TEST – Volvo XC70 II (2007-2010) silnik 2.0 D4 turbo diesel moc 163 KM kod D5204T5 – dane techniczne, wady, zalety i awarie

Volvo XC70 II z lat 2007-2010 to kontynuacja idei uterenowionego kombi, ale w bardziej nowoczesnym wydaniu, z lepszym wyciszeniem, większym poczuciem solidności i kabiną, która lepiej pasuje do codziennego życia w mieście. Na rynku wtórnym ten model jest często wybierany jako alternatywa dla SUV-a, bo daje podobną użyteczność i prześwit, a jednocześnie prowadzi się bardziej jak klasyczne auto osobowe. Wersja z dieslem 2.0 D4 o mocy 163 KM i kodzie D5204T5 jest ciekawa dla osób, które chcą rozsądnych kosztów paliwa i spokojnej dynamiki bez wchodzenia w większe pojemności.

Nadwozie XC70 II jest większe i bardziej dopracowane niż w pierwszej generacji, ale zachowuje ten sam sens, czyli ochronne osłony, wyższe zawieszenie i sylwetkę kombi, które nie boi się codziennych wyzwań. W praktyce samochód dobrze prezentuje się w ruchu, bo jest wysoki jak na kombi, ma długą linię dachu i charakterystyczny tył, a jednocześnie nie wygląda topornie. Jakość wykonania zwykle stoi na dobrym poziomie, choć warto oglądać przedni pas i maskę, bo auta z tras potrafią mieć sporo odprysków. W codziennym użytkowaniu docenia się też to, że plastikowe elementy naprawdę chronią dolne partie, co ma znaczenie przy zimowej brei i przy wyjazdach na drogi szutrowe.

Za kierownicą XC70 II czuć, że to samochód zrobiony do kilometrów, ale jednocześnie w mieście potrafi być zaskakująco łatwy w prowadzeniu, jeśli kierowca akceptuje gabaryt. Widoczność do przodu jest dobra, a pozycja daje lepszy ogląd sytuacji niż w klasycznym V70, co w korkach jest odczuwalne. Manewrowanie tyłem ułatwiają czujniki, bo długość i wysoki tył wymagają wsparcia w ciasnych miejscach. Na nierównościach auto zachowuje spokój, a prześwit pozwala przejechać przez wyższe progi zwalniające bez nieprzyjemnego tarcia, ale tylko wtedy, gdy zawieszenie jest w dobrym stanie i nie ma luzów na tulejach.

Wnętrze XC70 II jest bardziej nowoczesne i lepiej wyciszone, a ergonomia jest nastawiona na codzienne użytkowanie. Fotele w tym modelu często robią świetne wrażenie na długich trasach, bo zapewniają dobre podparcie i nie męczą, a regulacje pozwalają dopasować pozycję do sylwetki. Materiały potrafią starzeć się dobrze, ale przy zakupie warto obejrzeć stan kierownicy, gałki i boczków foteli, bo w autach z dużym przebiegiem to pierwsze miejsca, które zdradzają intensywność użytkowania. Bagażnik jest ustawny, a kabina oferuje dużo schowków i realną przestrzeń dla pasażerów, co w uterenowionym kombi jest sednem sensu całej konstrukcji.

Silnik 2.0 D4 o mocy 163 KM i kodzie D5204T5 w codziennej jeździe stawia na elastyczność i spokojną kulturę pracy. To diesel, który najlepiej czuje się przy płynnym przyspieszaniu i utrzymywaniu momentu, a nie przy agresywnym wkręcaniu. W mieście reakcja na gaz jest przewidywalna, a przy spokojnym stylu jazdy samochód nie wymaga ciągłych redukcji. Na trasie, gdy auto jedzie równym tempem, jednostka potrafi pracować cicho i nie męczy dźwiękiem, a przy wyprzedzaniu daje wystarczający zapas, jeśli kierowca nie oczekuje sportowych emocji. Wrażenie z jazdy jest takie, że to wersja nastawiona na ekonomię i spokój, a nie na popisy.

