TEST – Volvo V90 II (2016-2023) silnik 2.0 D4 16V turbo diesel moc 190 KM kod D4204T20 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo V90 drugiej generacji z lat 2016-2023 to jedno z tych kombi segmentu E, które kupuje się po to, by wreszcie jeździć spokojnie i wygodnie, a nie walczyć z autem. Na rynku wtórnym model często wybierają osoby robiące długie trasy, wożące rodzinę lub sprzęt do pracy i oczekujące wysokiej jakości wyciszenia oraz bezpieczeństwa. Wersja z dieslem 2.0 D4 o mocy 190 KM i kodzie D4204T20 jest popularna, bo to kompromis między osiągami a ekonomią, a jednocześnie wariant, który nie sprawia wrażenia słabego nawet wtedy, gdy auto jest mocno załadowane i jedzie autostradą w stałym tempie.

Stylistycznie V90 II ma bardzo czyste linie i długie proporcje, które sprawiają, że auto wygląda drożej, niż sugeruje metka wielu konkurentów na rynku wtórnym. W codziennym użytkowaniu docenia się też praktyczne detale, takie jak duże lusterka i czytelne światła, choć gabaryty wymagają czujności na ciasnych parkingach. Lakier na dużych płaszczyznach potrafi łapać mikrorysy, a zderzaki i dolne elementy łatwo zbierają ślady od krawężników, szczególnie gdy ktoś jeździ głównie po mieście. Widoczność do przodu jest dobra, natomiast tył i szerokie słupki sprawiają, że sprawne czujniki parkowania i kamera są ważne, bo bez nich łatwo o drobną przygodę parkingową.

Wnętrze jest stworzone pod komfort, a nie pod sportowe wrażenia, co w tej klasie jest dla wielu osób dokładnie tym, czego oczekują. Pozycja za kierownicą jest wygodna, fotele często mają świetne podparcie i długie siedzisko, a w trasie docenia się to, że kabina nie męczy hałasem. Materiały w miejscach dotyku zwykle wypadają bardzo dobrze, choć w autach o dużych przebiegach widać zużycie na kierownicy, na boczku fotela i na elementach, które są często dotykane. Centrum dowodzenia to ekran, który odpowiada za wiele funkcji, więc ważne jest, by w konkretnym egzemplarzu działał płynnie i bez zawieszeń, bo to wpływa na komfort codziennego użytkowania bardziej niż pojedyncze bajery w wyposażeniu.

Praktyczność V90 II jest bardzo mocna, bo bagażnik ma regularny kształt, a po złożeniu oparć powstaje duża przestrzeń ładunkowa, którą łatwo wykorzystać. W codziennym życiu docenia się też szeroki otwór załadunku i to, że duże walizki czy wózek nie wymagają akrobacji. Z tyłu jest dużo miejsca na nogi, a na dłuższych trasach pasażerowie czują się jak w aucie klasy wyższej, szczególnie gdy egzemplarz ma dodatkowe udogodnienia, takie jak podgrzewanie czy rozbudowana klimatyzacja. Wyciszenie stoi na wysokim poziomie, choć na chropowatym asfalcie da się usłyszeć opony, zwłaszcza jeśli auto ma szeroki, bardziej sportowy komplet.

Silnik 2.0 D4 o kodzie D4204T20 to czterocylindrowy diesel z rodziny Drive-E, który oferuje 190 KM i solidny moment obrotowy, przez co duże kombi nie sprawia wrażenia ociężałego. W codziennej jeździe najbardziej czuć elastyczność, bo auto chętnie przyspiesza z prędkości miejskich i dobrze radzi sobie przy wyprzedzaniu bez konieczności ciągłego kręcenia obrotów. Kultura pracy jest przyzwoita, choć to wciąż diesel, więc na zimno potrafi być twardszy w brzmieniu, a dopiero po rozgrzaniu robi się bardziej aksamitny. Reakcja na gaz jest przewidywalna, a jeśli układ dolotowy i doładowanie są szczelne, silnik daje spójne, równe przyspieszenie bez dziwnych przerw i falowania mocy.

