TEST – Volvo V90 Cross Country (2017) silnik 2.0 turbo diesel moc 190 KM kod D4204T11 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo V90 Cross Country z rocznika 2017 to propozycja dla osób, które chcą wóz z segmentu E o sylwetce klasycznego kombi, ale z prześwitem i detalami sugerującymi gotowość na gorsze drogi. To auto celuje w kierowców robiących dużo kilometrów, wożących rodzinę i bagaże, a jednocześnie oczekujących spokoju w kabinie oraz wrażenia solidności, które na rynku wtórnym bywa ważniejsze niż sportowe emocje. Wersja Cross Country kusi tym, że wygląda bardziej terenowo niż standardowe V90, a jednocześnie zachowuje elegancję i jest często dobrze doposażona, dlatego używane egzemplarze budzą spore zainteresowanie mimo wyższych cen.

Z zewnątrz Cross Country najłatwiej rozpoznać po plastikowych osłonach nadkoli, dodatkowych nakładkach na progi i zderzakach, które w codziennym użytkowaniu naprawdę mają sens, bo chronią lakier w parkingowej dżungli. Proporcje są długie i bardzo spokojne, z wyraźnie zaznaczoną linią maski i pionowym tyłem, co daje wrażenie masywności bez krzykliwości. W mieście ten samochód robi wrażenie dużego, ale uporządkowanego stylistycznie, a charakterystyczne tylne lampy ciągnące się w górę klapy bagażnika poprawiają widoczność auta po zmroku i sprawiają, że łatwo je rozpoznać w lusterku.

Jakość spasowania elementów nadwozia zwykle trzyma poziom, a drzwi zamykają się ciężko i pewnie, co buduje poczucie solidności. Trzeba jednak pamiętać, że to auto lubi łapać drobne ślady parkingowe na dużych powierzchniach drzwi, a szerokie nadkola i duże felgi kuszą, by podjechać za blisko krawężnika. W codziennym użytkowaniu docenia się też wysoko poprowadzoną linię bocznych szyb, bo wnętrze mniej się nagrzewa, ale z drugiej strony cofanie w ciasnych miejscach wyraźnie pokazuje, jak ważne są sprawne czujniki i kamera.

Kabina jest typowo skandynawska, czyli prosta w formie, jasna w odbiorze i nastawiona na komfort. Fotele potrafią być świetne na długich trasach, z szerokim zakresem regulacji i sensownym podparciem, a kierownica pozwala znaleźć pozycję zarówno dla wyższych, jak i niższych kierowców. Materiały na górze deski i na boczkach drzwi zazwyczaj wyglądają dobrze nawet po latach, choć w egzemplarzach intensywnie eksploatowanych potrafią pojawić się wytarcia na przyciskach i połyskujące elementy dekoracyjne. Centralny ekran jest wygodny, ale w zimie i po nocy na mrozie bywa, że reakcje są wolniejsze, a przy krótkich przejazdach irytuje konieczność kilku kliknięć, żeby szybko zmienić ustawienia ogrzewania.

Praktyczność V90 Cross Country stoi na wysokim poziomie, bo bagażnik ma regularny kształt i niski próg jak na tak duże auto, a oparcia składają się równo, co przydaje się przy przewożeniu dłuższych przedmiotów. Z tyłu jest dużo miejsca na nogi, a szerokość kanapy pozwala jechać w trójkę, choć środkowe miejsce najlepiej traktować awaryjnie na krótsze dystanse. W trasie docenia się wyciszenie, które pozwala rozmawiać bez podnoszenia głosu, a przy prędkościach autostradowych do kabiny dociera raczej jednostajny szum opon niż wycie wiatru, o ile uszczelki i szyby są w dobrej kondycji.

Silnik 2.0 turbo diesel o mocy 190 KM z kodem D4204T11 to czterocylindrowa jednostka z rodziny Drive-E, nastawiona na moment obrotowy i elastyczność. W praktyce nie jest to motor, który zachęca brzmieniem, ale potrafi pracować kulturalnie, szczególnie po rozgrzaniu, a w codziennym ruchu najważniejsze jest to, że reaguje pewnie w średnim zakresie obrotów. Przy spokojnej jeździe po mieście można odnieść wrażenie, że auto jest lżejsze niż sugerują gabaryty, bo moment w okolicach środka obrotomierza pozwala płynnie włączać się do ruchu bez nerwowego wciskania gazu. Przy mocniejszym przyspieszaniu słychać typowy dieselowy ton, ale nie jest to hałas męczący, o ile układ dolotowy i wydechowy są szczelne, a poduszki silnika nie są już zmęczone.

