TEST – Volvo V70 II (2000-2004) silnik 2.4 T 20V turbo benzyna moc 200 KM kod B5244T – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo V70 II z roczników 2000-2004 w benzynowej wersji 2.4 T to propozycja dla tych, którzy chcą dużego kombi segmentu E, ale nie przepadają za dieslem i oczekują wyraźnie lepszej dynamiki niż w wolnossących odmianach, a jednocześnie liczą na komfort i spokój typowy dla tej marki.

Stylistyka nadwozia jest spokojna i ponadczasowa, bez udawania sportu, za to z praktycznymi detalami, które wychodzą w codziennym użyciu, jak duże szyby, sensowna linia dachu i drzwi otwierające się tak, że łatwo włożyć fotelik albo zakupy bez gimnastyki na parkingu pod marketem.

W realnym życiu liczy się też to, że V70 dobrze znosi trasy, bo karoseria jest stabilna, auto nie pływa przy podmuchach, a światła i lusterka dają poczucie kontroli; po latach warto tylko pamiętać o stanie kloszy i uszczelek, bo zaniedbania psują nie tyle wygląd, co codzienną wygodę w deszczu i po zmroku.

Wnętrze V70 II jest zbudowane pod normalne użytkowanie, z czytelnymi zegarami i przyciskami, które można obsłużyć bez odrywania wzroku od drogi, a fotele mają wygodne siedziska i oparcia, które nie męczą nawet wtedy, gdy w jeden dzień robi się długą trasę z kilkoma przystankami.

Jakość materiałów zwykle broni się mimo wieku, choć w autach jeżdżonych głównie po mieście pojawiają się przetarcia na kierownicy i gałce, a plastikowe elementy potrafią trzeszczeć na nierównościach, zwłaszcza gdy ktoś wcześniej rozbierał deskę pod montaż audio albo naprawy instalacji.

Praktyczność kabiny i bagażnika to jeden z powodów, dla których ten model trzyma popyt na rynku wtórnym, bo wózek, walizki i sprzęt sportowy wchodzą bez kombinowania, a schowki i kieszenie w drzwiach realnie mieszczą codzienne drobiazgi, zamiast udawać funkcję.

Silnik B5244T to 5-cylindrowa jednostka 2.4 turbo benzyna z 20 zaworami, która ma swój charakter, bo pracuje gładko, brzmi przyjemnie basowo i daje to wrażenie elastyczności, które w dużym kombi jest kluczowe, zwłaszcza gdy auto jedzie obciążone i nie ma czasu na redukcje co chwilę.

Reakcja na gaz jest przewidywalna, a doładowanie buduje moment w sposób, który zachęca do płynnej jazdy, bo nie ma tu nerwowego kopnięcia, tylko rosnąca siła, dzięki której włączanie się do ruchu i wyprzedzanie na krajówce jest po prostu łatwiejsze niż w słabszych odmianach.

W mieście można jeździć spokojnie, ale trzeba liczyć się z tym, że to benzyna z turbo w ciężkim aucie, więc krótkie odcinki i korki podnoszą spalanie, a największy sens ma wtedy, gdy trasy są regularne, bo po rozgrzaniu silnik pracuje kulturalnie i stabilnie, a wskazówka temperatury trzyma się wzorcowo, jeśli układ chłodzenia jest w dobrej formie.

Skrzynia bywa manualna albo automatyczna i w obu wersjach najlepiej pasuje styl jazdy nastawiony na płynność; manual daje poczucie większej kontroli, automat lepiej klei charakter rodzinnego krążownika, ale w obu przypadkach ważne jest, czy serwis był robiony na czas, bo zaniedbania w oleju i osprzęcie kończą się szarpaniem albo spadkiem kultury pracy.

Na drogach szybkiego ruchu V70 II pokazuje swoje mocne strony, bo jest stabilne, dobrze wyciszone i nie wymaga ciągłych korekt kierownicą, a przy prędkościach autostradowych silnik nie męczy, tylko utrzymuje tempo z zapasem, dzięki któremu łatwo wyjść z lewego pasa bez nerwów.

Komfort resorowania jest nastawiony na tłumienie nierówności, ale po latach trzeba liczyć się z tym, że tuleje, łączniki i amortyzatory mogą być zmęczone, a wtedy auto traci swoją spokojną naturę i pojawiają się odgłosy, które na szczęście najczęściej wynikają z typowej eksploatacji, nie z konstrukcyjnej wady.

Spalanie w mieście w praktyce często mieści się w okolicach 12-14 l na 100 km, w trasie przy spokojnym tempie da się zejść do 8-9 l na 100 km, a na autostradzie przy stałej wyższej prędkości rozsądny wynik to 10-11 l na 100 km, przy czym dużo zależy od masy na pokładzie i kondycji układu zapłonowego.

Typowe usterki tej jednostki to wycieki z okolic odmy i uszczelnień, starzenie przewodów podciśnień i dolotu, które potrafią powodować nierówną pracę i spadki mocy, a także naturalne zużycie turbosprężarki przy dużych przebiegach, zwykle poprzedzone zwiększonym poborem oleju i dymieniem pod obciążeniem.

Ważnym tematem jest też układ chłodzenia, bo w starszych egzemplarzach warto pilnować stanu chłodnicy, zbiorniczka i termostatu, a przegrzanie w silniku turbo potrafi szybko zepsuć plany; dochodzą do tego cewki i świece, które w benzynie mają realny wpływ na spalanie i kulturę pracy, więc oszczędzanie na serwisie często mści się falowaniem obrotów i błędami w sterowniku.

Skrzynie manualne zwykle są trwałe, ale sprzęgło i dwumasa to elementy, które mogą dać o sobie znać przy dynamicznej jeździe i holowaniu, a w automacie kluczowy jest stan oleju i brak objawów przeciągania biegów oraz opóźnionej reakcji na kickdown.

Serwisowo opłaca się trzymać regularne wymiany oleju, kontrolę szczelności dolotu i odmy oraz dbać o zapłon i układ paliwowy, bo wtedy silnik odwdzięcza się równą pracą i przewidywalnym zużyciem paliwa; dostępność części jest dobra, ale jakość zamienników bywa różna, więc do osprzętu turbo i elementów zapłonu lepiej podchodzić rozsądnie, zamiast szukać najtańszej opcji.

Wersje wyposażenia potrafią różnić się detalami, które robią codzienną różnicę, jak poziom wyciszenia, audio, tapicerka i klimatronik, dlatego przed zakupem warto sprawdzić działanie wszystkich funkcji, stan klimatyzacji i elektryki drzwi, a także obejrzeć podwozie pod kątem luzów i wycieków, bo w dużym kombi zaniedbania potrafią być kosztowne.

B5244T ma też potencjał do delikatnych modyfikacji, ale najwięcej daje doprowadzenie serii do formy, szczelny dolot, zdrowa turbina i sprawny zapłon, bo dopiero wtedy czuć, że to szybkie, wygodne auto rodzinne; zanim przejdzie się do liczb, poniżej znajduje się zestaw najważniejszych danych technicznych tej wersji.