W tej konfiguracji często spotyka się automatyczną skrzynię i napęd 4×4 z układem, który dołącza tył wtedy, gdy warunki tego wymagają. W codziennym użytkowaniu napęd na 4 koła daje poczucie pewności na mokrym i zimą, ale trzeba pamiętać, że jego trwałość zależy od serwisu olejowego w podzespołach i od tego, czy auto nie jeździło latami na oponach o różnym zużyciu. Na drogach szybkiego ruchu XC70 II jest stabilne, dobrze trzyma kierunek i nie męczy kierowcy, a komfort resorowania jest jednym z powodów, dla których wiele osób wybiera ten model do regularnych tras. W mieście zawieszenie potrafi przyjemnie filtrować dziury, ale zużyte tuleje i amortyzatory szybko odbierają mu tę miękkość i wprowadzają stuki.

Spalanie 2.0 D4 w tym aucie w praktyce jest zależne od masy, napędu AWD i stylu jazdy, ale przy spokojnym użytkowaniu potrafi być rozsądne. W mieście realnie często wychodzi 8,0-9,8 l na 100 km, zwłaszcza zimą i przy krótkich odcinkach. W trasie, przy płynnej jeździe, wyniki w okolicach 6,0-7,0 l na 100 km są osiągalne, natomiast autostrada przy stałej, wyższej prędkości zwykle podnosi zużycie do około 7,2-8,5 l na 100 km. Koszty codziennej eksploatacji obejmują również opony, hamulce i obsługę napędu, bo zaniedbanie tych elementów w uterenowionym kombi szybko wraca w formie napraw.

Typowe problemy tej wersji dotyczą zarówno diesla, jak i samej platformy. W silniku powtarzają się tematy EGR, nieszczelności dolotu i czujników osprzętu, a w autach używanych głównie w mieście dochodzi ryzyko problemów z DPF, jeśli jest na pokładzie i jeśli auto nie miało warunków do regularnej regeneracji. Wtryski i turbosprężarka potrafią wytrzymać długo, ale nie lubią zaniedbań olejowych i jazdy na słabej jakości paliwie. W układzie napędu na 4 koła zdarzają się problemy z dołączaniem tyłu, wycieki oraz zużycie elementów przeniesienia napędu, zwłaszcza gdy ktoś ignorował serwis. Zawieszenie w ciężkim aucie zużywa tuleje i łączniki, a elektronika potrafi kaprysić drobiazgami w stylu czujników parkowania, modułów drzwi czy elementów komfortu.

Serwisowanie XC70 II w tej wersji opiera się na prostych zasadach, ale trzeba je traktować poważnie. Regularna wymiana oleju i filtrów w silniku, kontrola dolotu oraz dbałość o układ chłodzenia to fundament, a do tego dochodzi serwis skrzyni i napędu AWD, który wiele osób pomija, bo nie widzi natychmiastowych skutków. Części są dostępne, choć w lepszej jakości potrafią kosztować więcej, ale w zamian dają spokój i dłuższą trwałość. Przed zakupem warto sprawdzić, czy silnik pracuje równo na zimno, czy auto przyspiesza bez falowania mocy i czy nie ma wycieków w okolicy doładowania. Dobrze jest też posłuchać zawieszenia na nierównościach i ocenić, czy napęd na 4 koła zachowuje się przewidywalnie przy ruszaniu na śliskim.

Wyposażenie bywa bardzo różne, ale w XC70 najważniejsze są sprawne elementy wpływające na komfort i bezpieczeństwo, czyli klimatyzacja, ogrzewanie, fotele i hamulce, a dopiero potem dodatki. Różnice między odmianami widać w jakości audio, rodzaju tapicerki i pakietach bezpieczeństwa, ale stan techniczny jest ważniejszy niż lista opcji. Potencjał modyfikacji jest raczej praktyczny, czyli dopracowanie zawieszenia, dobre opony i ewentualnie delikatny program, ale tylko wtedy, gdy osprzęt jest zdrowy i nie ma problemów z doładowaniem. Żeby domknąć obraz tej wersji, poniżej znajduje się tabela z danymi technicznymi, która zbiera najważniejsze parametry.