W większości egzemplarzy spotyka się automatyczną skrzynię 8-biegową, która potrafi pracować bardzo gładko, jeśli ma regularnie wymieniany olej i nie była katowana ciągłym szarpaniem w korkach. W mieście skrzynia lubi szybko wrzucać wyższe przełożenia, co sprzyja spalaniu, ale czasem daje wrażenie lekkiej zwłoki przy nagłym wciśnięciu gazu, zwłaszcza gdy auto jedzie spokojnie i nagle trzeba przyspieszyć. Na trasie i na autostradzie ten zestaw napędowy pokazuje swoje mocne strony, bo obroty są niskie, a wyprzedzanie przy prędkościach przelotowych odbywa się bez zbędnego hałasu i bez wrażenia, że silnik pracuje na granicy możliwości.

Cross Country zwykle ma napęd na 4 koła, co w zimie i na mokrym asfalcie daje bardzo pewne prowadzenie, ale trzeba pamiętać, że to nie jest auto do ciężkiego terenu. W codziennej eksploatacji różnicę robi prześwit i osłony, bo łatwiej przejechać przez wyjeżdżone osiedlowe drogi, wysokie krawężniki i zaspę po odśnieżaniu. Zawieszenie jest zestrojone bardziej komfortowo niż sportowo, więc auto lubi połykać nierówności, choć duże felgi i niskie opony potrafią pogorszyć wrażenia na poprzecznych łączeniach i dziurawych ulicach. Układ kierowniczy jest precyzyjny jak na rodzinne kombi, ale to wciąż duży samochód, więc ciasne zakręty pokonuje z większym spokojem niż zadziornością.

Spalanie w tej wersji realnie zależy od stylu jazdy i od tego, czy auto porusza się głównie w krótkich odcinkach. W mieście, szczególnie zimą i przy częstych postojach, trzeba liczyć się z wynikiem około 7,5 do 9,0 l na 100 km, bo diesel z filtrem cząstek stałych i układem oczyszczania spalin nie lubi ciągłego niedogrzania. W trasie przy spokojnym tempie można zejść do około 5,5 do 6,5 l na 100 km, a na autostradzie przy stałej szybkiej jeździe wynik zwykle rośnie do około 6,8 do 7,8 l na 100 km. Do kosztów codziennych warto doliczyć opony w większym rozmiarze, droższe hamulce i fakt, że to auto zachęca do trzymania wysokiego standardu serwisowego, bo zaniedbania szybko mszczą się rachunkami.

Typowe problemy eksploatacyjne w V90 Cross Country z tym dieslem najczęściej dotyczą osprzętu i układów emisji, a nie samego bloku silnika. Użytkownicy narzekają na zapychający się filtr DPF przy jeździe głównie miejskiej, na kaprysy układu EGR oraz na elementy związane z SCR, jeśli samochód ma AdBlue i ktoś lekceważy jakość płynu lub dopuszcza do krystalizacji w przewodach. Zdarzają się też wycieki w okolicach układu dolotowego i intercoolera, które objawiają się spadkiem elastyczności i komunikatami o błędach doładowania. W elektronice potrafią pojawić się drobne usterki czujników, modułów komfortu i sporadyczne problemy z multimediami, a w autach jeżdżących po słabych drogach można spotkać luzy w elementach zawieszenia i szybciej zużywające się łączniki stabilizatora.

Trwałość skrzyni automatycznej i napędu na 4 koła w dużej mierze zależy od serwisu, a w praktyce oznacza to regularną wymianę oleju w skrzyni oraz obsługę elementów przeniesienia napędu. W wielu autach pomaga też profilaktyczne dbanie o układ chłodzenia i czystość układu dolotowego, bo przegrzewanie i zaniedbany olej to prosta droga do kosztownych napraw. Części są dostępne, ale oryginalne potrafią kosztować zauważalnie więcej niż w popularnych autach segmentu C, dlatego przy zakupie warto mieć rezerwę budżetową na start, nawet jeśli egzemplarz wygląda na zadbany i ma historię serwisową.

Wersje wyposażenia potrafią się mocno różnić, a na rynku wtórnym opłaca się szukać aut z adaptacyjnymi światłami, dobrej klasy audio, podgrzewaniem i wentylacją foteli oraz pełnym pakietem asystentów, bo to właśnie te elementy tworzą codzienny komfort. Cross Country kusi też potencjałem modyfikacji, ale tu rozsądek wygrywa, bo obniżanie prześwitu czy zakładanie ekstremalnych felg psuje to, co jest największą zaletą tej odmiany, czyli uniwersalność. Przed zakupem trzeba zwrócić uwagę na stan zawieszenia, równomierność zużycia opon, działanie napędu 4×4, historię obsługi skrzyni, a także na to, czy auto regularnie jeździło w trasach, bo diesle lubią taki tryb życia. Warto też przejrzeć logikę działania systemów multimedialnych i klimatyzacji, bo naprawy elektroniki bywają czasochłonne.

Jeżeli chcesz szybko uporządkować najważniejsze informacje i porównać konkretny egzemplarz z tym, co powinno znaleźć się w tej wersji, pomocna będzie poniższa tabela z danymi technicznymi, która zbiera kluczowe parametry i typowe słabe punkty.