TEST – Volvo XC60 I FL (2014-2016) silnik 2.0 D3 turbo diesel moc 136 KM kod D5204T3 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo XC60 I po liftingu z lat 2014-2016 to jeden z tych SUV-ów segmentu D, które na rynku wtórnym budzą zaufanie spokojną stylistyką, reputacją bezpieczeństwa i codzienną użytecznością, a wersja 2.0 D3 o mocy 136 KM jest celowana w kierowców szukających oszczędnego, rozsądnie dynamicznego auta do miasta, tras i rodzinnych wyjazdów bez wrażenia, że każda podróż kosztuje fortunę.

Po lifcie XC60 wygląda dojrzalej dzięki odświeżonym detalom przodu i oświetlenia, ale wciąż zachowuje charakter klasycznego Volvo, czyli proporcje są masywne, linia boczna prosta, a całość nie próbuje udawać sportu na siłę; w codziennym użytkowaniu docenia się wysoką pozycję za kierownicą, duże lusterka i fakt, że nadwozie mimo gabarytów nie jest kłopotliwe do wyczucia podczas manewrów.

Jakość wykonania karoserii zwykle trzyma poziom, choć używane egzemplarze często zdradzają autostradowe życie wypiaskowanym przodem i zmęczonymi kloszami, a na listwach i uszczelkach widać, czy auto było regularnie pielęgnowane; w tym modelu warto też zwracać uwagę na stan szyb, bo duża powierzchnia szkła jest atutem widoczności, ale zaniedbane pióra i uszczelki potrafią szybko zamienić to w irytujące szumy i zacieki.

Wnętrze XC60 po liftingu ma przyjemny, uporządkowany klimat, a konsola środkowa z charakterystycznym układem przycisków nadal jest czytelna i po kilku dniach użytkowania obsługuje się ją odruchowo; na co dzień liczy się też to, że fotele mają dobry profil i długodystansowy komfort, a zakres regulacji pozwala znaleźć właściwą pozycję zarówno niższym, jak i wyższym kierowcom.

Materiały w większości dobrze znoszą czas, choć w autach mocno eksploatowanych pojawiają się przetarcia na boczkach foteli, kierownicy i przyciskach, a drobne trzaski plastików na nierównościach często wynikają z wieku i wcześniejszych demontaży elementów wykończenia; praktyczność kabiny jest solidna, bo schowki są użyteczne, a na tylnej kanapie da się wygodnie usadzić pasażerów, natomiast bagażnik jest wystarczająco foremny, by przyjąć wózek, walizki i codzienne zakupy bez upychania na siłę.

Silnik 2.0 D3 o kodzie D5204T3 to 4-cylindrowy diesel z turbodoładowaniem i wtryskiem common rail z rodziny jednostek Drive-E, który w tej odmianie jest nastawiony na ekonomię i równą pracę, a w praktyce najlepiej czuje się przy płynnym przyspieszaniu, kiedy moment obrotowy pojawia się wcześnie i pozwala sprawnie włączyć się do ruchu bez kręcenia silnika wysoko.

W mieście ten motor zachęca do spokojnej jazdy na fali momentu, a w trasie potrafi utrzymać stałe tempo bez męczącego hałasu, o ile auto ma sprawne wyciszenie i kompletne nadkola; reakcja na gaz jest przewidywalna, choć przy wyprzedzaniu z pełnym obciążeniem nie ma tu takiego zapasu jak w mocniejszych D4, dlatego sensowniej planować manewry i korzystać z redukcji, niż oczekiwać natychmiastowego zrywu przy każdej prędkości.

Skrzynia biegów w tym roczniku występowała jako manualna 6-biegowa albo automatyczna, a niezależnie od wyboru XC60 preferuje płynność, bo wtedy najlepiej układa się komfort jazdy; przeniesienie napędu najczęściej jest na przód, co w codziennym użytkowaniu jest przewidywalne i tanie w utrzymaniu, a zawieszenie nastawione na komfort dobrze radzi sobie z typowymi nierównościami miasta, choć na dużych felgach potrafi przenieść w kabinę twardsze uderzenia na poprzecznych łączeniach.

Zużycie paliwa w realnym życiu zwykle układa się rozsądnie, ale zależy od stylu jazdy i warunków, bo w mieście z korkami i krótkimi odcinkami częściej widuje się okolice 7.5-8.5 l na 100 km, w trasie przy spokojnym tempie można zejść do 5-6 l na 100 km, a na autostradzie przy stałej wyższej prędkości typowy wynik to 6.5-7.5 l na 100 km; do kosztów codziennych trzeba doliczyć opony i hamulce, bo masa SUV-a robi swoje, a różnice w cenach między budżetowymi a sensownymi markami potrafią być odczuwalne.

Wśród powtarzalnych tematów eksploatacyjnych pojawiają się kwestie układu EGR, zapychania DPF przy jeździe głównie miejskiej i krótkich odcinkach, a także drobne nieszczelności dolotu lub osprzętu, które objawiają się spadkiem mocy i większym spalaniem; zdarzają się też problemy z klapami i przewodami podciśnienia, czujnikami ciśnienia doładowania oraz elementami sterowania temperaturą pracy, co najczęściej wychodzi w postaci nierównej pracy, komunikatów błędów i słabszej reakcji na gaz.

Zawieszenie w XC60 jest trwałe, ale po latach typowe są luzy w tulejach, łącznikach stabilizatora i zużycie amortyzatorów, a w autach jeżdżących po kiepskich drogach dochodzą łożyska kół i elementy tylnego zawieszenia; elektronika zwykle nie robi dramatu, jednak warto sprawdzić działanie klimatyzacji, czujników parkowania, modułów drzwi i multimediów, bo drobne usterki potrafią być kosztowne głównie przez diagnostykę i robociznę.

Serwisowo kluczowe jest regularne wymienianie oleju i filtrów, pilnowanie jakości paliwa oraz dbanie o warunki pracy DPF, czyli trasy pozwalające na dopalanie, a także kontrola szczelności układu dolotowego i stanu osprzętu; przy zakupie na rynku wtórnym warto obejrzeć auto na podnośniku, sprawdzić historię obsługi, posłuchać pracy silnika na zimno i na ciepło oraz wykonać jazdę z wyższym obciążeniem, żeby wychwycić wahania mocy i ewentualne szarpnięcia skrzyni.

Różnice w wyposażeniu między egzemplarzami są spore, dlatego opłaca się szukać sztuki z realnie działającymi dodatkami, a nie tylko bogatą listą w ogłoszeniu, oraz ocenić, czy samochód ma komfortowe fotele, sensowne nagłośnienie i komplet systemów, które faktycznie ułatwiają codzienność; ten wariant silnikowy nie jest wyborem dla osób oczekujących sportu, ale dla kierowców, którzy chcą spokojnego, przewidywalnego SUV-a z rozsądnymi kosztami i dobrą praktycznością.

Aby domknąć obraz tej wersji i mieć wszystkie liczby w jednym miejscu, poniżej znajduje się zestaw danych technicznych odpowiadających odmianie XC60 I FL z silnikiem D5204T3.