W praktyce często spotyka się automatyczną skrzynię 8-biegową, która w V90 pasuje idealnie, bo pozwala utrzymać niskie obroty i płynną jazdę. W mieście skrzynia potrafi pracować bardzo gładko, choć przy dynamicznym wciśnięciu gazu czasem pojawia się chwila namysłu, zanim dobierze odpowiednie przełożenie, co jest typowe dla nastawienia na ekonomię. Na trasie i autostradzie zestaw D4 z automatem jest bardzo przekonujący, bo auto jedzie stabilnie, obroty są niskie, a wyprzedzanie odbywa się bez wrażenia wysiłku. Napęd bywa przedni lub 4×4 w zależności od konfiguracji, przy czym w codziennej jeździe przedni napęd jest wystarczający, a wersje z 4×4 kuszą pewnością na mokrym i zimą, ale wymagają konsekwentniejszego serwisu elementów przeniesienia napędu.

Prowadzenie V90 II to stabilność i komfort, a nie sportowe cięcie zakrętów, co w praktyce jest ogromnym plusem na długich dystansach. Auto spokojnie wybiera nierówności, a długi rozstaw osi pomaga w płynnym pokonywaniu fal i łączeń. W mieście zawieszenie jest wygodne, ale trzeba pamiętać, że masa auta robi swoje, więc na kiepskich drogach szybciej mogą zużywać się tuleje i łączniki. Układ kierowniczy jest lekki i przewidywalny, co ułatwia manewrowanie, ale nie daje tak ostrego czucia jak w autach stricte dynamicznych, za to pozwala jechać bez zmęczenia w trasie.

Spalanie w D4 190 KM potrafi być bardzo rozsądne, jeśli auto jeździ w swoim żywiole, czyli w trasie. W mieście, szczególnie zimą i przy krótkich odcinkach, realne zużycie zwykle wynosi około 7,0 do 8,8 l na 100 km, bo diesel z układami oczyszczania spalin nie lubi niedogrzania i częstych postojów. W trasie przy spokojnym tempie można uzyskać około 5,0 do 6,0 l na 100 km, a na autostradzie przy stałej szybkiej jeździe typowe wartości mieszczą się w okolicach 6,2 do 7,4 l na 100 km. Koszty eksploatacji obejmują też serwis olejowy, filtry, hamulce i opony, które w dużym kombi są zauważalnie droższe niż w autach kompaktowych.

Typowe problemy eksploatacyjne w tej wersji najczęściej dotyczą układów emisji i osprzętu, a nie samego bloku silnika. Przy jeździe miejskiej rośnie ryzyko kłopotów z DPF, a objawy potrafią zacząć się od częstszych regeneracji, wzrostu spalania i komunikatów o błędach. Zdarzają się problemy z EGR, z czujnikami ciśnienia doładowania i temperatury spalin, a w autach z układem SCR mogą pojawić się usterki czujników i elementów dozowania, jeśli ktoś długo ignoruje komunikaty lub leje przypadkowy płyn. W elektronice spotyka się sporadyczne tematy z multimediami, kamerą cofania i czujnikami parkowania, a w zawieszeniu typowe dla ciężkiego auta zużycie elementów gumowo-metalowych.

Wymagania serwisowe w D4 są dość jasne, bo kluczem jest regularny olej, dobre paliwo i unikanie ciągłej jazdy na zimno. W automacie bardzo pomaga profilaktyczna wymiana oleju, bo poprawia kulturę pracy i zmniejsza ryzyko szarpnięć po latach. Dostępność części jest dobra, ale ceny potrafią być wyższe, dlatego przy zakupie używanego V90 warto założyć budżet na start, obejmujący przegląd olejowy, filtry, kontrolę hamulców i ocenę stanu zawieszenia. Regularne serwisowanie ma realny wpływ na trwałość, bo ogranicza problemy z sadzą, utrzymuje czystość układu dolotowego i pomaga zachować stabilne parametry pracy silnika.

Wyposażenie potrafi być bardzo różne, więc na rynku wtórnym opłaca się szukać egzemplarzy z dobrymi światłami, komfortowymi fotelami, porządnym audio i pakietem asystentów, bo to te elementy robią największą różnicę w codziennej jeździe. Potencjał modyfikacji istnieje, ale w praktyce najlepszą modyfikacją jest utrzymanie auta w idealnym stanie technicznym, dobra geometria i sensowny dobór opon. Przed zakupem warto sprawdzić historię serwisową, stan DPF i EGR, pracę skrzyni po rozgrzaniu, działanie wszystkich systemów wspomagających oraz zużycie wnętrza, bo przebieg w autach flotowych bywa wysoki, a kosmetyka potrafi maskować intensywną eksploatację.

Jeżeli chcesz mieć szybki punkt odniesienia przy oględzinach i weryfikacji ogłoszenia, poniżej znajduje się tabela z danymi technicznymi i z typowymi usterkami, które najczęściej przewijają się w codziennym użytkowaniu tej wersji.