Volkswagen Golf trzeciej generacji zadebiutował na rynku w 1991 roku jako następca niezwykle popularnej drugiej odsłony tego modelu. Produkowany do 1997 roku, przeszedł kilka modernizacji i doczekał się wielu wersji silnikowych, nadwoziowych i edycji specjalnych. Jedną z ciekawszych wersji była edycja 20 Jahre GTI, stworzona na dwudziestolecie kultowego oznaczenia GTI, będącego przez dekady synonimem sportowego kompaktu. Wersja ta była dostępna tylko w wybranych rynkach i wyróżniała się między innymi charakterystyczną kratką tapicerki, sportowymi detalami oraz bogatym wyposażeniem seryjnym. Tomasz, właściciel opisywanego egzemplarza, od zawsze marzył o posiadaniu właśnie takiej wersji Golfa, jednak jego wizja szybko przekroczyła granice seryjnego auta. Początkowo samochód miał pełnić funkcję oszczędnego daily z silnikiem TDI, ale z biegiem czasu przeobraził się w pełnoprawne auto pokazowe, którym obecnie Tomasz porusza się tylko przy sprzyjającej pogodzie.
Auto zostało zakupione jako kompletnie seryjna wersja GTI 20 Jahre z 1996 roku w nadwoziu trzydrzwiowym. Początkowo pod maską znajdowała się jednostka wysokoprężna 1.9 TDI, jednak z czasem Golf przeszedł wiele mechanicznych transformacji. Pierwszą poważniejszą zmianą był swap na jednostkę 1.8T AGU, następnie BAM, a ostatecznie pod maskę trafił legendarny 6-cylindrowy silnik 3.2 VR6 z Audi A3 8P. Wraz z nim zamontowano przelotowy wydech o średnicy 2.5 cala na dwóch tłumikach oraz customowy dolot z filtrem stożkowym Ramair. Układ napędowy oparto na skrzyni z silnika 2.3 V5 oraz sprzęgle jednomasowym z VR6 12V. Zestaw ten daje seryjną moc 250 KM i 320 Nm momentu obrotowego. Układ hamulcowy także przeszedł modernizację – z przodu zamontowano zaciski z Porsche Cayenne wraz z tarczami 345 mm z Golfa R32, natomiast tył oparto na czopach z Polo GTI, zaciskach z Audi S3 8L oraz tarczach 280 mm z Golfa GTI. W planach są jeszcze czterotłoczkowe zaciski z Cayenne na tylną oś. Zawieszenie opiera się na systemie Air Ride z amortyzatorami gwintowanymi i okuciami od Mapeta, sterowaniem Airlift 3P oraz kompresorem Viair 480 i butlą 11 litrów, obitymi materiałem pochodzącym z tapicerki foteli.
Zmiany wizualne objęły niemal każdy element nadwozia. Przód został przełożony z modelu Vento, a lampy zyskały przyciemniane szkła. Tylne lampy to Hella Black Magic. Przedni zderzak pochodzi z wersji USA i posiada ciemne obrysy. Dokładki wlotów powietrza pochodzą od firmy Hofele, a wiele elementów – takich jak listwy progowe, listwy drzwiowe czy sierpy – zostało wymienionych na fabrycznie nowe z Classic Parts. Dodatkowo klapka wlewu paliwa i listwa klapy bagażnika wykonane zostały z carbonu. Felgi to lekkie OZ Ultraleggera w rozmiarze 18 cali i szerokości 8 cali, obute w opony 195/35, co nadaje autu wyjątkowy stance. Wnętrze auta również przeszło metamorfozę – fotele RECARO zostały obszyte nową skórą, a ich środkowy panel wykończono kratą nawiązującą do wersji 20 Jahre. Tunel środkowy pochodzi z wersji USA i został obszyty Alcantarą, podobnie jak shifter od JbMotoring, kierownica z płaskim dołem i znaczek Porsche. Ramka wokół shiftera i środkowy panel zostały wykonane z carbonu, a liczniki mają srebrne obwódki i czerwone wskazówki. Całe wnętrze zyskało czarne słupki i sufit. Tomasz przeprowadził również pełną renowację blacharską i lakierniczą nadwozia, dbając o najmniejsze detale – każda śrubka, obejma i mocowanie zostały wymienione, pomalowane lub ocynkowane na nowo.
Wrażenia z jazdy tym autem znacznie odbiegają od standardowego Golfa trzeciej generacji. Dzięki nowemu silnikowi i modyfikacjom auto jest znacznie bardziej zwinne, szybciej przyspiesza i hamuje z siłą porównywalną do nowoczesnych samochodów z wyższej półki. Mimo pneumatycznego zawieszenia jazda jest stabilna, a auto prowadzi się pewnie i sztywno. Największą różnicą w porównaniu do wersji seryjnej jest jednak dźwięk generowany przez silnik VR6, który zapewnia unikalne doznania akustyczne. Samochód od kilku lat jest użytkowany tylko okazjonalnie i wyłącznie w sprzyjających warunkach pogodowych.
Największym wyzwaniem w całym przedsięwzięciu okazało się rozebranie i złożenie samochodu w małym przydomowym garażu bez podnośnika. Tomasz samodzielnie wykonał większość prac, z wyjątkiem elektryki, co wymagało nie tylko umiejętności, ale też dużej determinacji. Dodatkowym utrudnieniem jest coraz trudniejszy dostęp do części zamiennych w dobrym stanie i jakości do trzeciej generacji Golfa. Mimo tego prace nadal trwają – w planach są wspomniane hamulce z Cayenne na tylnej osi i dodanie większej ilości elementów z carbonu.
Tomasz podkreśla, że osoby planujące podobne modyfikacje powinny przede wszystkim uzbroić się w cierpliwość i wytrwałość. Lepiej zrobić coś dokładnie i raz, niż działać pospiesznie i poprawiać później swoje błędy. Golf MK3 w wersji 20 Jahre to nie tylko hołd dla historii modelu GTI, ale też imponujący efekt lat pracy, pasji i niekończących się pomysłów.
Zdjęcia: Wojciech Okonowski (Okonowski Automotive Photography)
