TEST – Volvo XC60 I FL (2014-2016) silnik 2.0 D4 turbo diesel moc 190 KM kod D5204T8 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo XC60 I FL z lat 2014-2016 w wersji 2.0 D4 190 KM to jeden z najbardziej poszukiwanych wariantów, bo oferuje wyraźnie lepszą dynamikę niż słabsze odmiany, a nadal trzyma rozsądne spalanie i zapewnia komfort codziennego SUV-a segmentu D, który dobrze sprawdza się zarówno w mieście, jak i na długich trasach.

Po liftingu samochód prezentuje się dojrzale i nowocześnie, a jego styl jest na tyle ponadczasowy, że nawet dziś nie wygląda jak relikt poprzedniej epoki; w realnym użytkowaniu docenia się dobrą widoczność, wysoką pozycję i to, że XC60 nie jest przesadnie szerokie jak na SUV-a, więc da się nim normalnie funkcjonować w mieście, choć wciąż warto mieć sprawne czujniki parkowania, bo długość i wysokość robią swoje.

Nadwozie jest solidne, ale przy zakupie warto zwracać uwagę na historię napraw blacharskich, bo wiele aut jeździło w trasach i miało kontakt z kamieniami, a różnice w odcieniu lakieru i nierówne szczeliny potrafią zdradzić naprawy po stłuczkach; z praktycznych rzeczy liczy się też stan kloszy i wycieraczek, bo w Volvo dużo jeździ się po zmroku i w deszczu, a zaniedbania szybko wychodzą w komforcie prowadzenia.

W kabinie XC60 wita spokojem i ergonomią, a fotele są jednym z najmocniejszych punktów, bo zapewniają wygodę zarówno na krótkich odcinkach, jak i po kilku godzinach jazdy; materiały są przyjemne w dotyku, a zużycie wnętrza najczęściej dotyczy elementów eksploatowanych, takich jak kierownica, przyciski i boczki foteli, więc stan tych detali pomaga ocenić, czy przebieg jest realny.

Praktyczność jest bardzo dobra, bo bagażnik ma sensowny kształt, a tylna kanapa daje normalną przestrzeń dla pasażerów, dzięki czemu XC60 nie jest tylko stylowym SUV-em, ale faktycznie spełnia rolę rodzinnego auta, które potrafi przewieźć sprzęt, zakupy i bagaże bez kompromisów.

Silnik D5204T8 to 4-cylindrowy diesel 2.0 Drive-E z turbodoładowaniem i wtryskiem common rail, który w wersji 190 KM daje wyraźnie lepszą elastyczność i reakcję na gaz, a w praktyce oznacza to swobodniejsze wyprzedzanie, łatwiejsze utrzymanie tempa na autostradzie i mniejsze poczucie, że SUV walczy z oporem powietrza przy wyższych prędkościach.

W mieście mocny diesel pozwala jeździć bardzo spokojnie, bo moment obrotowy ułatwia płynne ruszanie i włączanie się do ruchu, natomiast na trasie czuć, że silnik ma zapas i nie trzeba go męczyć; kultura pracy jest typowa dla nowoczesnego diesla, czyli na zimno słychać charakterystyczne odgłosy, ale po rozgrzaniu motor pracuje równo i nie dominuje w kabinie, jeśli poduszki i osprzęt są w dobrym stanie.

Skrzynia biegów często jest automatyczna i dobrze pasuje do charakteru tego auta, pod warunkiem że pracuje płynnie i ma historię obsługi, bo zaniedbany olej potrafi z czasem pogorszyć kulturę zmiany przełożeń; napęd w wielu egzemplarzach jest na przód, co sprzyja spalaniu i prostszej obsłudze, a zawieszenie nastawione na komfort dobrze filtruje codzienne nierówności, choć zużyte tuleje i łączniki potrafią odezwać się stukami przy poprzecznych nierównościach.

Na drogach szybkiego ruchu XC60 z D4 190 KM zachowuje się jak dojrzały krążownik, stabilny, przewidywalny i pewny, a przy wyższych prędkościach nie ma wrażenia ciągłego wysiłku silnika; prowadzenie jest bezpieczne i neutralne, z naciskiem na spokój, a nie na sport, co w codziennym użytkowaniu bywa zaletą, bo samochód nie prowokuje do nerwowej jazdy.

Spalanie w praktyce potrafi być bardzo przyzwoite jak na moc i gabaryty, ale wymaga sprawnego osprzętu, bo w mieście z korkami typowo widać 7.5-9.2 l na 100 km, w trasie 5-6 l na 100 km, a na autostradzie przy stałej wyższej prędkości 6.8-8 l na 100 km; koszty eksploatacji obejmują też hamulce i opony, które w mocniejszej wersji potrafią zużywać się szybciej, jeśli styl jazdy jest dynamiczny.

Najczęściej powtarzające się problemy to DPF i EGR przy eksploatacji typowo miejskiej, nieszczelności dolotu i przewodów, które powodują spadki mocy i większe spalanie, a także czujniki związane z doładowaniem i temperaturą pracy; przy większych przebiegach dochodzą tematy wtrysku i osprzętu, które objawiają się nierówną pracą i gorszym odpalaniem, a zaniedbania serwisowe potrafią przyspieszyć zużycie turbosprężarki.

Zawieszenie i układ kierowniczy są trwałe, ale po latach typowe są tuleje, łączniki stabilizatora, amortyzatory i łożyska, a w elektronice warto sprawdzić moduły drzwi, klimatyzację i działanie wszystkich systemów wspomagających, bo drobne awarie potrafią być kosztowne ze względu na robociznę; kluczem do spokojnego użytkowania jest regularny serwis, dobrej jakości olej i filtry oraz jazda, która pozwala układowi oczyszczania spalin pracować w właściwych warunkach.

Przy zakupie najlepiej szukać egzemplarza z czytelną historią obsługi, bez objawów spadku mocy i bez szarpnięć skrzyni, obejrzeć podwozie pod kątem luzów i wycieków oraz sprawdzić, czy auto nie jest typowym miejskim dieslem, który nie miał warunków do dopalania DPF; poniżej znajduje się tabela, która porządkuje parametry tej konkretnej odmiany.