TEST – Volvo XC60 I (2008-2013) silnik 2.4 D5 turbo diesel moc 185 KM kod D5244T10 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo XC60 I z lat 2008-2013 jest jednym z tych SUV-ów premium, które wciąż mają mocny popyt na rynku wtórnym, bo oferują wysoki komfort i poczucie bezpieczeństwa bez przesadnie skomplikowanej, futurystycznej elektroniki. Dla wielu osób to auto do codziennej pracy, rodzinnych wyjazdów i długich tras, gdzie liczy się stabilność oraz wygoda, a nie sportowe ambicje. Wariant 2.4 D5 o mocy 185 KM z kodem D5244T10 jest często wybierany przez kierowców, którzy jeżdżą dużo poza miastem i chcą mocniejszego, bardziej elastycznego diesla, ale nadal z charakterystycznym pięciocylindrowym brzmieniem oraz kulturą pracy Volvo.

Z zewnątrz XC60 I wygląda solidnie i dojrzale, a linia nadwozia jest na tyle uniwersalna, że po latach nie sprawia wrażenia przestarzałej. W codziennym użytkowaniu auto dobrze znosi miejską eksploatację, choć warto patrzeć na stan dolnych plastików, progów i narożników zderzaków, bo to miejsca najbardziej narażone na otarcia. Wrażenie jakości budują też grube uszczelki i ciężkie drzwi, które po zamknięciu dają poczucie, że wszystko jest zrobione porządnie. Jeśli egzemplarz ma oryginalne lampy w dobrym stanie, przód auta nadal prezentuje się świeżo, a nocą widać różnicę w jakości światła względem tańszych konstrukcji.

Widoczność z fotela kierowcy jest typowa dla SUV-a, czyli do przodu jest bardzo dobrze, a na boki pomaga duża powierzchnia szyb i luster. Tylna część nadwozia jest masywna, więc cofanie bez czujników bywa męczące, zwłaszcza w ciasnych parkingach podziemnych. Na trasie ważne jest to, że auto jest stabilne i nie robi nerwowych ruchów na koleinach, o ile zawieszenie jest w dobrym stanie i nie ma zużytych tulei. W dłuższej perspektywie użytkownicy chwalą też odporność na skrzypienie, bo kabina zwykle nie zmienia się w pudło rezonansowe, jeśli auto nie było rozbierane po nieudanych naprawach blacharskich.

Wnętrze XC60 jest zaprojektowane z naciskiem na ergonomię, więc po krótkim czasie wszystko staje się intuicyjne. Materiały w wielu wersjach wyposażenia potrafią robić bardzo dobre wrażenie, szczególnie gdy trafi się zadbana skóra i dobrze zachowane przyciski bez wytartych symboli. Pozycja za kierownicą jest wysoka, ale można ją ustawić tak, by nie siedzieć jak na stołku, tylko bardziej w naturalnej, lekko otulonej pozycji. Największą różnicę w komforcie robią fotele, bo są wygodne na długich trasach i dobrze podpierają plecy, co po kilku godzinach jazdy wychodzi na plus bardziej niż efektowne dodatki.

Praktyczność kabiny jest mocną stroną, bo schowków jest sporo, a bagażnik ma użyteczny kształt i sensowną pojemność w codziennym życiu. W trasie łatwo docenić też wyciszenie, bo przy stałej prędkości w kabinie jest spokojnie, o ile opony są w dobrej kondycji i nie ma łożysk, które zaczynają nucić. Z tyłu miejsca wystarcza dla rodziny, choć tunel środkowy ogranicza komfort trzeciej osoby, co jest częste w autach z napędem na cztery koła. Jeśli auto ma roletę, siatki i dodatkowe mocowania, to pomaga utrzymać porządek przy wyjazdach, gdzie bagaż potrafi żyć własnym życiem.

Silnik 2.4 D5 185 KM daje XC60 przyjemne poczucie siły w średnim zakresie, czyli tam, gdzie używa się auta najczęściej. Pięciocylindrowy diesel ma charakterystyczną barwę, ale przy rozgrzaniu pracuje równo i w trasie potrafi być bardzo kulturalny. W mieście auto rusza bez wysiłku, a przyspieszanie do prędkości przelotowych jest płynne, bez nerwowego szukania mocy. Na drogach szybkiego ruchu widać, że ten silnik lubi długie przeloty, bo elastyczność ułatwia wyprzedzanie, a przy stałej prędkości obroty nie są męczące, jeśli skrzynia i napęd są w dobrej kondycji.

W praktyce wiele egzemplarzy ma automat Geartronic i to on najlepiej pasuje do charakteru XC60, ale pod warunkiem regularnego serwisu olejowego. Przy zadbanej skrzyni zmiany biegów są miękkie, a w korku auto zachowuje się spokojnie i przewidywalnie. Napęd AWD zwiększa pewność w deszczu i zimą, jednak wymaga świadomości, że to układ, który też ma swoje czynności obsługowe, a zaniedbania potrafią skończyć się szarpaniem lub hałasem. Zawieszenie jest komfortowe, dobrze wybiera dziury i progi, a prowadzenie jest bardziej bezpieczne niż sportowe, co w tej klasie i tak zwykle okazuje się zaletą na co dzień.

Spalanie w D5 185 KM jest rozsądne jak na masę i gabaryty auta, ale zależy od stylu jazdy i trasy. W mieście typowe wartości to 9-11 l na 100 km, szczególnie zimą i na krótkich odcinkach, gdzie diesel nie ma idealnych warunków. W spokojnej trasie można utrzymać 6,5-7,5 l na 100 km, a na autostradzie realne jest 8-9,5 l na 100 km przy normalnym tempie. Koszty eksploatacji obejmują też opony, hamulce i serwis, więc oszczędność na paliwie nie powinna usypiać czujności, bo w SUV-ie premium wszystko ma większy rozmiar i swoją cenę.

Wśród znanych usterek tej wersji powtarzają się tematy typowe dla diesli, czyli zabrudzenia dolotu i EGR przy jeździe miejskiej, nieszczelności przewodów, a przy dużych przebiegach zużycie osprzętu turbosprężarki. Wtryskiwacze i elementy układu paliwowego zwykle są trwałe, ale nie lubią kiepskiego paliwa i zaniedbanych filtrów. W samym aucie często wychodzą sprawy zawieszenia, czyli tuleje wahaczy, łączniki stabilizatora i amortyzatory, bo masa XC60 robi swoje, a drogi nie zawsze są łaskawe. Elektronika potrafi płatać figle, gdy akumulator jest słaby albo auto miało wilgoć w złączach, więc stan instalacji i ładowania ma większe znaczenie, niż wielu kupujących zakłada.

Serwisowo najlepiej działa podejście regularne, czyli częsta wymiana oleju w silniku, dbałość o filtrację i kontrola wycieków zanim staną się problemem. Części są dostępne, ale warto celować w jakość, bo słabe zamienniki w zawieszeniu lub hamulcach szybko psują komfort. Przed zakupem trzeba sprawdzić pracę silnika na zimno i po rozgrzaniu, ocenić, czy auto nie ma opóźnionej reakcji na gaz, czy skrzynia nie szarpie i czy nie ma nietypowych dźwięków z napędu. Dobrze też obejrzeć auto od spodu, bo wycieki, luzy i stan osłon podwozia potrafią wiele powiedzieć o tym, jak było traktowane. Poniżej znajduje się podsumowanie danych technicznych tej odmiany, które domyka obraz w sposób uporządkowany.