowaniu lepiej sprawdzają się rozsądne konfiguracje niż efektowne, bardzo duże obręcze.

Spalanie w D3 150 KM potrafi być bardzo przyzwoite, jeśli auto jeździ w swoim żywiole. W mieście realnie często wychodzi 6,2-7,6 l na 100 km, w trasie 4,6-5,6 l na 100 km, a na autostradzie 5,6-6,9 l na 100 km, przy czym częste krótkie odcinki i zima potrafią podnieść wyniki zauważalnie. Koszty eksploatacji są typowe dla nowoczesnego premium, czyli paliwo to tylko część całości, bo liczy się serwis olejowy, hamulce, opony i dbałość o osprzęt diesla.

Typowe problemy eksploatacyjne w tej wersji to głównie tematy związane z nowoczesnym układem oczyszczania spalin i czujnikami. Zabrudzenia EGR, problemy z DPF przy jeździe miejskiej, usterki czujników ciśnień i temperatur, a także nieszczelności dolotu potrafią dawać spadki mocy i gorszą kulturę pracy. W autach z większym przebiegiem warto zwrócić uwagę na stan poduszek silnika i ewentualne wycieki z osprzętu, a także na pracę automatu, bo choć skrzynie są trwałe, to zaniedbanie obsługi olejowej potrafi odbić się na płynności. Zawieszenie w V60 II jest rozbudowane, więc na polskich drogach mogą zużywać się tuleje i łączniki, a elektronika, rozbudowana jak na współczesne Volvo, czasem potrafi zgłaszać błędy czujników i modułów, które wymagają diagnostyki, a nie wymiany na chybił trafił.

Serwisowo w D3 opłaca się trzymać krótszych interwałów olejowych i pilnować jakości filtrów, bo to najprostsza inwestycja w trwałość. Ważne jest też, by auto miało okazję do dłuższych przejazdów, dzięki którym regeneracje DPF nie są ciągle przerywane. Części są dostępne, ale w segmencie premium koszty potrafią zaskoczyć, gdy ktoś oczekuje poziomu budżetowego, dlatego przed zakupem lepiej sprawdzić, co było robione, niż sugerować się tylko rocznikiem. W praktyce warto sprawdzić pracę na zimno, zachowanie pod obciążeniem, historię serwisową, stan opon i hamulców oraz działanie wszystkich systemów wsparcia kierowcy, bo ich naprawy potrafią być kosztowne.

Wersje wyposażenia w V60 II różnią się mocno, więc dobrze patrzeć na fotele, reflektory, audio i pakiety bezpieczeństwa, bo to one budują wartość auta w codzienności. Potencjał modyfikacji w dieslu istnieje, ale rozsądniej jest skupić się na serwisie i zdrowym osprzęcie niż na samym podnoszeniu mocy, bo w tej generacji wiele rzeczy jest spiętych ze sobą elektronicznie i wymaga fachowej obsługi. Przed zakupem warto zwrócić uwagę, czy auto nie było wyłącznie miejskie, bo wtedy ryzyko problemów z DPF rośnie, a w trasowych egzemplarzach trzeba lepiej ocenić zużycie przodu i zawieszenia. Poniżej znajduje się tabela danych technicznych, która podsumowuje parametry tej wersji w konkretnych liczbach.