Daewoo Lanos to jedno z tych aut, które dla wielu osób mogą wydawać się tylko tanim środkiem transportu z przełomu lat 90. i 2000. Dla właściciela tego egzemplarza ten model to jednak coś znacznie więcej niż tylko samochód. To wehikuł czasu, sentymentalna podróż do młodości, hołd oddany motoryzacji, którą znał z dzieciństwa i marzył o niej jako świeżo upieczony kierowca. Jego Lanos Sport z 2000 roku to jedna ze zaledwie 221 sztuk tej wersji sprzedanych na polskim rynku. Trzydrzwiowy hatchback, który w chwili zakupu był już cieniem samego siebie, dziś błyszczy i przyciąga spojrzenia – nie tylko fanów marki, ale i miłośników klasycznego tuningu z przełomu wieków.
Wszystko zaczęło się od samochodu, który bardziej przypominał wrak niż potencjalną bazę do modyfikacji. Progi były dziurawe, karoseria pognieciona, zawieszenie dobijało na każdej nierówności, a silnik spalał więcej oleju niż paliwa. Właściciel, zamiast zezłomować Lanosa, postanowił dać mu drugie życie. To decyzja, która wymagała nie tylko odwagi, ale i determinacji – odbudowa zaczęła się od podstaw, dosłownie i w przenośni.
Motywacja? Motoryzacyjna pasja wyniesiona z dzieciństwa. Tata zabierający na lokalne rajdy, godziny spędzone przed ekranem z Need for Speed Underground 2 i fascynacja filmami, w których samochody grały główne role – to wszystko ukształtowało gust właściciela. Wybór Lanosa jako pierwszego auta też nie był przypadkowy – w domu wcześniej jeździło się Tico i Nubirą, a kolega Damian, który dostał Lanosa od dziadka, tylko utwierdził go w przekonaniu, że to idealny samochód do rozpoczęcia własnej drogi w tuningu.
Pod maską pracuje obecnie silnik Daewoo o pojemności 1.6 litra i oznaczeniu A16DMS, który przeszedł kilka istotnych zmian. Zastosowanie cieńszej uszczelki głowicy z modelu Lacetti pozwoliło na zwiększenie stopnia sprężania. Do tego doszedł ostry wałek ssący Rewar 276 mm, powiększona i wypolerowana przepustnica oraz specjalnie przygotowany airbox z nadmuchem prowadzonym bezpośrednio z grilla. Kolektor wydechowy 4-2-1 pochodzi od Michael Tuning System, a całość zamyka sportowy tłumik WM Sport o średnicy 100 mm. Efekt? Na hamowni auto uzyskało 122,3 konia mechanicznego i 142,7 niutonometrów momentu obrotowego – wartości, które w lekkim hatchbacku potrafią naprawdę zaskoczyć.
Napęd przenosi lekkie koło zamachowe o wadze 5,3 kg od Otoczaka, a zawieszenie bazuje na sprężynach Eibach Pro Kit z Opla Astry F i amortyzatorach Kayaba Excel G. Układ hamulcowy pozostał seryjny, ale odświeżony na częściach sygnowanych marką Brembo. Właściciel zadbał również o odpowiednie usztywnienie nadwozia, montując rozpórki od Górny Sport Garage. To zestawienie sprawia, że Lanos nie tylko dobrze wygląda, ale też prowadzi się pewnie i dynamicznie.
Z zewnątrz auto nie pozostawia złudzeń – ten Lanos to nie codzienny widok na polskich drogach. Fabryczny pakiet Sport został wzbogacony o tylną lotkę zaadaptowaną z Hondy Civic VI Type R, dokładkę przedniego zderzaka z Renault Megane pierwszej generacji oraz unikatowy grill Cetus. Wisienką na torcie są lusterka Ganador Style oraz detale w postaci naklejek na drzwiach i podświetlenia podwozia LED, które przenoszą wprost do czasów dominacji kultury tuningowej z początków XXI wieku. Auto stoi na felgach Japan Racing JR12 w rozmiarze 16 cali, szerokości 8 cali, obutych w opony Imperial EcoSport 2 o rozmiarze 195/45.
W kabinie także nie brakuje sportowego charakteru. Fotele Sparco Sprint, sportowa kierownica Momo D35 z serii Race, nabę Momo i szybkozłącze D1Spec nadają wnętrzu klimatu auta torowego. Zainstalowane dodatkowe wskaźniki AutoGauge dostarczają informacji o temperaturze i ciśnieniu oleju oraz napięciu w instalacji elektrycznej. Całość uzupełnia nastrojowe oświetlenie LED zarówno wewnątrz, jak i pod spodem auta.
Właściciel używa Lanosa głównie okazjonalnie – samochód jest garażowany i wyjeżdża głównie na zloty i spotkania. W porównaniu do seryjnej wersji, różnica w prowadzeniu jest kolosalna. Dzięki zmodyfikowanemu zawieszeniu auto dużo lepiej radzi sobie w zakrętach, prowadzi się pewniej i bardziej bezpośrednio. Oczywiście nie obyło się bez trudności – w przypadku Lanosa wiele elementów trzeba dopasowywać z innych modeli, a część modyfikacji wymagała autorskich rozwiązań. Początek prac był szczególnie trudny – auto było w fatalnym stanie technicznym, co oznaczało, że niemal każdy element wymagał ingerencji.
Planów na przyszłość nie brakuje. Właściciel przyznaje, że zawsze wpadają mu do głowy nowe pomysły i wizje, więc auto raczej nigdy nie zostanie uznane za całkowicie skończone. To ciągła przygoda, która daje radość, satysfakcję i możliwość wyrażania siebie poprzez motoryzację.
Na pytanie, co poradziłby innym osobom chcącym stworzyć coś podobnego, odpowiada krótko – nie poddawać się i dążyć do celu. Choć nie poleca konkretnych warsztatów czy dostawców części, to jego historia najlepiej pokazuje, że z pozornie niepozornego samochodu można stworzyć coś, co zaskakuje nie tylko wyglądem, ale i jakością wykonania.
